jump to navigation

Τα …microstates , ο Καύκασος και οι δείκτες του ρολογιού Σεπτεμβρίου 7, 2008

Posted by mariandr in DIETHNIS POLITIKI, PAGOSMIOPOIISI, PALAIA KIMENA TOU 2008.
trackback

Στο πρόσφατο άρθρο του « η Ρωσία και ο νέος δημοκρατικός ρεαλισμός» που δημοσιεύθηκε στους Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, ο Φράνσις Φουκουγιάμα, υποστηρίζει: «αν μπορούσαμε να παμε το ρολόϊ πίσω στο Φεβρουάριο, όταν το Κοσσυφοπέδιο ανακήρυξε την ανεξαρτησία του με αμερικανική στήριξη, θα βλέπαμε ότι όλα τα στοιχεία μιας (καλής για τις ΗΠΑ)ευκαιρίας ήταν εκεί: Από τις αμερικανικές επιθυμίες στη λίστα, η πιο δαπανηρή ήταν η αντιπυραυλική ασπίδα και η ανεξαρτησία στο Κοσσυφοπέδιο. Όσον αφορά την πρώτη, αυτή δεν ήταν…

παρά μια πρόκληση άνευ νοήματος για τους Ρώσους που ποτέ τους δεν πίστεψαν ότι η ασπίδα θα ήταν η αντίδραση στην ιρανική απειλή.Όσο για την Κοσοβάρικη ανεξαρτησία, αυτή δεν βοηθά στην Κοσοβάρικη ασφάλεια, αλλά έθεσε ένα δυστυχές προηγούμενο για τη νομιμοποίηση των αποσχίσεων (σε διάφορες περιοχές του κόσμου) , πράγμα που εξηγεί γιατί Νατοϊκά μέλη όπως η Ισπανία δεν στήριξαν την ανεξαρτησία αυτή».

Μπορεί ο Φουκουγιάμα να έκανε λάθος στις εκτιμήσεις του για το «τέλος της Ιστορίας» αφού αυτό δεν ήρθε ποτέ όπως απέδειξαν τα γεγονότα στον Καύκασο μετά την 6η Αυγούστου και αφού η διεθνής κοινότητα έχει ήδη «μπει στο λούκι» της ανεύρεσης απάντησης στο ερώτημα «ήταν η τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου αυτή που έθαψε τη νέα τάξη πραγμάτων»; ( εφημερίδα Observer, 31-08-08), αλλά, εν προκειμένω, φαίνεται πως έχει δίκιο. Ακόμα και το Newsweek, με άρθρο υπό τον τίτλο « Γιατί το Κόσσοβο δεν άξιζε τον κόπο», «μπήκε στον κόπο» να υπενθυμίσει τη θέση του πρώην ΥΠΕΞ των ΗΠΑ , Λόρενς Ίνγκλμπέργκερ ο οποίος είχε δηλώσει ότι «δημιουργία μικροκρατιδίων(microstates)θα αποτελέσουν πρόκληση για τη Ρωσία αλλά και για άλλες πολυεθνικές χώρες». Στο άρθρο επισημαίνεται ότι στο σημερινό ανεξάρτητο Κόσσοβο, η ανεργία αγγίζει το 60% με κίνδυνο την ανάδυση της Μαφίας , ο ΟΗΕ είναι αυτός που πραγματικά κυβερνά αφού οι αξιωματούχοι του είναι οι μόνοι που συνομιλούν με το Βελιγράδι, 15.000 Νατοϊκοί είναι ακόμα ανεπτυγμένοι και ενεργοί , μόνο 45 χώρες έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία και κυρίως: το «ευρωπαϊκό» Κόσσοβο δεν θα ενταχθεί ποτέ στον ΟΗΕ όσο υπάρχει Ρωσία.

Λαμβανομένων αυτών –και της ρωσικής υπεροχής στον Καύκασο τουλάχιστον ως τώρα- υπόψιν, ο Φαρίντ Ζακαρία, από τη στήλη του στο ίδιο περιοδικό, προτείνει «τον καλύτερο τρόπο για να δώσουμε παρ όλα αυτά ένα καλό μάθημα στη Ρωσία». Κατά τη γνώμη του, αυτός δεν είναι άλλος από το να πέσουν αισθητά οι τιμές του πετρελαίου, αφού , η ενεργειακή ρωσική υπεροχή είναι αυτή που καθιστά τις συμμαχικές με τις ΗΠΑ χώρες απρόθυμες να αντιπαρατεθούν ανοικτά με τη ρωσική αρκούδα( η οποία προχθές, ακινητοποίησε ως γνωστόν,στο πλαίσιο της άσκησης επικοινωνιακής πολιτικής(προπαγάνδας) διά του Βλαντιμίρ Πούτιν , έναν τίγρι…). Ο Ζακαρία όμως λέει και κάτι άλλο: « Μετά τη νίκη του Πούτιν στη Γεωργία, αν είχαμε αντιδράσει βγάζοντας τη Ρωσία από την ομάδα τωνG8, θα έπρεπε να επιλέξουμε (οι Αμερικανοί): ή τον κατευνασμό(appeasement)ή τον πόλεμο. Τώρα μπορούμε να παραμείνουμε με τη Ρωσία συνεταίροι στα υπόλοιπα, στον αντιτρομοκρατικό αγώνα».

Το πολεμικό ενδεχόμενο

Είναι θέμα χρόνου να διεξαχθεί τελικά επίσημα και ανοικτά ένας νέος «ψυχρός πόλεμος»; Μήπως έχει ήδη ξεκινήσει όπως πολλοί υποστηρίζουν; Μήπως αυτός που έχει ξεκινήσει δεν έχει τα χαρακτηριστικά του «παλιού ψυχρού» γιατί δεν είναι μεταξύ «καπιταλιστών-φιλελεύθερων» και «κομμουνιστών ολοκληρωτικών» αλλά μεταξύ δύο δυνάμεων με ελεύθερη οικονομία και αμοιβαίες ιμπεριαλιστικές διαθέσεις; Και ακόμα κι έτσι, ποιο το νόημα της αναζήτησης λέξεων που θα δώσουν έναν «ονοματικό τίτλο» στο «νέο πόλεμο»;

Σε κάθε περίπτωση, και επί του παρόντος, ΗΠΑ και Ρωσία καταφεύγουν σε ρητορεία που παραπέμπει στη ψυχροπολεμική περίοδο. Ακόμα και ο Ομπάμα, τα στελέχη του οποίου ειρωνεύτηκαν τον Μπους που μίλησε για έναν «ελεύθερο κόσμο» σε αντιπαράθεση με τη Ρωσία, κατέφυγε στη χρήση του ίδιου όρου στην τελευταία του ομιλία. Από την πλευρά της, η Ρωσία, πολλάκις επανέλαβε ότι οι ΗΠΑ πρέπει να καταλάβουν ότι δεν κυβερνούν στον 21ο αιώνα μόνες τους τον κόσμο.

Από την άλλη, η αμερικανική προτροπή προς το ΝΑΤΟ κατά την εβδομάδα που διανύσαμε, για «καλύτερη νατοϊκή προετοιμασία» σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης στα νεόκοπα νατοϊκά μέλη , κράτη της Βαλτικής, δεν εντάσσεται στη ρητορεία. Αντίθετα, μπορεί η ΕΕ να προσβλέπει σε μια υλοποίηση του σχεδίου των έξι σημείων Μεντβέντεβ –Σαρκοζύ για να διευθετηθεί το ζήτημα του Καυκάσου και να κοπάσουν οι πολεμικές ρητορείες, σαφώς επιθυμούσα τη συνέχιση μιας πολυμερούς ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, όμως: «… Τις τελευταίες ημέρες στη Μαύρη Θάλασσα, είναι συγκεντρωμένα τουλάχιστον 10 πολεμικά πλοία χωρών του ΝΑΤΟ για προγραμματισμένες-κατά το ΝΑΤΟ –ασκήσεις και αναμένονται άλλα οκτώ-κατά τη Ρωσία. Η παρουσία στην ίδια θάλασσα και του ρωσικού στόλου, έχει προκαλέσει ανησυχία. ….

….Τα αμερικανικά σκάφη βρίσκονται στη Γεωργία για τη μεταφορά ανθρωπιστικής βοήθειας, αλλά όπως κατήγγειλε ο υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ανατόλι Νογκοβίτισιν, τα αμερικανικά πλοία μετέφεραν στη Γεωργία 1200 τόνους υλικού, συμπεριλαμβανομένου και στρατιωτικού», ενώ, ο σιβυλλικός και λιτός Πούτιν αντέδρασε λέγοντας: «φυσικά και θα υπάρξει αντίδραση. Θα δείτε».

Αναντίρρητα, οι ΗΠΑ , και μάλιστα , με τη σύμφωνη γνώμη , όπως δείχνουν δηλώσεις και αρθρογραφία- Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών, δεν προτίθενται να χαλαρώσουν το «βαθύ και διαρκές»-κατά δηλώσεις τους, ενδιαφέρον τους για τον Καύκασο. Στην προχθεσινή περιοδεία του αντιπροέδρου Ντικ Τσένι σε Αζερμπαϊτζάν , Ουκρανία και Γεωργία, ο Νικολάϊ Πατρούσεφ, επικεφαλής του Ρωσικού προεδρικού Συμβουλίου Ασφαλείας αντέδρασε λέγοντας ότι η επίσκεψη Τσέϊνι γίνεται υστερόβουλα για τη διασφάλιση των ενεργειακών αποθεμάτων στο νότιο Καύκασο.Υπενθυμίζεται ότι η ενεργειακή ροή από το Αζερμπαϊτζάν διεκόπη κατά την περίοδο της κρίσης του Καυκάσου, ενώ ο Τσένι ζήτησε κατά την περιοδεία του τη δημιουργία «πρόσθετων ενεργειακών οδών για τη διασφάλιση της ελεύθερης ροής των πόρων».

Kαι..η Τουρκία φυσικά!

Το τελευταίο αυτό ζητούμενο, έχει σοβαρά υπόψιν της η τελευταίως επιθυμούσα να αναλαμβάνει ρόλους διαιτησίας και μεσολάβησης, Τουρκία. Ίσως να είναι η μόνη χώρα την οποία ευχαρίστησε ο Πρόεδρος Μπους για τη «στάση της στον Καύκασο», αν και η Τουρκία προσπάθησε σκληρά να φανεί ουδέτερη στην κρίση, αφού προμηθεύεται τα δύο τρίτα της απαιτούμενης ποσότητας φυσικού αερίου από τη Ρωσία και παρ ό,τι ο Ερντογάν έδωσε συνέντευξη στη «Μιλιέτ» για να καταστήσει σαφές ότι η Τουρκία δεν μπορεί να πάρει τη μία ή την άλλη άκρη».

Ωστόσο, δύο εξελίξεις δεν θα πρέπει να θεωρηθούν αμελητέες: Αφενός ο πρόσφατος «μίνι ρωσοτουρκικός εμπορικόςπόλεμος» με αφορμή τη ρωσική απαγόρευση εισόδου τουρκικών εμπορικών φορτηγών στα ρωσικά σύνορα και αφετέρου η δήλωση του Ρώσου ΥΠΕΞ Σεργκέϊ Λαβρόφ: «Στηρίζουμε την πρόταση Ερντογάν για συγκρότηση ομάδας απαρτιζόμενης από την Τουρκία, τη Γεωργία, το Αζερμπαϊτζάν , τη Ρωσία και την Αρμενία για να επιλυθεί η κρίση στον Καύκασο, αρκεί οι τρίτες χώρες να αρκούνται στο ρόλο του υποστηρικτή και όχι αυτού που επιβάλλει τις δικές του συνταγές».

Αναφορικά με την Αρμενία, η συμμετοχή της στην ομάδα αυτήν, είναι ένας από τους –μείζονες ή ήσσονες , δεν έχει σημασία, λόγους- για τους οποίους επιβαλλόταν η όντως ιστορικής σημασίας επίσκεψη Γκιουλ στην Αρμενία.

Tης: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

ΑτΚ, 07-09-08

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: