Για τον ιερέα που τέλεσε ο ίδιος τη νεκρώσιμη ακολουθία του πριν τον “γαζώσουν” οι σφαίρες Μαΐου 8, 2008
Posted by mariandr in Ανθρώπινα δικαιώματα, Ελληνική Διπλωματία, Ελληνισμός στον Κόσμο, Ματωμένα Χώματα, Μνήμες του λαού μου, Παλαιά κείμενα του 2006.add a comment
Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
(“ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ”, Φεβρουάριος 2006)
Συνήθως γίνεται λόγος για την «εθνική αντίσταση», εννοώντας με τον όρο τον αγώνα των Ελλήνων κατά των γερμανοβουλγάρων και των ιταλών το 1940. Επίσης , πολύ συχνά τα ΜΜΕ φιλοξενούν προσωπικότητες που αποτελούν «τη γενιά του Πολυτεχνείου» και μιλούν για την αντίσταση κατά της χούντας. Για τη γενιά τη δική μου και για την αντίστασή της, δεν μιλάει κανείς. Αντίθετα, κάποιοι νοήμονες της φόρτωσαν ένα χρωμόσωμα (Χ Ψ Υ δεν θυμάμαι να σας πω κι ούτε μ ενδιαφέρει να θυμάμαι) θέλοντας να δηλώσουν μ αυτόν τον επιστημονικοφανή όρο πως είμαστε μία γενιά άχρωμη, δίχως ταυτότητα, σε μία εποχή παγκοσμιοποίησης όπου οι ιδεολογίες κατέρρευσαν , και όπου, αν τυχόν βιώνουμε κάτι ως νέοι, αυτό είναι λίγο-πολύ το δράμα και η αφόρητη μιζέρια του ότι εμείς δεν είχαμε το προνόμιο μιας αντίστασης. Μιας οποιαδήποτε αντίστασης, αρκεί να το χαμε αυτό το προνόμιο.
