jump to navigation

ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ «ΟΦΕΙΛΕΣ» ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ Αύγουστος 3, 2008

Posted by mariandr in DIETHNIS POLITIKI, Ανθρώπινα δικαιώματα, PALAIA KIMENA TOU 2008, TOURKIA.
trackback

*Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Τον «έσωσε ο αρχιδικαστής Χασίμ Κίλιτς» επιβάλλοντας του ένα «πρόστιμο» και αποστέλλοντας μια «αυστηρή προειδοποίηση». Σημαίνει αυτό πως, από δω και στο εξής, η κυβερνητική πολιτική της Τουρκίας θα είναι φοβική όσο και φοβισμένη έναντι των θεσμικών εκφραστών του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους;

Σαφώς και όχι. Το πολιτικό Ισλάμ της γείτονος, απέδειξε ότι αντέχει: Αυτό που για πολλούς συνιστά «την ομηρία του», είναι ταυτόχρονα και πηγή της δύναμης του. Μιας δύναμης που θα εκφραστεί πλέον μόνο με την άμεση προώθηση και υλοποίηση, από μέρους του πρωθυπουργού Ερντογάν, όλων εκείνων των μεταρρυθμίσεων που θα φέρουν τη χώρα τύποις και ουσία στην ΕΕ.

Η κατοχύρωση της ελευθερίας της θρησκευτικής έκφρασης, είναι μία από τις πιο κρίσιμες μεταρρυθμίσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η τουρκική κυβέρνηση, εφόσον επιθυμεί να θεωρείται σύγχρονο, δυτικό δημοκρατικό κράτος. Οπωσδήποτε, η ελευθερία της θρησκευτικής έκφρασης σε ένα κράτος όπου διεξάγεται ιδεολογικός εμφύλιος μεταξύ κεμαλικών (κοσμικών) και ισλαμιστών, δείχνει να μοιάζει αδιέξοδο. Στην πραγματικότητα, το αδιέξοδο αυτό, οφείλεται στο μοναδικό κοινό χαρακτηριστικό ικανής μερίδας τόσο των κεμαλικών όσο και των ισλαμιστών: Στη φονταμενταλιστική νοοτροπία τους.

Υπενθυμίζεται πως τον περασμένο μόλις μήνα, ξέσπασε σάλος στην Τουρκία όταν η εφημερίδα VAKIT δημοσίευσε φωτογραφία του Ιλκέρ Μπασμπούγ, νυν αρχηγού του στρατού ξηράς και εντός των ημερών διαδόχου του αρχηγού των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων Μπουγιουκανίτ. Η φωτογραφία έδειχνε έναν από τους κατ εξοχήν εκφραστές του κοσμικού χαρακτήρα του κράτους, να προσεύχεται με πολιτική περιβολή στο Τείχος των Δακρύων στην Ιερουσαλήμ. Οι φονταμενταλιστές του ισλάμ αντέδρασαν λέγοντας πως είναι απαράδεκτο να είναι επικεφαλής του στρατεύματος ένας «εβραίος», οι δε κεμαλικοί μίλησαν για «επέμβαση του βαθέος κράτους στην πολιτική ζωή». Αυτό που συμβαίνει λοιπόν, είναι άλλο: Η τουρκική κοινωνία επαναπροσανατολίζεται ως προς τα θρησκευτικά ζητήματα, και είναι φυσικό, η οποιαδήποτε απόπειρα θρησκευτικών μεταρρυθμίσεων να προσκρούει πρωτίστως στο θέμα της θρησκευτικής ταυτότητας που επιθυμεί να έχει η Τουρκία του 21ου αιώνα.

Είναι καιρός, εφόσον η Τουρκία επιθυμεί να πείσει για τα κοινωνικά αγαθά ενός κοσμικού κράτους, να πάψει να ασχολείται με τις προσωπικές μεταφυσικές ανησυχίες των πολιτικών και στρατιωτικών στελεχών της. Ο σεβασμός και η κατοχύρωση της ελεύθερης θρησκευτικής λατρείας των πολιτών της, ανεξαρτήτως της εθνικής καταγωγής και του θρησκευτικού δόγματος στο οποίο ανήκουν, είναι από τα σημαντικότερα κριτήρια , όχι μόνο ένταξης της χώρας στην ΕΕ, αλλά και σύστασης μιας επί της ουσίας σύγχρονης, δυτικής δημοκρατικής αντίληψης στην Τουρκία.

Ας ελπίσουμε ότι ο Ερντογάν, που πρωταγωνίστησε σε ιστορικής σημασίας γεγονός για τη χώρα του, διατάσσοντας τη σύλληψη των μελών της παρακρατικής τρομοκρατικής οργάνωσης «Εργκενεκόν» και που έδειξε ότι δεν φοβάται να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο , δεν θα αφήσει να εκλαμβάνεται ως «εθνική ασφάλεια» ο πάσης φύσεως-αρα και ο θρησκευτικός-φονταμενταλισμός.

* Δημοσιεύθηκε στην ‘Α», 1-08-08

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: