Το λημέρι

Αγαπημένοι μου Λημεριώτες,

Από τη συναναστροφή μου με Κυπρίους κατά τα τελευταία χρόνια, παρατηρώ μια έφεση-σε ορισμένους από αυτούς- στο να διακρίνουν μεταξύ “Ελλήνων και Κυπρίων” κι όχι μεταξύ “Ελλαδιτών και Κυπρίων”. Κι αν τους πεις “μα ρε παιδιά, Ελληνες είμαστε και μεις και σεις, της ίδιας φυλής παιδιά”, θα σου πουν “ε, καλά, το ίδιο είναι, κοίτα τί πήγες να βρεις, εκεί κόλλησες;” Κι όμως…. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και από τα “κολλήματα”, μερικές φορές είναι καλό να μην ξεκολλάμε.

Σας παραθέτω ένα κείμενο που δημοσίευσε χθες, 27 Νοεμβρίου 2008, η κυπριακή εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ, προς προβληματισμό. Από πλευράς μου, η μόνη “τοποθέτηση” που με ενδιαφέρει να κάνω, είναι να διευκρινίσω ότι ΠΟΣΩΣ με νοιάζει σε ποιο κόμμα ανήκει ο”μη κολλημένος” κύριος που δήλωσε “ΟΙ ΚΥΠΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ”. Έτσι κι αλλιώς τη γνώμη του κυρίου αυτού ασπάζονται Κύπριοι από διάφορα κόμματα, κι ούτε ο αυτοσεβασμός και η αξιοπρέπεια (θα έπρεπε να )έχει κομματική ταυτότητα. Αυτό που με νοιάζει είναι η αναισχυντία ορισμένων , που “φτύνουν” πάνω στα μνήματα των νεκρών τους και που ανοίγουν νέους τάφους(στην κυριολεξία και όχι στη μεταφορά) με τα λεκτικά τους και μόνο ανδραγαθήματα για τα παιδιά και τα εγγόνια τους.

Ιδού το κείμενο:

Ύστερα από πολυήμερη σκληρή αντιπαράθεσή του με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔ και άλλα οργανωμένα σύνολα για το θέμα της Ιστορίας και του Αγώνα της ΕΟΚΑ, ο Υπουργός Παιδείας έβαλε νερό στο κρασί του θεωρώντας το θέμα λήξαν.
Ο καταλύτης που ανάγκασε τον Υπουργό ν’ αλλάξει πορεία πλεύσης ήταν η πρωτοσέλιδη παρουσίαση δημοσκόπησης, σύμφωνα με την οποία το 72% των πολιτών τάσσονται εναντίον της κυβερνητικής πρόθεσης για αλλαγή των βιβλίων της Ιστορίας, ενώ μόνο το 41% των ΑΚΕΛικών τάσσονται υπέρ.
Το γεγονός αυτό έπεσε σαν κεραμίδα στα κεφάλια των ΑΚΕΛικών επικοινωνιολόγων, οι οποίοι έδωσαν πάραυτα σαφείς οδηγίες για αλλαγή τακτικής. Τα ηνία πήρε αμέσως ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που έσπευσε να διαμηνύσει με το γνωστό ύφος του ότι δεν κινδυνεύει η ελληνικότητα της Παιδείας μας, ούτε ο τόπος οδεύει σε δρόμο αφελληνισμού. Στην προεδρική συχνότητα συνδέθηκε αμέσως ο Υπουργός Παιδείας, ο οποίος με ομιλίες του σε μνημόσυνα ηρώων της ΕΟΚΑ και με μεταμορφωμένες δημόσιες δηλώσεις του, εξήρε το μεγαλείο των μαρτύρων της Κυπριακής Ελευθερίας και των ηρώων του Εθνικοαπελευθερωτικού μας Αγώνα.
Το τραγικό, όμως, της όλης σκηνοθετημένης συγχορδίας είναι ότι, την ίδια ώρα, τα ΑΚΕΛικά όργανα και οι συνοδοιπόροι τους κτυπούσαν πισώπλατα την ελληνικότητα της παιδείας μας και της εθνικής μας φυσιογνωμίας, με ενέργειες που κάθε άλλο παρά ευθυγραμμίζονταν με τις προεδρικές διαβεβαιώσεις και τις υπουργικές νουθεσίες.
Εν μέσω αυτής της πρωτοφανούς σύγχυσης, που προκαλούν στο λαό κατά αριστοτεχνικό τρόπο οι δόκτορες της ΑΚΕΛικής προπαγάνδας, οι πολίτες παρακολουθούν με αμηχανία τα τεκταινόμενα και ευλόγως διερωτώνται:
• Μήπως είναι τυχαίο γεγονός το ξέσκισμα και κάψιμο ελληνικών σημαιών από νεολαίους της ΕΔΟΝ (χωρίς να τους προκαλέσει κανένας), υπό την απόλυτη ανοχή του ΑΚΕΛ και την πλήρη κάλυψη της Κυβέρνησης;
• Είναι τυχαία η στάση μερίδας μαθητών να εναντιωθούν στο άκουσμα του Εθνικού Ύμνου σε σχολική γιορτή; (Ενός υπέροχου Ύμνου, που εκθειάζει μόνο το υπέρτατο αγαθό της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και τίποτε άλλο).
• Είναι τυχαία πράξη η προσπάθεια των καθοδηγητών της ΕΔΟΝίτικης επαγρύπνησης να εμποδίσουν την είσοδο ελληνικών σημαιών στη μαθητική εκδήλωσης προς τιμήν της εξέγερσης του Πολυτεχνείου;
• Είναι τυχαία η (στρατευμένη) αρθρογραφία που βλέπουμε συχνά-πυκνά στον Τύπο, η οποία αναφέρεται σε ελληνόφωνη και όχι ΕΛΛΗΝΙΚΗ κοινότητα της Κύπρου;
• Είναι τυχαία η κυβερνητική απόφαση που οδήγησε στη σιωπηλή υποστολή της ελληνικής σημαίας από το ΡΙΚ, η οποία ήταν αναρτημένη για πολλές δεκαετίες;
Τα παραδείγματα της ανθελληνικής νοοτροπίας των κυβερνώντων ή καλύτερα της συγκροτημένης προσπάθειας για αποεθνικοποίηση της Παιδείας και σταδιακής εδραίωσης της κυπριακής συνείδησης (η οποία θα έχει ως μετεξελικτική κατάληξη τη δημιουργία κυπριακού έθνους στην Κύπρο), είναι πολλά και συχνά.
Όμως, για εκείνους που διατείνονται ότι κινδυνολογούμε, τους αποκαλύπτουμε την περίφημη δήλωση του Ανδρέα Χρήστου, νυν δημάρχου Λεμεσού, πρώην βουλευτή και Υπουργού και ΑΚΕΛικού πρωτοκλασάτου ιστορικού στελέχους, με την οποία αμφισβητεί την ελληνικότητά μας ως Ελληνοκύπριων πολιτών.
Ιδού τι είπε κατά λέξη ο Ανδρέας Χρίστου κατ’ ιδίαν στον πρώην πρέσβη της Ελλάδας στην Κύπρο Χρήστο Γ. Ζαχαράκι (βιβλίο «Άκρως απόρρητο ειδικού χειρισμού» – Κατάθεση μνήμης και στοχασμών 1979 – 2004, έκδοση Α.Α. Λιβάνη, σελ. 343).
«Ο ισχυρισμός για ύπαρξη Ελληνισμού στην Κύπρο συνιστά εσφαλμένη και αναληθή θέση. Η χρήση της ελληνικής γλώσσας από τους Ε/κυπρίους αποτελεί συμπτωματικό γεγονός, γιατί αυτή επεβλήθη από μερικές εκατοντάδες Έλληνες όταν στην Κύπρο ζούσε γηγενής πληθυσμός 500.000 ατόμων, επί των οποίων θα μπορούσαν να έχουν υπερισχύσει οι Αιγύπτιοι ή οι Φοίνικες!».
Ξεκάθαρη και θαρραλέα, λοιπόν, η ομολογία του ΑΚΕΛικού ανώτατου στελέχους, ο οποίος «ρίχνει άπλετο φως στην ιστορική πραγματικότητα» αποκαλύπτοντας τις πραγματικές μακρόχρονες επιδιώξεις του κυβερνώντος κόμματος.
Εμείς τι άλλο μπορούμε να πούμε; Απλώς τους παραδίδουμε στην κρίση των πολιτών και στην οργή της ίδιας της Ιστορίας!

Αυτά λέει το κείμενο. Δεν μ απασχολούν οι επιδιώξεις κανενός κυβερνώντος κόμματος. Δεν με απασχολεί πλέον ούτε και η συναίσθηση του ότι δεν χρειάζονται (τουρκικα)εχθρικά στρατεύματα για να αλωθεί ένας (ελληνικός) τόπος. Εχω δυστυχώς προ πολλού αντιληφθεί ότι η εγχώρια επιπολαιότητα σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη αίσθησης εθνικής ταυτότητας και στοιχειώδους φιλοπατρίας αρκούν όχι για μια , αλλά για εκατόν μια αλώσεις.

Αυτό που με καίει είναι ότι ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ έλλειψης αυτής και μάλιστα με ΜΕΘΟΔΙΚΟΤΗΤΑ και ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ υπό τον κεκαλυμμένο μανδύα μιας δήθεν νέας επιστημοσύνης και εν ονόματι της ειρήνης.

Ας μιλήσουμε για μια στιγμή μόνο και εν ονόματι της αλήθειας : Από πού αγοράζουν οι “Ξεκολημμένοι” την κόλλα με την οποία θέλουν να κολλήσουν στις καρδιές και στο νου της κυπριακής νεολαίας την πεποίθηση ότι οι “Κυπριοι δεν είναι Έλληνες”;

Και κυρίως: Εχετε δίκιο κύριε Ανδρέα Χρήστου. Το όνομα σας …δεν μαρτυρεί ότι είστε Έλληνας!Για την ακρίβεια, ο Απόστολος Ανδρέας ήταν Παλαιστίνιος και ο Χρήστος, δηλαδή ο Χριστός, από τη Ναζαρέτ. Πόσο έλληνας μπορεί να είναι κάποιος με αραβοεβραιικό όνομα; Δεστε και μένα: Μαριάννα Ανδρούτσου. Εβραϊκό όνομα, και όσο για το επώνυμο; Μαρτυρεί ότι είμαι τρισέγγονη ενός …σούφι, γιατί η “νέα Ιστορία” λέει ότι ο παππούς Οδυσσέας ήταν σούφι! έχετε δίκιο. Αν και , η νέα ιστορία, λέει-σε άπταιστα αρχαία- ότι ” έλληνες εισίν οι της ελληνικής παιδείας μετέχοντες”. Και υμείς, μαλλον μεσανυχτα χρώματος μαύρου εχετε από ελληνική παιδεία. Παιδεία σαν αυτήν που είχαν οι απαγχονισμένοι από τους Βρετανούς “Κύπριοι”συγγενείς σας και σαν αυτήν της οποίας έλαχαν οι “Φοίνικες” ανασκολοπισμένοι από τους Οθωμανούς πρόγονοί σας. Έχετε δίκιο. Και προφανώς, ούτε ότι υπαρχει τουρκική κατοχή στο νησί πιστεύετε. Διότι , σαν τόπος κατοικίας πολλών “πληθυσμών”, έχουν δικαίωμα και οι Τούρκοι να λένε αλλο τόσο πως το νησί τους ανήκει, ή τουλάχιστον τμήμα του. “Ανακατεύτηκαν” οι καημένοι, όπως ανακατεύτηκαν ο Φοίνικες,οι Αραβες, οι πειρατές, και πάει λέγοντας. Αδικο εχουμε εμείς…οι “ελληνες” κι ΄’οχι ¨ελλαδίτες”, που λάθος κάναμε όταν διαδηλώναμε για “ενωση” στη δεκαετία του 50, λάθος κάναμε όταν αφήναμε τα παιδιά της Ελλαδας να ρθουν να σας συμπαρασταθούν και άφησαν τα κόκκαλά τους στην Κύπρο το 1974, λάθος κάναμε που ως και τύψεις κι ενοχές νιώθαμε για την τύχη σας ΠΑΡ Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΥΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΤΟΤΕ ΑΛΛΑ ΣΤΕΝΑΖΑΜΕ ΥΠΟ ΤΟ ΖΥΓΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ Και συνεπώς καμία ευθύνη δεν εφεραμε ως απλοί “ελληνες” πολίτες για τις ενέργειες της χούντας, λάθος κάναμε που σκεφτήκαμε το Ενιαίο αμυντικό δόγμα, λάθος που σας θεωρούμε αδέλφια μας, λάθος που σε όλες τις ξένες δυνάμεις και σε όλα τα διεθνή φόρα μιλάμε για την Κατοχή του νησιού και λάθος που ακόμα αναρωτιόμαστε αν ο Ντενκτάς ελεγε αλήθεια όταν χτυπιόταν πως το θέμα των αγνοουμένων έχει τελειώσει και πως δεν υπα΄ρχουν επιζώντες. Λάθος και που στα παιδιά μας ακόμα λέμε για το “νησί της Αφροδίτης” αφού, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία -ή αρχαια ελληνική θρησκεία, αν έτσι αγαπατε ίσως- εμείς νομίζαμε ότι η Αφροδίτη ήταν Ελληνίδα Θεά. Λάθος, γιατί ήταν Αιγύπτια. Λάθος κάνουμε ακόμα που σας λέμε “αδελφια” μας και που λέμε “η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλαδα συμπαρίσταται”. Χώρια ότι και οι Κρητικοί δεν είναι έλληνες. Γιατί και εκεί κατοίκησαν Φοίνικες, ή όχι; Όλα λάθος. Χοντρό λάθος. Αλλά λάθος, όχι γιατί δεν ξέρουμε Ιστορία και λαθέψαμε, μα λάθος μας γιατί κάποιοι από μας εξακολουθούν να πιστεύουν ότι , αν ισχύει ότι “το πετρέλαιο δεν έχει πατρίδα”, αλλο τόσο ισχύει και ότι “και η πατρίδα χρειάζεται πετρέλαιο”. Έτσι, για να μιλήσουμε λίγο “συγχρονα”, “τολμηρά” και “πραγματιστικα”, και για να σας “πάω αλλού”. Λάθος που δεν κατανοούμε ότι εσείς και μεις ανήκουμε σε διαφορετική φυλή.

Αλλά και λάθος εποχή για πολλά λόγια και γενικώς λόγια. Φρικτό λάθος. Κι αυτό το λάθος δεν θα ήθελα , και συγχωρέστε με, να το μοιραστούμε.

Οι θεοί των Φοινίκων μαζί σας, και είθε η Ισις να σας προστατεύει.