jump to navigation

Ο Μεγαλέξαντρος κι οι Πόντιοι Μαΐου 19, 2009

Posted by mariandr in Ελληνισμός στον Κόσμο, Εντυπώσεις, Ματωμένα Χώματα, Μνήμες του λαού μου, παλαιότερα κείμενα του 2009.
trackback

Ποια σχέση μπορεί να έχει ο Μέγας Αλέξανδρος με τους Ποντίους ; Λημεριάστε και σας εξηγώ αμέσως τι εννοώ.


Χθες, 18 Μαϊου, ψήφισαν οι έλληνες ποιον θεωρούν το μεγαλύτερο Έλληνα όλων των εποχών. Αναφέρομαι στην εκπομπή του Σκάϊ «Μεγάλοι Έλληνες» , έμπνευσης Αλέξη Παπαχελά, στον οποίον, με ή χωρίς συνωμολογία στο παρασκήνιο και με κάθε ενδεχόμενη ή απίθανη σκοπιμότητα εις βάρος του καταλογιζόμενη, όμως του αξίζουν συγχαρητήρια. Δεν ήξερα καν ότι η τελική ψηφοφορία θα διεξαγόταν χθες και πολύ περισσότερο δεν ήξερα για την ώρα μετάδοσης της εκπομπής. Εντελώς τυχαία και μάλλον προς το τέλος της, πάτησα το κουμπί και πήρε το μάτι μου τη Γιαννάκου, το Δεσποτόπουλο, τη Λαμπράκη-Πλάκα, τη Ζούνη, το Μάνο, γενικά «επώνυμους» και «προσωπικότητες» από το χώρο της πολιτικής, των επιστημών και των τεχνών, να εξηγούν γιατί αγαπούν τον Περικλή ή τον Πλάτωνα . Λίγα λεπτά αργότερα, πολλοί εξ αυτών ρωτήθηκαν και απαντησαν ποιον θα ψήφιζαν ως το μεγαλύτερο Έλληνα μεταξύ της τριάδας που ήρθε στις προτιμήσεις των πολιτών πρώτη των πρώτων: Ήθελαν το Μέγα Αλέξανδρο, τον Παπανικολάου (ιατρό) ή τον Κολοκοτρώνη;

Οι εννιά στους δέκα επωνύμους είπαν τον Παπανικολάου. Οι πολίτες της Ελλάδας όμως πρώτο των πρώτων ανέδειξαν το Μέγα Αλέξανδρο, και από κείνο το σημείο και μετά ξεκινά ..η ονείρωξη!

Μην κοντοστέκεστε στη λέξη, θα μ εννοήσετε ευθύς αμέσως. Απλώς να πω ότι ήδη από χθες, όταν οι επώνυμοι καλεσμένοι αιτιολογούσαν το γιατί προτιμούσαν Παπανικολάου από Κολοκοτρώνη και Μ Αλέξανδρο, κάτι μέσα μου δεν μου πήγαινε. Όχι, δεν θα συνωμοσιολογήσω , ισχυριζόμενη πως επίτηδες απαντούσαν ό,τι απαντούσαν. Χώρια ότι , κάθε Έλληνας που προτιμά ένα Μεγάλο Έλληνα από ένα άλλο Μεγάλο, είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ δικαιολογημένος. Το τεστ Παπανικολάου πχ , σώζει εκατομμύρια γυναίκες από τον καρκίνο. Δεν θα τον πει μεγάλο μια γυναίκα; Ο Κολοκοτρώνης ήταν ο στρατηγός της Επανάστασης , θα τον πεις λιγότερο ή περισσότερο μεγάλο βάζοντας υποδεκάμετρο να μετρήσεις τη μεγαλοσύνη;

Από την άλλη, κάπως κάτι δεν μου κόλλαγε όταν η Μαριέτα Γιαννάκου πχ είπε «δεν θα ψήφιζα στρατηλάτες» ή όταν ο Τέλλογλου είπε πιο διακριτικά «δεν ξέρω τι μπορεί να πει σε ένα σύγχρονο έλληνα ο Κολοκοτρώνης». Πήγα πάσο όμως , ειλικρινά, και δέχθηκα με τη συλλογιστική που σας προανέφερα ( περί υποδεκάμετρου) τις σεβαστές τοποθετήσεις των ανθρώπων που έβλεπα στην οθόνη μου.

Και ξημέρωσε ο Θεός τη μέρα τη σημερινή… Και δεν αντέχω άλλο! Στη «πιάτσα» τη δημοσιογραφική και την πολιτική, μετά τις τηλεδίκες της Γιοροβίζιον στήθηκαν δίκες για την ορθότητα της ψήφου στο ΜεγΑλέξανδρο! Έφτασε συνάδελφος στο σημείο να κάνει εντύπως ολόκληρο εγχείρημα ψυχανάλυσης στον Ελληνικό λαό, που σε κατάσταση ονείρωξης,-κατ αυτόν- ψήφισε τον «ευγενή κομιστη αρχαίου πνεύματος» αλλά και «αιμοδιψή σφαγέα». Γιατί σε κατάσταση ονείρωξης; Γιατί, σύμφωνα με τον συνάδελφο «προσπαθούμε με δεδομένα , συνθήκες και καταστάσεις του αρχαίου κόσμου να ικανοποιήσουμε ψυχώσεις και απωθημένα του σύγχρονου» και γιατί ο Αλέξανδρος ως « επεκτατικός, ισοπεδωτικός, ανίκητος», δεν εκφράζει ούτε «απωθημένο ούτε εθνικό όνειρο, αλλά ονείρωξη».

Παρεκβαίνω για να τονίσω ότι δεν έχω καμία απολύτως πρόθεση να «την πω» ή να ειρωνευτώ το συνάδελφο και όποιον εκφράζει τις απόψεις του ως δικαιούται. Ο καθένας μας κουβαλά τη δική του ..γκλάβα, για να χρησιμοποιήσω έτσι, λιγότερο εθνοφυλετικούς και περισσότερο ..βαλκανικούς όρους. Θέλω όμως να πω ότι ονείρωξη δεν έχω, γιατί είμαι γυναίκα. Έμμηνο ρήση έχω. Και θέλω να εκφράσω την απορία μου (που μεταλλασσόταν σε αηδία αν μου τύχαινε το σημερινό σε μικρότερη ηλικία), για το πώς και ποιος τολμά να κρίνει τη ψήφο χιλιάδων Ελλήνων , η οποία έγινε, κατά πώς λένε , σε κλίμα ελευθερίας και διαφάνειας. Γιατί έχει ένας καθηγητής πανεπιστημίου που ψήφισε το Μέγα Αλέξανδρο ονείρωξη και δεν θα είχε αν ψήφιζε τον Παπανικολάου; Επειδή ο δεύτερος είναι σύγχρονος. Μα δεν έλεγε η εκπομπή «ψηφίστε τον μεγαλύτερο Έλληνα όλων των εποχών»; Έλεγε του 21ου αιώνα και δεν τον κατάλαβα; (Χώρια ότι ο 21ος αιώνας είναι βρέφος ακόμα). Και τι σημαίνει «δεν λέει κάτι στον σύγχρονο έλληνα» με το στυγνό κοινό νου; Διότι, προφανώς για να ψηφιστεί ως ο μεγαλύτερος όλων των Ελλήνων όλων των εποχών, ε, άρα κάτι έχει να πει στους Έλληνες που τον προτίμησαν και οι οποίοι τώρα διεκδικούν μια συγγνώμη από το συνάδελφο που τους χαρακτήρισε εν ονειρώξει ! ή κάνω λάθος ; Διότι, αν ήξεραν όσοι εκ τω ν Ελλήνων συμπολιτών μας που ψήφισαν τους 100 μεγαλύτερους για να καταλήξουν στους τρεις και μετά στον έναν, πως η προτίμηση τους θα περνούσε από κρισάρα και δη… ψυχαναλυτική, ε, το λιγότερο –λιγότερο ένα τούρκικο μεγαλοπρεπές «αϊ σιχτίρ» θα το λεγαν, δεν μπορεί!

Ο Αλέξανδρος δεν χρειάζεται ΄’άλλο τη στήριξή μου –αν αυτό καταλάβατε πως κάνω τόση ώρα, λυπάμαι πραγματικά- χώρια ότι έχω τύψεις γιατί δεν ψήφισα Κολοκοτρώνη και χώρια ότι στεναχωρούμαι και για τον Παπανικολάου που επίσης είναι μεγάλος γιατί άντε να αναλογιστεί και μόνο κανείς πόσες ψυχές πρόλαβε από του χαρου τα δόντια.

Ούτε για την υποκρισία, το φαρισαϊσμό και τον υφέρποντα φασισμό θέλω να πω που αποδείχθηκε, κατά τη γνώμη μου, ότι κρύβεται πίσω από «πολιτισμένα χαμόγελα» που «αναζητούν το ελληνικό Πνεύμα». Ούτε δηλώνω πως θα μ ενδιέφερε μια ψυχανάλυση για όσους προτίμησαν Παπανικολάου(Είναι άραγε ανασφαλείς γυνάικες, πόρνοι, ομογενείς του εξωτερικού που έδειξαν την προτίμηση τους στο γιατρό ; Ή καθ όλα φυσιολογικοί, έντιμοι, συγκροτημένοι και σύγχρονοι ;;;;)

Ψέματα. Είμαι και γω υποκρίτρια…. Ομολογώ συντετριμμένη ότι έτσι κι έβγαινε ο Σωκράτης πρώτος , αν μου εζητείτο να επιχειρηματολογήσω εναντίον της ψήφου αυτής, θα επέλεγα και γω την οδό της ψυχανάλυσης και θα τον έλεγα ανδρείκελο εξαρτώμενο από τα φουστάνια της Ξανθίππης, έναν δήθεν μεγάλο που όταν του μιλούσε η γυναίκα του έκανε μόκο. Βλασφημώ και είμαι συχαμερή ε; Πιθανόν.

Και για να γίνω ακόμα πιο συχαμερή και γραφική και ..και ..και… και, θα θελα «απλώς» να θυμίσω ότι σήμερα, 19η Μαίου, είναι ημέρα μνήμης της Ποντιακής Γενοκτονίας. Αμέσως παρακάτω, παραθέτω επιστολή δύο Ποντίων της Σάντας, λίγο πριν την εκτέλεσή τους, στους συγγενείς τους.

Διαβάστε τις φίλοι μου.

Η πρώτη , είναι η

Επιστολή μελλοθάνατου Ματθαίου Κωφίδη, βουλευτή Τραπεζούντας :

15/28 Σεπτεμβρίου 1921 φυλακαί Τιμαρχανέ – Αμασείας

Φιλτάτη Ουρανία

Χθες ημέραν της Σταυροπροσκυνήσεως επαρουσιάσθην εις το δικαστήριον Ιστικλάλ,

καμίαν ελπίδα δεν έχω πλέον, σήμερον θα δοθή η απόφασις

η οποία βεβαίως θα είναι καταδικαστική,

σας αφίνω υγείαν και εις την προστασίαν του Παναγάθου,

περιττά τα πολλά λόγια, θάρρος και εγκαρτέρησις και ελπίς επί Κύριον,

δια να ημπορέσης το κατά δύναμιν να σηκώσης το βαρύ φορτίον σου.

Σας γλυκοφιλώ όλους

Ο Ματθαίος σου

Υ.Γ. Εις τα φίλτατα την ευχήν μου, καλήν πρόοδον και καλήν διαγωγήν όπως η ψυχή μου και μακρόθεν αγάλλεται.

ο ίδιος

Η δεύτερη , είναι αυτή εδώ:

Φυλακές Αμασείας, Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 1921

Επιστολή Αντωνίου Τζινόγλου, Διευθυντού του γραφείου Προσφύγων εν Αμισώ

σεβαστοί μου γονείς, προσφιλής μου συζυγος, τέκνα μου αγαπητά, λοιποί συγγενείς και φίλοι.

Κατεδικάσθην αθώος ων, εις θάνατον. Ήτο θέλημα Θεού , διά τούτο και δεν λυπούμαι, και σεις μη ληπηθητε. Εχω πίστιν. Ότι θα συναντηθούμε εις την άλλην ζωήν. Σας στέλνω το χαιρετισμό και την αγάπη μου. Εν όσω ζείτε να με μνημονεύετε.

Αντιόπη, ο Θεός δε με ηξίωσε να γηροκομήσω τους γονείς μας, το έργον τούτο το αφήνω μόνον εις σε. Διά σε και διά τα τέκνα μας είμαι βέβαιος ότι θα φροντίσει ο καλός Θεός. Να μη ληπηθης και αγανακτησης εναντίον του θελήματος του Θεού.

Εαν επιζήσετε της καταιγίδος αυτής, να πάτε στους γονείς μας κοντα και να γράψεις δε και εις το Φώτιον και τον Χρύσανθον την παράκλησίν μου , όπως λάβουσιν υπό τη μέριμνά των την Ιουλίαν και την Χρυσάνθην. Τη βεργέτα και το ωρολόγι μου παρέδωσα εις τον κύριο Π Βαλιούλην να σε φέρει. Τα ρούχα μου θα διαμοιρασθούν εδώ. Πήρα την τελευταίαν σου επιστολήν και είμαι ήσυχος εν τη φυλακή. Εξομολογήθην, εγένετο λειτουργία και εκοινώνησα , θα αποθάνω ήσυχος και ατάραχος. Επιθυμώ να μη κλαύσητε πολύ.

Ο Θεός μαζί σας

Σας φιλώ όλους εκ ψυχής

Ο ιδικός σας

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΤΖΙΝΟΓΛΟΥ

Και τώρα που τις διαβάσατε και τις δύο, πείτε μου

- τι μπορεί να λέει στο σύγχρονο Έλληνα ένα πλάσμα σαν τον Τζονόγλου ή τον Κωφίδη;

- Τι ψυχογράφημα θα μπορούσατε να κάνετε σ αυτούς τους δυο δολοφονημένους Πόντιους , χωρίς ..ονειρώξεις και εθνικά απωθημένα για να είμαστε –για μια φορά, μία γαμώτο!- «όλοι μαζί», «σύγχρονοι», «ερμηνευτές του τωρινού», «εραστές της ζωής και όχι του θανάτου», «εραστές της ειρήνης και όχι του πολέμου», απλοί, δημοκρατικοί και αγνοί..ψηφοφόροι Μεγάλων;

Αμίγκος και αμίγος, up to here. ΄Όσοι με ξέρουν , με ξέρουν και όσοι δεν με ξέρουν, διαβάζουν για το τι πιστεύει και τι στηρίζει και τι όχι το Λημέρι. Θα αφιέρωνα καμιόνια ολόκληρα, φορτωμένα με ώρες και ημέρες για να κάνω διάλογο για ιδέες, ελευθερία έκφρασης, δικαίωμα στη διαφωνία κλπ κλπ. Μα έχω και γω ένα φασιστικό κατάλοιπο μέσα μου: Δεν διαλέγομαι ποτέ με κανέναν για τα αντικειμενικά τετελεσμένα της Ιστορίας, και φυσικά, κι αυτής του Τόπου μου. Σχόλια από φίλους μου μπλόγκερς και απαντήσεις στα δύο ερωτήματα(βαφτίστε τα «ρητορικά») που έθεσα πιο πάνω, δεν θα δεχθώ. Ειδικά την ημέρα που κάποιοι θυμούνται τους νεκρούς τους. Όχι γιατί θα τρίζουν τα κόκκαλα των Τζινόγλου του Πόντου, αυτά έχουν γίνει προ πολλού σκόνη , χώμα στο χώμα. Αλλά, γιατί έτσι θέλω, έτσι πιστεύω, έτσι μου αρέσει. Το παμε. Είναι το δικό μου μερίδιο στα φασιστικά κατάλοιπα που κληρονόμησαν οι ραγιάδες στα γονίδια τους. Αλλά να κρατήσουμε κι αυτό παρακαλώ: Θυμάμαι και τιμώ τις ποντιακές ψυχές, διατηρώντας το δικαίωμά μου , αγαπημένοι μου πιθανοί κριτές-ψυχαναλυτές- στην έμμηνο ρήση μου, κι όχι στην ονείρωξη. Μη μου αλλάξετε και το φύλο λόγω αποσπασματικού politically correct ιδεολογήματος….