Το ηλεκτρονικό περιοδικό που θα γίνει το στέκι σας. Δικαίωμα στην ανεξάρτητη ενημέρωση
Ρεπορτάζ: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
«…Η εξωστρεφής ενεργειακή ελληνική πολιτική αρχίζει ήδη να αποδίδει… ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream, ο ελληνοτουρκικός αγωγός με την επέκταση που προβλέπεται στην Ιταλία και ο πετρελαιαγωγός Μπουργκάς –Αλεξανδρούπολη, ο πρώτος που θα κατασκευαστεί σε ευρωπαϊκό έδαφος μετά από σαράντα χρόνια, συνιστούν σημαντικές εξελίξεις. Η Ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι οι στρατηγικές συνεργασίες είναι μονόδρομος για την περιοχή και πως η ενεργειακή ισορροπία είναι προϋπόθεση για την ειρηνική ευημερία των λαών και τα αμοιβαία οφέλη τους», δήλωσε χθες ο Υφυπουργός Ανάπτυξης κ.Σταύρος Καλαφάτης , κατά τη διάρκεια χαιρετισμού που απήυθυνε προς τους συμμετέχοντες στο ετήσιο συνέδριο του Διεθνούς Κέντρου Μελετών Ευξείνου Πόντου (ΔΙΚΕΜΕΠ).
*** Tης: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
(“Απογευματινή¨”, Ιανουάριος 2007)
Η Ευρώπη είναι ο τόπος που γεννήθηκα και τη λατρεύω όσο τη λάτρεψε ο Δίας μόλις την πρωτοείδε. Ο Δίας είχε πολλές ερωμένες βέβαια, αλλά δεν φερόταν σε όλες το ίδιο. Τη συγκεκριμένη, λέει ο μύθος, την απήγαγε, τόσο αποφασισμένος ήταν να την κατακτήσει. Ας μη ξεχνάμε όμως, ότι ο Δίας δεν ήταν ένας τυχαίος άνδρας. Εκτός από ερωτιάρης, ήταν ο ηγέτης των Θεών του Ολύμπου. Σκεφτόταν σφαιρικά…
Από τη : ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
ITAΛΙΑ:
Πώς κατάφερε ο Μπερλουσκόνι να νικήσει στις πρόσφατες εκλογές;
Να ναι καλά ο νυν υπουργός Οικονομικών Τζούλιο Τρεμόντι , που συνέγραψε προεκλογικά το βιβλίο «Φόβος κι ελπίδα». Το εν λόγω βιβλίο, λένε οι αναλυτές, έγινε το μπεστ σελερ που «ενημέρωσε» τους ψηφοφόρους πριν πάνε στις κάλπες, με αποτέλεσμα οι κεντροαριστεροί να ψηφίσουν κεντροδεξιά.
“Tα θαύματα στη Μέση Ανατολή είναι πραγματικότητα. Ο Μπεν Γκουριόν είχε πει κάποτε , ότι αυτοί που πιστεύουν στα θαύματα , είναι οι ρεαλιστές στη Μέση Ανατολή. Και πριν από μένα, οι προκάτοχοί μου, διώχθηκαν ή κατακρίθηκαν σε ατμόσφαιρα ενίοτε απαράδεκτη, μη υποφερτή, αλλά επιβίωσαν και κλωτσούν τη μπάλα, πλην του Αριελ Σαρόν, στον οποίον εύχομαι πλήρη ανάρρωση».
Aπό τη : ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
ΓΑΛΛΙΑ_ΤΟΥΡΚΙΑ_ΙΣΡΑΗΛ
Τη δική του εξίσωση έκανε ο Ισραηλινός Προέδρος Σιμόν Πέρες προχθές: «Αν δεν βοηθήσεις την Τουρκία να ενταχθεί στην ΕΕ , είναι σαν να βοηθάς το Ιράν», δήλωσε ορθά –κοφτά ο Ισραηλινός Πρόεδρος Σιμόν Πέρες σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», αναφερόμενος στην αντίθεση του Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζύ για την τουρκική ένταξη στην ΕΕ.
H συζήτηση για την «κρίση της πολιτικής νομιμοποίησης» της Συνθήκης της Λισσαβόνας μετά το Ιρλανδικό «όχι», είναι απλώς η συνέχεια της συζήτησης για το «ποια Ευρώπη θέλουμε» που άνοιξε με το Γαλλικό και Ολλανδικό «όχι» που προηγήθηκαν του πρόσφατου ιρλανδικού. Έτσι, η απόρριψη της Συνθήκης από τους Ιρλανδούς, δεν προξένησε ξαφνικό πονοκέφαλο στους ευρωπαϊστές, απλώς ενέτεινε τον ήδη υπάρχοντα, καταφέρνοντας επιτέλους να περάσει το «μήνυμα» στους ηγέτες των κρατών-μελών: «οι Ευρωπαίοι έχουμε συνείδηση της κοινής μας προοπτικής, όμως οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν έχουν καμία σύνδεση με τα καθημερινά μας πρόβλήματα».
Η αλήθεια είναι ότι όσοι σινεφίλ της Ευρώπης αποφάσισαν να δουν τον «Ιντιάνα Τζόουνς και το Βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου», δεν είχαν σίγουρα στο νου τους πως πήγαιναν να δουν μία …πολιτική ταινία, και για την ακρίβεια, μια «στυγνή πολιτική προπαγάνδα». Κι όμως, σύμφωνα με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσίας, το συγκεκριμένο έργο (με πρωταγωνιστές τον Xάρισον Φορντ και την Κέητ Μπλάνσετ) ήταν μια καλοστημένη «δουλειά» της CIA με στόχο το «ιδεολογικό σαμποτάρισμα» των πολιτών της πρώην ΕΣΣΔ και όσων πολιτών της Δύσης πιστεύουν γενικώς στα ιστορικά επιτεύγματα της μεταπολεμικής Ρωσίας.
Χρύσανθος Λαζαρίδης
Αναδημοσίευση από το Δίκτυο21
Επί δεκαπέντε χρόνια, όποιος τολμούσε να υποστηρίξει ότι δεν είχαμε περιθώρια υποχωρήσεων έναντι των Σκοπίων, κι ότι ο Σκοπιανός αλυτρωτισμός ήταν σημαντικό πρόβλημα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, κατηγορείτο στην Ελλάδα για… «εθνικισμό».
Παρ’ όλα αυτά επίσημη ελληνική παρέμενε αυτό ακριβώς: ότι δεν μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε τα Σκόπια ως «Μακεδονία».
Ένα μικρό κομμάτι γης μπορεί να οδηγήσει σε αποτυχία τις συνομιλίες Ισραήλ – Συρίας
του Akiva Eldar **
Η διαφορά μεταξύ των θέσεων της Συρίας και του Ισραήλ βρίσκεται στην απαίτηση της Δαμασκού να αποχωρήσει το Ισραήλ στα σύνορα της 4ής Ιουνίου 1967 και στην θέση της Ιερουσαλήμ η οποιαδήποτε αποχώρηση να γίνει στα διεθνή σύνορα.
Η διαφορά αυτή έγκειται σε μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα, αλλά το σημείο στο οποίο κολλούν οι διαπραγματεύσεις βρίσκεται στη απαίτηση της Συρίας να λάβει εδάφη που φτάνουν τις βορειο-ανατολικές ακτές της Θάλασσας της Γαλιλαίας (Κινέρετ).
“Το διεθνές σύστημα είναι αντιμέτωπο με ένα παράδοξο: Η ευημερία του εξαρτάται από την επιτυχία της παγκοσμιοποίησης, αλλά αυτή η διαδικασία παρουσιάζει μια διαλεκτική που μπορεί να αποβεί ενάντια στο στόχο.
Επιμέλεια: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
Στα 47 του χρόνια, ο Ελληνοαμερικανός Πήτερ Γεωργιόπουλος, πλοιοκτήτης και πρόεδρος τριών ναυτιλιακών εταιρειών εισηγμένων στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, μπορεί να δηλώνει υπερήφανος καθώς κατάφερε να γίνει «ο άνθρωπος των 2 δις δολαρίων». Μόνο που αυτό δεν συνιστά επαρκή λόγο για να αποφασίσουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς» να παρουσιάσουν το προφίλ του στις σελίδες τους: «Εμείς επιλέξαμε τον Ελληνοαμερικανό Πήτερ Γεωργιόπουλο ως τον τελευταίο των συνεντευξιαζόμενων από την εφημερίδα μας που θεωρούμε ότι ηγούνται όντως της παγκόσμιας ναυτικής βιομηχανίας», σημειώνει η έγκριτη εφημερίδα.
Επιμέλεια: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ
“Mπορείτε να το αμφισβητήσετε όσο θέλετε, αλλά το πρόβλημα στα τέλη αυτού του αιώνα και στις αρχές του άλλου θα είναι η έλλειψη νερού και όχι οι τιμές των αγαθών διατροφής και το πετρέλαιο».
Nόμιζα ότι είχα ξεχάσει τα Γαλλικά μου ή ότι απλώς ο εγκέφαλός μου «έκανε ανάγνωση» αυτού που θα επιθυμούσε έτσι κι αλλιώς επί χρόνια να δει τυπωμένο κάπου. Τρίχες . Μια χαρά σωστή ανάγνωση έκανα του ρεπορτάζ της Le Monde: «…σε μια περίοδο όπου η χώρα βιώνει μια χωρίς προηγούμενο θρησκευτική αναγέννηση», ήταν η φράση «που μου χτύπησε» στο δημοσίευμα με τίτλο :«Οι θρησκευόμενοι Κινέζοι δραστηριοποιούνται στο πλευρό των θυμάτων (από το σεισμό)της Σιτσουάν».
Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ*
Η δίκη του γνωστού αρνητή του Ολοκαυτώματος , Bρετανού συγγραφέα Ντέϊβιντ Ίρβινγκ , θα διεξαχθεί στη Βιέννη στις 20 Φεβρουαρίου, και , καθώς οι μέρες πλησιάζουν, «φουντώνει» ολοένα και περισσότερο μία αντιπαράθεση μεταξύ των ευρωπαίων διανοουμένων σχετικά με την ελευθερία του λόγου. Κοινωνιολόγοι όπως ο Κρίστιαν Φλεκ, ο Λόρδος Ντάχρεντορφ, ακόμα και αριστερών ιδεολογικών καταβολών επιστήμονες, διαμαρτύρονται για «την ποινικοποίηση των ιδεολογικοπολιτικών θέσεων του ατόμου, η έκφραση των οποίων είναι αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα, ακόμα κι αν αναφερόμαστε στην περίπτωση Ίρβινγκ».
