Η γη της Επαγγελίας (Ο λόγος στα Λημεριωτάκια) Φεβρουαρίου 26, 2009
Posted by mariandr in Ελλάδα, Θρησκεία, Μνήμες του λαού μου, Ο λόγος στα Λημεριωτάκια.comments closed
Έλαβα από το Νικήτα το παρακάτω κείμενο και σας το παραθέτω αυτούσιο.
Στο Λημεριωτόπουλο Νικήτα που, όπως μου γράφει είναι πρωτοετής στα ΤΕΙ Κοζάνης και εργάζεται παράλληλα σε μηχανουργείο, αντεύχομαι Καλή Σαρακοστή και κάθε καλό από το ζωντανό Θεό μας. Περιττό να πω ότι τον ευχαριστώ γιατί με την παρέμβασή του , θύμισε στο Λημέρι ότι “επικαιρότητα” δεν είναι μόνο η πολιτική και η κοινωνική πραγματικότητα, αλλά κυρίως και πανω απ όλα η υπόθεση της ψυχής μας . Η προσωπική “γη της Επαγγελίας” του καθένα από μας, είναι το πραγματικά και αιώνια επίκαιρο ζήτημα. Κατά τη γνώμη μου.
O λόγος στα λημεριωτάκια: Ενας χρόνος από την εκδημία του Χριστόδουλου Ιανουαρίου 15, 2009
Posted by mariandr in Θρησκεία, Μνήμες του λαού μου, Ο λόγος στα Λημεριωτάκια, παλαιότερα κείμενα του 2009.add a comment
Στις 28 Ιανουαρίου 2009 συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκδημία του αγαπημένου μας αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου, λόγος για τον οποίο σημειώνω κάποιες σκέψεις για αυτή την μορφή.
Το να ζεις με τη φαντασία, την πραγματικότητα Δεκεμβρίου 22, 2008
Posted by mariandr in Ο λόγος στα Λημεριωτάκια.add a comment
(ένα λημεριωτάκι έστειλε το ακόλουθο κείμενο με την υπογραφή της γνωστής ηθοποιού Τζένιφερ Άνιστον)
Σκεφτόμουν πως όταν ζεις στο κόσμο σου, με την έννοια του φανταστικού κόσμου, μπορεί να περνάς καλύτερα. Μπορεί να σαι χαρούμενος πιο συχνά. Μπορεί να νιώθεις πιο ελεύθερος. Μπορεί να χεις περισσότερη αυτοπεποίθηση. Σας έχει συμβεί ποτέ; Το ‘χετε σκεφτεί αυτό το ενδεχόμενο; Το να πλάθουμε δηλαδή πράγματα στο μυαλό μας και να νιώθουμε ευφροσύνη? Θα μου πείτε… (περισσότερα…)
ΛΗΜΕΡΙΩΤΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 1 Δεκεμβρίου 18, 2008
Posted by mariandr in Ο λόγος στα Λημεριωτάκια.Tags: Add new tag
comments closed
Αγαπημένοι μου Λημεριώτες,
είναι καιρός που λαμβάνω στο μέϊλ μου …ραβασάκια, απόψεις, σχολιασμούς της επικαιρότητας, γενικώς ..κείμενα.΄Δύο παρατηρήσεις πάνω σ αυτό: Είναι , εννιά στα δέκα, κείμενα γραμμένα από νέα παιδιά, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις,είναι κείμενα από ανθρώπους σαφώς μικρότερους από μένα στην ηλικία. Παρατήρηση δεύτερη:Τα Λημεριωτάκια αυτά θα μπορούσαν να γράφουν σχόλια επί των δικών μου κειμένων. Προτιμούν όμως να γράφουν ήλεκτρονικές επιστολές -κείμενα, είτε …εμπνεόμενα αό το Λημέρι, είτε γιατί “μυρίζονται” ότι μπορούν να εκφραστούν όπως το επιθυμούν , με κείμενα μεγαλύτερα σε μέγεθος από αυτό που αναλογεί σε ένα σχόλιο, και μένουν ήσυχα ότι στη συνέχεια, ο παραλήπτης των κειμένων αυτών, κοινώς η ταπεινότης μου, “θα βρει τον τρόπο” να τα δημοσιεύσει.
Πραγματικά, γιατί όχι; Είναι πολύ φυσικό όταν είσαι δεκαοχτώ και είκοσι να νιώθεις την ανάγκη να εκφράζεσαι και να μην σε καλύπτει το σχόλιο σε κείμενο άλλου. Σκέφτηκα λοιπόν να δημιουργήσω στο Λημέρι μια νέα κατηγορία κειμένων, υπό τον τίτλο ” Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΑ ΛΗΜΕΡΙΩΤΑΚΙΑ”, όπου θα καταχωρώ -αυτούσια-τα κείμενα που δέχομαι από εφήβους και νέους. (περισσότερα…)
