Το λημέρι

24 Μαρτίου:  ένας  υπέροχος ήλιος και γω  πολλή δουλειά. Ως γνωστόν, “η καλή νοικοκυρά είναι δούλα και κυρά”, και, επωφελούμενη από τη λιακάδα, είπα να καθαρίσω τη βεράντα.

“Καθάρισμα βεράντας”  εξοχικού σπιτιού παραμονή 25ης Μαρτίου  δεν είναι βέβαια ό,τι εξυπνότερο ως κίνηση. Θες δύο -τρεις ώρες για σκούπισμα, υπομονετικό ξύσιμο των ..όσων αποφασίζουν να αφήσουν οι φίλοι μου τα περιστέρια πίσω τους, ξανά σκούπισμα και μετά σφουγγάρισμα … και ξεσκόνισμα στα έπιπλα της βεράντας , χώρια τα πασχαλινα -εν όψει- τραπεζομάντηλα και τη μεταφορά “από μέσα έξω” των διακοσμητικών της βεράντας (ειδικά των σταχτοδοχείων, να πάρει η ευχή, οι αγαπημένοι φίλοι μου είναι καπνιστές στην πλειοψηφία τους). Εν πάση περιπτώσει, τα κατάφερα, τελείωσα “με το νοικοκύρεμα” και , ώσπου να μου χτυπήσουν το κουδούνι κάτι επισκέπτες , είπα να πεταχτώ κι ως το σούπερμάρκετ για “εφόδια”.

Καθοδόν, είπε ο “πειρασμός” να μου χτυπήσει το παράθυρο. Του αυτοκινήτου. Όχι.Δεν ήταν νέος ευηδής αναζητών οδόν . Ήταν κυρία , ευηδής, 45άρα, καλοντυμένη, όλο γλύκα και μέλι. Τακ τάκ στο τζάμι με το δακτυλίδι της , ανοίγω το παράθυρο: “Με συγχωρείτε δεσποινίς, επειδή σας είδα που αγοράζατε διάφορα περιοδικά στο περίπτερο, μου φανήκατε έτσι, τύπος καλλιεργημένου ανθρώπου, έτσι… “

-Τί θέλετε; Την έκοψα αυστηρά με το αλάθητο (χειρότερο του Παπός, πιστέψτε το) Μαριαννίσιο ένστικτο να με “πλήττει” πως ο ήλιος θα συνέχιζε να λάμπει  εντός ολίγου λιγότερο λαμπερός.

-Αυτό το πολύ ωραίο περιοδικάκι να σας έδινα, τόσο όμορφη και ευγενική κοπέλα, σας είδα εγώ από το περίπτερο πώς μιλούσατε, αλοίμονο, δεν θα σας πάρω λεφτά, πιείτε τον καφέ σας και ξεφυλλίστε αυτό το περιοδικό, και να σας δώσω ένα τηλέφωνο να με πάρετε όποτε θέλετε να μου πείτε αν σας άρεσε. Φαίνεστε τόσο έξυπνη και διεισδυτική, θα σας κάνει εντύπωση, είναι έτσι, ένα πνευματικό περιοδικό, που θα απαλύνει τη ψυχούλα σας, και ..τσαφ…. μου λανσάρει τη ΣΚΟΠΙΑ.

Σταματώ τη διήγηση για να διευκρινίσω τα εξής:

- Η Κορινθία, στην οποία βρίσκομαι σήμερα και απ όπου αναρτώ αυτό το κείμενο σήμερα, είναι νομός όπου οι Ιεχωβάδες, όχι απλώς “καλά κρατούν”, αλλά “κάλλιστα κρατούν”. (Στην Αργολίδα, εκεί,ανθεί η μαγεία. Έχετε βάσιμες υποψίες πως σας απατά ο καλός σας καλές μου; Παίρνετε την κολλητή σας , πετιέστε με το λεωφορείο από την Κόρινθο στο  Άργος, “ακουμπάτε”40-50 ευρώ στη μάγισσα και κείνη , και σας αποκαλύπτει την αλήθεια και σας συμβουλεύει τί να κάνετε να το φέρετε πίσω “το παιδί”).Εργαζόμουν στο παρελθόν στην πόλη της Κορίνθου, και είχα έρθει πολλές φορές αντιμέτωπη μαζί τους, και κυρίως, αντιμέτωπη με την αγωνία μου, καθώς (εργαζόμουν ως εκπαιδευτικός τότε) έβλεπα να πλησιάζουν οι της ΣΚΟΠΙΑΣ τα παιδιά των σχολείων με ζηλευτή μαεστρία.

- Δεν ήμουν ΠΟΤΕ ‘καλή’ στην Ιεραποστολή και στην Κατήχηση, ειδικά όταν είχα να αντιμετωπίσω αιρετικούς . Μόνο Χριστιανικά δεν τους φερόμουν, και δεν τους φέρομαι δηλαδή. Συχνά δε, οι δικοί μου άνθρωποι μου επισημαίνουν πως “αν κάποιος αιρετικός προθυμοποιηθεί ειλικρινά να ακούσει τί έχεις να του πεις, είναι σίγουρο πως θα πεθάνει αιρετικός, θεωρώντας πως οι Χριστιανές είναι κόρες του Κόναν του βάρβαρου”, τόσο τους αποπαίρνω.

- Δεν είμαι Ιεραπόστολος και πολύ περισσότερο, είμαι κακός κι αμαρτωλός άνθρωπος και επίσης “αθεολόγητη”, τόσο, ώστε να μην έχω καμία απολύτως όρεξη να προσηλυτίσω ήνα πείσω ή να κουβεντιάσω με τον οποιοδήποτε για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Ειδικά δε με τους φίλους μου Εβραίους, κουράζομαι πολύ να επαναλαμβάνω κάθε φορά πόσο με κουράζουν κατεβάζοντας μου όλα τα εδάφια όλων των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης (ακόμα κει μείνατε ρε αδέλφια, προχωρησε ο κόσμος και φτάσαμε στην Καινή, δεν το μάθατε; αμάν πια με το Νόμο και το γράμμα του) για να με ρωτήσουν στη συνέχεια και μετά να συγκρίνουν,και να διαλεγούμε και να αναρωτηθούμε… Ελεος!

Εχουμε παγκοσμιοποίηση, ανεκτικότητα, ο καθένας πιστεύει ό,τι θέλει, αν θες να μάθεις για τη δική μου θρησκεία, την Ορθοδοξία, με χαρά αδελφέ να σε πάω αν δεν θες μόνος σου, σ έναν ιερέα να στα πει να στα εξηγήσει.Εγώ, δηλώνω δημοσιογράφος και με νοιάζει η δική μου ψυχή που χει τα χάλια της. Ξέρω δε πως πολλοί ιερωμένοι που τώρα με διαβάζουν θα με “μαλώσουν” για το ύφος μου, αλλά δεν είναι γεννημένοι γέροντες μου όλοι για ιεραπόστολοι και κυρίως: Δεν είπα ποτέ ότι είμαι Χαριτωμένη και πως Αγαπώ τόσο τους ανθρώπους για να συνδιαλέγομαι με χαμόγελο και χωρίς φωνές όταν ορισμένοι από αυτούς που με πλησιάζουν, είναι αιρετικοί που επιζητούν “διάλογο”.
- Επίσης, όταν ήμουν παιδί, αλλά  και πριν ΜΟΛΙΣ 8-9χρόνια (εν Κορίνθω) δεν θυμάμαι “να μου την έπεφταν” Ιεχωβάδες με τόσα πολλά λόγια και τόσες γλύκες και μέλια, ήταν πιο “κοφτοί” στην προσέγγιση. Κοινώς, η κυρία της διήγησης, δεν μπορούσε να φανταστεί πως “έπεφτε” σε μια γυναίκα που αγωνίζεται να βελτιώσει το Αγαπητικό Ορθόδοξο στοιχείο μέσα της και άρα φέρεται λίγο ως πολύ χμ..οξύθυμα όταν αισθανθεί “πίεση” και δη θρησκευτική. Τέλος, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι απευθύνθηκε σε μία γυναίκα που επί 2 χρόνια και , είχε παλέψει με νύχια και δόντια για να διατηρήσουν  μαθητές της το δικαίωμα της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ  χωρίς το  ΦΑΣΙΖΟΝ  ΚΥΝΗΓΗΤΟ των μελών της ΣΚΟΠΙΑΣ “της εύπορης” Κορινθίας.

Επιστρέφω στα της κυρίας “τακ τακ στο τζάμι”.

Βγήκα από το αμάξι. Δεν καταλήξαμε στην Αστυνομία για αμοιβαίες μηνύσεις. Αυτό δηλώνω μόνο, ευθαρσώς, και χαρακτηρίστε με αδέλφια όπως θέλετε.  Εγώ θα επιμείνω πως , ούτε βάρβαρα της μίλησα (οι ερωτήσεις μου την πίκαραν , αλλά δεν είναι βρισιά νομίζω  από πλευράς μου και κακοτροπία η υποβολή ερωτήσεων στο όνομα του διαλόγου. Προφανώς η κυρία ήταν για τα καλά μπασμένη στιε πλείστες όσες κοινωνικοπολιτικοθρησκευτικές δραστηριότητες της ΣΚΟΠΙΑΣ και  ενοχλήθηκε γιατί κατάλαβε ότι η δυνατή φωνή με τη οποία διετυπώνονταν οι ερωτήσεις μου, προστάτευε αδαείς  περί του ιεχωβίτικου  προσηλυτισμού και λιγότερο ενημερωμένους συμπολίτες μου (που περπατούσαν μπροστα μας εκείνη την ώρα) από τα δίχτυα της και αυτό την εξερέθιζε. Η σούπα χαλούσε…

Ένα παλλικάρι με μηχανή, που κοντοστάθηκε στη στροφή  ακούγοντας το μεταξύ μας “διάλογο”, φώναξε με δύναμη: “Κυρία, σας είπε η κοπέλα ‘ναστε καλά και να τραβήξει η καθεμια το δρόμο της. Γιατί συνεχίζετε να κάνετε κήρυγμα στη μέση του δρόμου; Σκέτη ηχορύπανση είστε και ξεκολληθείτε αν θέλετε να πάτε πιο κει γιατί αν ερχόμουν με ταχύτητα θα σας είχα κόψει…’

Από το περιπολικό της Λιμενικής Αστυνομίας που επισης έστριβε εκείνη την ώρα, ξεπρόβαλε το κεφάλι του φίλου μου του Γιάννη: ” καλά, χαλάς φαιά ουσία ρε Μαριάννα για όλους αυτούς; Γνωστή είναι η κυρία, θέλει να τους φερει όλους στο δρόμο του Γιαχβέ, οκ, θα πονοκεφαλιάσεις γι αυτήν;’

Παρατήρηση: Επειδή σέβομαι ΑΠΟΛΥΤΩΣ την ελευθερία του καθενός άρα και τη θρησκεία του, προφανώς -προφανέστατα, ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΘΑ  ΠΑΤΗΣΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΝΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΧΥΣΗ ΜΟΥ ΩΣ “ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ ” ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥΛΗΣΟΥΝ ΩΣ ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΟΙ ΠΛΑΣΙΕ “ΔΙΕΞΟΔΟ” ΣΤΑ ΥΠΑΡΞΙΑΚΑ ΜΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ.

Και για να έχουμε καλό ερώτημα: Εριξα μια ματιά στην εφημερίδα πριν αρχίζω να γραφω στο σάϊτ, και το μάτι μου έπεσε σε φωτογραφία χθεσινή  με λεζάντα “οι Μουσουλμάνοι προσεύχονται στην πλατεία Συντάγματος  για τα γενέθλια του Μωάμεθ”. Να τους ζήσει! Χιλιόχρονος! Δεν ειρωνεύομαι! ! Αλλά ΔΕΝ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ , ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΑΖΟΥΝ ΛΙΓΗ ΤΕΧΝΗ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ  ΝΟΣΤΙΜΙΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!

Γιατί, στη φωτογραφία, διακρινόντουσαν πλακάτ  που έγραφαν “σεβασμός στη διαφορετικότητα” ‘ας υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός’ κλπ. Και φυσικά, θύμωσα ΑΡΚΟΥΝΤΩΣ  αδέλφια για τη νέα επίθεση στη νοημοσύνη μας!

Εσείς όταν πάτε να προσευχηθείτε στις διαφορετικές “Εκκλησίες” των ‘δογμάτων” σας, παίρνετε και πλακατ  μαζί; Πατε για προσευχή ή για διαδήλωση να καταλάβω δηλαδή. Να φτιάξω και γω ένα πλακάτ  για το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης να το πάρω μαζί μου στη Γιάτρισσα του Λουτρακίου που έχει εσπερινό το απόγευμα να το βγάλω την ώρα που θα λέει ο παπας το “Φως Ιλαρόν”; Τί κουβεντιάζουμε ακριβώς;

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ  ΠΟΥ ΑΔΥΝΑΤΩ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΩ ;

Τέμενος; Θα γίνει. Στον Ελαιώνα. Κάνω λάθος; Και να κάνω, η Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ελλάδας , δεν θυμαμαι να αντέδρασε αρνητικά στην ανέγερση και λειτουργία του (επί Μακαριστού Χριστοδούλου το θέμα είχε συζητηθεί ανοικτά και πολλάκις).

Παρακάτω;  ΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ, ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ  τους ταλαιπωρούν και ζητούν σεβασμό στη διαφορετικότητα; Και ποιας εθνικής  καταγωγής είναι οι Μουσουλμάνοι του Συντάγματος, γιατί , αν είναι Πακιστανοί επί παραδείγματι, θα θελα  πολύ να μιλήσουμε για τη κατάσταση των Χριστιανών του Πακιστάν ( η λέξη διαφορετικότητα υπάρχει στο λεξιλόγιό τους καταρχάς;) Αν δε, είναι Τουρκικής καταγωγής, ας απευθυνθούν οι μουσουλμανοι του Συντάγματος στην Καθολική Αρχιεπισκοπή της Αθήνας, να ενημερωθούν για τις δολοφονίες Καθολικών και προτεσταντών ιερέων στην Τουρκία από κάτι γκρίζα λυκάκια παρακρατικά. Ή στα γραφεία της ΕΕ στην Αθήνα, στη Βασιλίσσης Σοφίας!

Στη δική μου χώρα, την Ελλάδα, και επειδή τυχαίνει σήμερα να είναι ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ , τυχαίνει να χουμε ματώσει οι Ελληνες για να έχουμε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και για να είμαστε σήμερα, ως χώρα,  ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ !

Στη δική μου τη χώρα, στις 25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1894 -προσέξτε: 1894, δηλαδή μόλις 73 χρόνια μετά το 1821 και όχι 187 χρόνια μετά, στην Ελληνική εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, ο Έλληνας σχολιαστής της εποχής, που δεν ζούσε σε παγκοσμιοποιημένη εποχή ακόμα και που δεν είχε εισαχθεί στο λεξιλόγιό του ο όρος ‘διαφορετικότητα”, έγραφε τ ακόλουθα: ” Εάν των υπό των  εφημερίδων αγγελθέντα περί του εν Θεσσαλία περιοδεύοντος βαρώνου Ρότσιλδ και της υπ αυτού αφαιρεθείσης στήλης του οθωμανικού τεμένους , έχωνται αληθείας, πρέπει να εκφρασωμεν την απορίαν μας , πώς ο ζάπλουτος βαρώνος ελησμόνησεν τοσούτον και τους νόμους της φιλοξενίας και τον προς τα αισθήματα των άλλων σεβασμόν, ώστε να αποσπάση στήλην ολόκληρον από τεμένους όπερ οι Οθωμανοί συμπολίται ημών θεωρούσιν ιερόν και ως τοιούτο το σέβονται εξαιρέτως. Καλώς έπραξαν οι Αρχαί Λαρίσης και Βόλου ενεργήσασαι την κατάσχεσιν και απόδοσιν της στήλης. Αλλά είναι απορον, πώς ο βαρώνος Ρότσιλδ, προέβη εις πράξιν ήτις, ως θα εννόει βεβαίως , έμελλεν, ου μόνον την ενέργειαν των αρχών να προκαλέση, αλλά και τα θρησκευτικά αισθήματα ολοκλήρου λαού να πληγώση”.

Ετσι ΠΑΛΕΥΑΜΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ 1894  ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΟΘΩΜΑΝΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ και γράφαμε  ως δημοσιογράφοι υπέρ αυτών, άφοβα, ακομπλεξάριστα , ΣΕ ΦΥΛΛΟ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ.

Σήμερα,  λοιπόν, εν έτει 2008, θα δεχθώ στο όνομα ποιου Θεού, ποιας ανεκτικότητας , ποιας ευγενειας, ποιας  δημοκρατικά συντεταγμένης πολιτείας  να προσβάλλεται η νοημοσύνη μου με πλακάτ που  , παραμονή της Εθνικής μας Γιορτής,  “υποδεικνύουν”στους συμπατριώτες μου “το δρόμο το σωστό” , γιατί κάτι “δεν κάνουμε καλά” εδώ στην Ελλάδα;  Και δεν προσβάλλεται μόνο η νοημοσύνη, αλλά μάλλον προς-βάλλεται εκ των έσω και αρκετά ύπουλα, με αρκετό ..”πολιτισμό” και μπόλικη “προσευχή” η συνοχή των Ελλήνων και η πολιτιστική ταυτότητα τους, ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ.

Ως εδώ και μη παρέκει. Αιδώς. Ειδικά όσοι  δεν είστε -καν- Αργείοι!

-