jump to navigation

Το μπακγκράουντ ενός ταμπού Σεπτεμβρίου 1, 2008

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, Περιβάλλον, PALAIA KIMENA TOU 2008.
trackback

Aπογευματινή της Κυριακής, 17 Αυγούστου 2008

Είναι σαν τα «ΣΟΣ θέματα» των μαθητικών εξετάσεων. Συνιστά το μεγαλύτερο πολιτικό ταμπού των Ευρωπαίων τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Ο λόγος για την πυρηνική ενέργεια και την πολιτική που (σκοπεύουν να)ακολουθούν τα ευρωπαϊκά κράτη στον 21ο αιώνα. Αλλά πώς να μην είναι πολιτικό ταμπού μια απόπειρα δημόσιας συζητησης για την πυρηνική ενέργεια στην Ευρώπη;Ακόμα και οι μη «Πράσινοι» ευρωπαίοι νεόκοποι πολιτικοί , έφτιαξαν την καριέρα τους ως παιδιά κι εγγόνια αυτών που εκαννα ολόκληρες διαδηλώσεις και συνέδρια και τραγούδια ακόμα για την προστασία της «Θεάς Γης» στις δεκαετίες του 1970 και 1980.

Ειδικά δε μετά το τραγικό πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνομπίλ, τις συνέπειες του οποίου πληρώνουμε και βιώνουμε ακόμα, η μαζική ευρωπαϊκή στροφή προς τις μορφές εναλλακτικής ενέργειας, ήταν και αναπόφευκτη και η απολύτως ορθολογική λύση.

Κι όμως. Η πυρηνική ενέργεια είναι απαγορευμένο θέμα για συζήτηση στις κοινωνίες των μεγάλων ευρωπαϊκών οικονομιών, καθώς «ουδείς τολμά να το επαναθίξει», αλλά η Γαλλία, πρόσφατα ανακοίνωσε την κατασκευή του 61ου πυρηνικού της αντιδραστήρα. Τον περασμένο μήνα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν, ακολουθώντας-τουλάχιστον στον τομέα αυτόν-την πολιτική του Τόνυ Μπλερ, δήλωσε σαφώς ότι η «μεταπετρελαιϊκή οικονομία», όπως την αποκάλεσε, στηρίζεται στην πυρηνική ενέργεια, και εξήγγειλε την κατασκευή 8 καινούριων αντιδραστήρων ως το 2015. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, όχι απλώς υποσχέθηκε, αλλά δεσμεύθηκε να συνεχίσει την πυρηνική του πολιτική, η διψασμένη για ευρωπαϊκή ένταξη και Νατοϊκή πλέον Αλβανία, αποφάσισε να κατασκευάσει πυρηνικό σταθμό στο Δυρράχιο. Στη δε εκτός ΕΕ Τουρκία, δενη πάει όλύς καιρός που ο Ερντογάν ανακοίνωσε την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού στο Ακκούγιου, απέναντι παό την Κύπρο, ενώ σύμφωνα με αναφορά της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας, η Τουρκία αναμένεται να αποκτήσει έντονη πυρηνική προδιάθεση …την επόμενη δεκαετία».

Για ποιο ταμπού τότε γίνεται λόγος;

-Προφανώς, είναι άλλο το τι πράττουν οι ηγέτες και άλλο το αν μιλούν «πολύ» για αυτό που κάνουν. Σύμφωνα πάντως με πρόσφατο αμερικανικό ρεπορτάζ, η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που αποφάσισε να τολμήσει τη διεξαγωγή δημόσιου διαλόγου για «το απαγορευμένο θέμα», είναι η ….αντιπυρηνική, οικολογική..Γερμανία! Η χώρα που πρωτοστάτησε στις κοινωνικές διαμαρτυρίες κατά των πυρηνικών εξοπλισμών και το 2001 έφτασε στο σημείο να ψηφίσει «νόμο εξόδου από τα πυρηνικά», αποφάσισε να επαναθέσει το ζήτημα.

Κανονικά, αυτό δεν θα έπρεπε να προξενεί εντύπωση. Ανάγκα και Θεοί πείθονται. Εν προκειμένω, όταν το ενεργειακό ζήτημα στο σύνολό του είναι το Νούμερο ένα Ευρωπαϊκό ζήτημα Ασφάλειας, γιατί σε τέτοιο έχει αναδειχθεί, κι όταν ο μαύρος χρυσός κοστίζει..χρυσάφι και η καταφυγή στην εναλλακτική ενέργεια το ίδιο, η επίσημη επιστροφή σε μια «εξελιγμένης τεχνολογίας» πυρηνική ενέργεια, μοιάζει να είναι το μόνο φάρμακο «ταχείας δράσης».

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι οι Γερμανοί έχουν ήδη αλλάξει γνώμη και πως επιθυμούν να κρατήσουν εν λειτουργία τους αντιδραστήρες που θα έκλειναν ως το 2021 και μάλιστα διατείνονται πως έχει γίνει και σχετικό γκάλοπ που το αποδεικνύει, με το ποσοστό υπέρ της διατηρησης των πυρηνικών αντιδραστήρων να φτάνει στο 54%. Μπορεί όντως να είναι έτσι. Αλλά κι αν δεν είναι, το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι στη Σύνοδο των G8 στο Τόκυο για την ενέργεια στις αρχές του καλοκαιριού, το μοναδικό πρόσωπο που αισθανόταν …αμήχανα έως απελπιστικά μπερδεμένο, ήταν η Ανκελα Μέρκελ, η Γερμανίδα Καγκελάριος! Από τη μία, έπραξε αυτό που όφειλε ως κρατούσα το σκήπτρο μιας χώρας «πατροπαράδοτα ηγερίας στην προστασία του περιβάλλοντος», και συνεπώς αντιτέθηκε στην πρόταση των άλλων χωρών να γίνει χρήση πυρηνικής ενέργειας, από την άλλη, οι γερμανικές τσέπες συνεχώς αδειάζουν: Το πείραμα της αιολικής και ηλιακής ενέργειας κοστίζει πολύ, η Γερμανία καταναλώνει το μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας απ΄όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, ενώ το παράδοξο είναι πως η Γερμανία είναι μέλος της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας (ΙΕΑ). Γιατί αυτό είναι παράδοξο; Επειδή η Υπηρεσία στηρίζει τον αγώνα της κατά της κλιματικής αλλαγής σε τρεις άξονες: Τεχνολογικές βελτιώσεις με στόχο την επάρκεια, στροφή στην ανανεώσιμη ενέργεια, αλλά και κατασκευή 1300 πυρηνικών εγκαταστάσεων παγκοσμίως!

Η απόφαση λοιπόν να αρχίσει μια συζήτηση στη Γερμανία για τα «ξεχασμένα» πυρηνικά, μόνο λογικής δεν στερείται. Ίσως και να είναι θέμα εντιμότητας έως και πολιτικής ηθικής, αφού, από τη μία τα περισσότερα κράτη τη φοβούνται και την απεχθάνονται, από την άλλη , συντηρούν ή και πολλαπλασιάζουν τους αντιδραστήρες και σταθμούς τους. Όμως, ας μη ξεχνάμε ότι διαβεβαιώσεις γενικές και αόριστες του τύπου « η τεχνολογία έχει προχωρήσει και συνεπώς η πυρηνική ενέργεια δεν είναι περισσότερο επικίνδυνη υπόθεση από άλλες «υποθέσεις», φαντάζουν επιεικώς γελοίες, το δε Τσερνομπίλ δεν είναι «ιστορία», αφού τα αποτελέσματα του τα βιώνουμε ακόμα και ποικιλότροπα.

Επιπλέον, η ενθουσιώδης άποψη ορισμένων ότι «η επιστροφή στην παραγωγή πυρηνικής ενέργειας θα μειώσει -ή και θα αλλάξει εντελώς- το ποσοστό ενεργειακής εξάρτησης της ΕΕ από τη Ρωσία», είναι ελεγκτέα και πρόσφορη για πολιτικές αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες , ενδεχομένως και διατλαντικές.

Ειδικά για τη Γερμανία , γεγονός είναι ότι η κατάσταση είναι πολύπλοκη: Μπορεί η Μέρκελ να προσποιείται πως δεν βλέπει την αλλαγή στη μέχρι τώρα «αντιπυρηνική» κοινή γνώμη και να την ανακουφίζει η «έκθεση των σκέψεων για το θέμα», από την άλλη, δεν μπορεί και να πάρει πρωτοβουλίες. Οι εκλογές του 2009 είναι ο μεγάλος της πονοκέφαλος . Στο Σοσιαλιστικό πάλι Κόμμα, το SPD , ο πρώην καγκελάριος Χέλμουτ Σμιντ και ο τέως Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκαγκ Κλέμεντ ζητούν ευθαρσώς επαναθεώρηση της ενεργειακής πολιτικής του κόμματος, αλλά γνωρίζουν ότι –ειδικά προεκλογικά – μια τέτοια πρωτοβουλία θα «έκοβε» το κόμμα στα δύο και τότε..αντίο ενότητα!

Επί του παρόντος, και συνοψίζοντας; Η λέξη «ραδιενέργεια» στην Ευρώπη, δεν είναι «θαμμένη» όπως κάποια πυρηνικά απόβλητα…

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: