Το λημέρι

Η Μάνα , από τις “παλιές δασκάλες”,διάβασε το κείμενο για τους δήθεν ανιστόρητους Αμερικανούς και για το αν ξέρουν ότι ο Θεός με βασιλικό και δυόσμο στόλισε τον κόσμο κι έγινε έξαλλη: ” Δεν ξέρω ούτε με απασχολεί τί ξέρουν και τί δεν ξέρουν οι Αμερικανοί, ξέρω ότι έπρεπε να βάλεις τις ιστορικές πηγές σου να φαίνονται και επίσης να μου κάνεις τη μεγάλη xάρη να τραγουδάς πιο αισιοδοξα και αγωνιστικά τραγούδια το πρωϊ που φευγεις… Ακου ρωτάς το Θεό “τί να πω και γω χριστέ μου που μαι σαν πουλί τ ανέμου..’ Να πεις δόξα τω Θεώ που είσαι πουλί και να γραφετε κείμενα αισιόδοξα, ορίστε μας…

-Καλέ Μανα,αισιόδοξο είναι το τραγουδάκι μου… για διόσμο και βασιλικό μιλάει, το μηνυμα δεν είναι ούτε μελαγχολικό ούτε απαισιόδοξο, είναι καμωμένο να θυμίζει μόνο πως ΄τα πράγματα στον κόσμο τα ορίζει και τα αλλάζει και τα φτιάχνει όπως θέλει ο Θεός κι όχι εμείς που είμαστε όλοι κοινοί θνητοί….
-Τέλος πάντων… Βιβλιογραφία για την ιστορία των Πομάκων έβαλες; Δεν βλέπω να την παραθέτεις.. Κι ήσουν και μαθήτριά μου….

Απαραίτητη σημείωση. Τη Μανα δεν την ενδιαφερει -υποτίθεται – αν τοπαιδί της μετά το Δημοτικό έβγαλε Γυμνάσιο, συνέχισε στο Λύκειο, μπήκε στο Πανεπιστήμιο… Τίποτε απ αυτά. Την απασχολεί -υποτίθεται-να θυμάσαι όλα όσα εκείνη σου δίδαξε στο Δημοτικό. Αν, κατά τη γνώμη της,κάνεις κάποιο λάθος(συντακτικό, γραμματικό, ιστορικό) θα γυρίσει και θα πει: Κι ήσουν και μαθήτριά μου… Δεν θα πει:΅Και πήρες και πτυχία”… Για εκείνη (υποτίθεται πως)δεν έχει καμμία σημασία το τί έκανες στην υπόλοιπη ζωή σου… σημασία έχει να βλέπει αν αυτά που σου εμαθε εκείνη τα θυμασαι ή τα προσπερνάς…
“Με εκραξε” λοιπον και για τη μη παράθεση βιβλιογραφίας. Δηλαδή, τώρα, αμα εγω παραθέσω τις πηγές μου, αυτό θα αποθαρρύνει ορισμένους που ήδη θα (μου)γραφουν τη δική τους περί Πομάκων ιστορία και δεν θα υποστηρίξουν άλλα ,αντίθετα από αυτά που έγραψα;
Τέλος πάντων, Μάνα είναι μόνο μία και , όπως λέει και ο Γιώτα Μι Παναγιωτόπουλος, “εσύ δεν είσαι μια, είσαιο καημός με τα περίσσια πρόσωπα”… όπως δε , λέει και η Λίνα (γεια σου Λινάκο) η Ελληνίδα μανα είναι ιδιαίτερη, είναι ..Ελληνίδα μάνα!
Λοιπόν-
Παπαχριστοδούλου,Οι Πομακοι, Αρχειον Θρακικού Λαογραφικού και Γλωσσικού Θησαυρού, 1958, τόμος 23

Trajian Stoianovich,Τhe conquering balcan orthodox merchant, Journal of economic history, 1960

K Koυρτίδης, Ιστορία της Θράκης, Τόμος 1, 1932.

και τώρα που έκανα αυτό που είπε η Μανα να κάνω, θέλω να σας υπενθυμίσω απλώς ότι σήμερα είναι η παραμονή του Σαββατου του Λαζάρου, και συνέπώς, να κάνετε επανάληψη-αν τυχόν τα έχετε ξεχασει -τα Καλαντα, τα Λαζαρούδια δηλαδή : Ήρθεν ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια

ήρθε κι η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.

Βάγια-Βάγια των Βαγιών (ρεφρέν) τρώνε ψάρι και κολιό

και την άλλη Κυριακή τρων’ το κόκκινο αβγό.

Εις την πόλη Βηθανία κλαίει η Μάρθα

κι η Μαρία Μάρθα κλαίει τον αδελφό της,

τον γλυκό τον καρδιακό της.

-Λάζαρέ μου ίντα είδες,

εις τον Άδη που επήγες;

-Είδα πόνους, είδα τρόμους,

είδα βάσανα και πόνους.

Δώστε μου λίγο νεράκι, να ξεπλύνω το φαρμάκι

της καρδιάς μου, των χειλέων και μη με ρωτάτε πλέον.

Το αυγουλάκι στο καλαθάκι

και το φραγκάκι μες στο τσεπάκι.

Και του χρόνου και να ζείτε,

την Ανάσταση να δείτε.

!!!!!!Στη θέση του ‘φραγκακίου” μπορείτε να με μιμηθείτε και να λέτε καλύτερα “το ευρουδακι στο τσεπάκι”…
Συνιστώ δε να μην ντρεπεστε να πείτε τα Λαζαρούδια λόγω ηλικίας… Οι φιλοξενούμενοι του Λημερίου είναι αιωνίως παιδιά… !!!!

Σας θυμίζω και τα πιο …ολιγοστιχα λαζαρούδια:

Καλή μέρα σας, καλή βραδιά σας
καλώς σας ηύραμε στ’ αρχοντικά σας
αν ορίζετε να σας ειπούμε
για τον Λάζαρο, που περπατούμε.
Ήρθ’ ο Λάζαρος, ήρθαν τα βάγια
Ήρθεν ο Χριστός στη Βηθανία
εκεί ευρήκε Μάρθα και Μαρία.
- Μάρθα που ‘ναι ο Λάζαρος, ο δικός μας
και ο φίλος μας ο γκαρδιακός μας;
- Ας υπάγομεν να τον ιδούμε
και στον τάφο του να λυπηθούμε.
Όλοι έκλαιγαν, Εβραίοι κι’ άλλοι.
Τότε ο Χριστός φωνάζει
και τον Λάζαρο διατάζει.
Δεύρο έξω, Λάζαρέ μου
φίλε μου κι’αγαπητέ μου.

Οσοι και όσες παντρευτήκατε εντός του 2008, αύριο, που είναι Σαββατο, φροντίζετε να προμηθευτείτε φύλλα δάφνης και σεις οι νιόπαντροι στολιζετε την εκκλησία με αυτα. (την Κυριακή των Βαϊων)

Εκ του Λημερίου .