jump to navigation

ΕΕ προς μικρομεσαίους(επιχειρηματίες): καινοτομείστε για να επιβιώσετε! Σεπτεμβρίου 21, 2008

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, PAGOSMIOPOIISI, PALAIA KIMENA TOU 2008.
trackback

Aποστολή στη Γαλλία: ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

«ΑτΚ , 21-09-08

«Ας είμαστε ξεκάθαροι: Αν η ΕΕ θέλει να μην βγει εκτός του αγώνα και να εξακολουθήσει να συναγωνίζεται νέους παίκτες στην παγκόσμια σκακιέρα σαν την Κίνα , αυτό θα συμβεί μόνο από την ικανότητά της να δημιουργεί και να καινοτομεί. Η καινοτομία είναι η πρόκληση για ένα ευρωπαίο επιχειρηματία σήμερα, και η καινοτομία θα καθορίσει αν ,πόσες και τι είδους θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν στην ΕΕ. … Αν δεν στηρίξουμε λοιπόν τώρα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της ΕΕ και τις αφήσουμε να παλεύουν μόνες τους με τις πολυεθνικές, η οικονομική φάμπρικα της Ευρώπης θα χαθεί…»

Πράγματι, η Γαλλίδα Υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ, δεν θα μπορούσε να στείλει πιο ξεκάθαρο μήνυμα στους πολιτικούς και στους επιχειρηματίες της ΕΕ από αυτό. Μάλιστα, η -γραπτή-παρέμβασή της στο φόρουμ που διοργανώθηκε από τη Γαλλική Υπηρεσία Καινοτομίας(ΟSEO) υπό την αιγίδα της Κομισιόν και του Υπουργείου Ανώτατης παιδείας και έρευνας στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου στο Μπερσύ της Γαλλίας, ήρθε την καίρια στιγμή: Την ώρα που 300 ευρωπαίοι-πολιτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αναλυτές, δημοσιογράφοι, συζητούσαν στο επιβλητικό όσο και καλαίσθητο κτίριο Μεντέ Φρανς του Υπουργείου Οικονομίας της Γαλλίας για το πώς θα επιτευχθεί μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της Ευρώπης μέσω της λειτουργίας του εβδόμου προγράμματος –πλαισίου το οποίο χρηματοδοτεί την ερευνητική προσπάθεια σε διαφόρους τομείς που επιλέγουν οι επιχειρηματίες, γινόταν γνωστή η χρεοκοπία της τέταρτης μεγαλύτερης επενδυτικής τράπεζας των ΗΠΑ, της Lehman Brothers. Ο πανικός για την πιθανή συνακόλουθη χρεοκοπία των εθνικών ασφαλιστικών συστημάτων που είχαν αναθέσει τη διαχείριση των λογαριασμών τους στον συγκεκριμένο αμερικανικό οίκο, και ο τρόμος των συνεπειών από μια άνευ επιστροφής κατάρρευση των διεθνών χρηματιστηρίων, ήταν περισσότερο από έκδηλος. Το φόρουμ για τις «ανταγωνιστικές ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Παγκόσμια Οικονομία της Γνώσης» σκιάστηκε από τη δυσάρεστη είδηση, η οποία δικαίωσε όσους «γκουρού» τύπου Τζωρτζ Σόρος, εδώ και καιρό προέβλεπαν ότι η παγκόσμια ύφεση είναι καθοδόν. Αλλά, σε ένα τέτοιο οικονομικό κλίμα για την Ευρώπη, η έμφαση της Γαλλικής Προεδρίας της ΕΕ στην ανάγκη στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που επιθυμούν επιχορήγηση για την ανάπτυξη καινοτόμων ερευνητικών σχεδίων , μόνο σε αιθεροβάμονες νόες δεν σκοπεύει και μόνο στερούμενη νοήματος δεν είναι. Αντιθέτως, όπως ορθώς επεσήμανε ο Ευρωπαίος Επίτροπος για την Επιστήμη και την Έρευνα, Tζάνεζ Ποτοτσνιτς, «…Από δω και πέρα η ευημερία της Ευρώπης βασίζεται αποκλειστικά στην επιτυχία των επιχειρήσεων να μετατατρέψουν την καινοτόμο γνώση σε παραγωγή. Δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι η Ευρώπη συναγωνίζεται αναδυόμενους πρωταγωνιστές στο οικονομικό περιβάλλον του 21ου αιώνα με τη λογική των συνεχών περικοπών κόστους. Οι μικρομεσαίοι (ΜΜΕ)πρέπει να στηριχθούν για να επενδύσουν στην έρευνα και την τεχνολογία».

Πράγματι, όπως μας πληροφορεί η OSEO, στην ΕΕ, οι ΜΜΕ αποτελούν την ραχοκοκαλιά της Οικονομίας: το 99% των επιχειρήσεων είναι ΜΜΕ, παράγουν περίπου τα 2/3 του ΑΕΠ, απασχολούν περίπου τα 2/3 του εργατικού δυναμικού και έχουν χαρακτηρισθεί ως κλειδί για την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας (2000).Η ΕΕ έχει μεταβάλει την πολιτική για τις ΜΜΕ (think small first), εστιάζοντας στις ανάγκες των ΜΜΕ και δρώντας για τη βελτίωση του οικονομικού και ρυθμιστικού περιβάλλοντος. Δράσεις σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών κινούνται στην κάλυψη του κενού έρευνας, ώστε να απελευθερωθούν οι αναπτυξιακές ευκαιρίες για τις ΜΜΕ διαμέσου της έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας

Το αποκαλούμενο λοιπόν 7ο Πρόγραμμα Πλαίσιο (FP7) για την Έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (2007-2013), τις «ευεργετικές» δυνατότητες του οποίου προσπάθησαν οι αρμόδιοι των συνεργαζόμενων με την Κομισιόν υπηρεσιών να αναδείξουν στο εν λόγω φόρουμ, περικλείει το Ειδικό Πρόγραμμα ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ- «Έρευνα προς Όφελος των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων-ΜΜΕ» με συνολικό προϋπολογισμό 1.4 δισεκατ. ευρώ. Έτσι, όπως εξήγησε ο κύριος Ευάγγελος Παπαδάκης, ο Εθνικός Εκπρόσωπος για τη χώρα μας της Διαχειριστικής Επιτροπής του 7ου ΠΠ, το « Ειδικό Πρόγραμμα «Έρευνα προς Όφελος των ΜΜΕ» υποστηρίζει και χρηματοδοτεί τις ΜΜΕ να αναθέσουν τις ερευνητικές τους δραστηριότητες σε κατάλληλους Ερευνητικούς Φορείς προς ανάπτυξη καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών, που θα οδηγήσουν σε εμπορική επιτυχία.

Τι ακριβώς χρειάζεται μια «δυνατή» Ευρώπη;

-Ποιοι είναι όμως οι τομείς στους οποίους θα πρέπει να εστιάσουν το ενδιαφέρον τους οι ΜΜΕ αν επιθυμούν πράγματι την καινοτομία; Η απάντηση είναι αυτονόητη, και σχετίζεται φυσικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει και που θα αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή ήπειρος του 21ου αιώνα. Έτσι, «μια επιτυχημένη επιχειρηση μεσαίου μεγέθους» καλείται να επενδύσει είτε στην έρευνα της τεχνολογίας της πληροφορίας, είτε στη βιοτεχνολογία, είτε στη νανοτεχνολογία που θεωρείται πλέον απαραίτητη βάση για τις ιατρικές (γονιδιακές)θεραπείες αλλά και για την ηλεκτρονική εξέλιξη, είτε ακόμα στον κρίσιμο τομέα της ενεργειακής τεχνολογίας .

Όπως εύστοχα παρατήρησε στην ομιλία της η Γαλλίδα Υπουργός, ο σύγχρονος ευρωπαίος επιχειρηματίας πρέπει να καταλάβει ότι αν δεν καινοτομήσει, δεν θα πετύχει. Αλλά και αυτός με τη σειρά του χρειάζεται ένα περιβάλλον που θα του παρέχει όλα τα κίνητρα για να επενδύσει στην ΕΕ και όχι σε άλλες περιοχές του πλανήτη».

Το «κίνητρο» αυτό, «βαπτισμένο» 7ο Πρόγραμμα Πλαίσιο, χορηγείται στις επιχειρήσεις των κρατών –μελών της ΕΕ που έχουν προηγουμένως εισηγηθεί συγκεκριμένες προτάσεις-στόχους που με τη σειρά τους, έχουν συζητήσει και εγκρίνει οι αρμόδιοι της υπηρεσίας που λέγεται «Εθνικό Σημείο Επαφής» και λειτουργεί σε κάθε χώρα –μέλος της ΕΕ.

Η Ελληνική Συμμετοχή, διευκρίνισε ο κ Παπαδάκης , ως τώρα είναι ιδιαίτερα σημαντική (η χώρα μας κατατάσσεται 6η ανάμεσα στα υπόλοιπα κράτη- μέλη της ΕΕ και τις συνεργαζόμενες χώρες ως προς τη συνολική ροπή προς την επιχειρηματικότητα). Κατά την παρούσα χρονική στιγμή και έως 18/12 υπάρχει πρόσκληση για έργα έρευνας προς όφελος των Ενώσεων ΜΜΕ. Εθνικό Σημείο Επαφής και παροχής πληροφόρησης και υποστήριξης για την Ελλάδα, είναι ο ΕΟΜΜΕΧ .

Οι ευρωπαίοι επιχειρηματίες που επιθυμούν να πληροφορηθούν τόσο για τα προηγούμενα προγράμματα –πλαίσια όσο και για τη δυνατότητα έρευνας μέσω της συμμετοχής σε κονσόρτσιουμ , καθώς και για τη διαδικασία υποβολής και έγκρισης των προτάσεων –τους , ανατρέχουν στο διαδικτυακό τόπο της CORDIS , (www.cordis.europa.eu) , στο www.cordis.europa.eu/fp7/home.html, αλλά και στο http://ec.europa.eu/research.


(Η συντάκτρια της 'Α" Μαριάννα Ανδρούτσου, με τους Αλ�ξη Ονουφρίου, διευθυντή Ερευνας και Ανάπτυξης του CNE technology center, μιας καινοτόμου κυπριακής επιχείρησης, δραστηριοποιούμενης σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον τομ�α ανάπτυξης και τεχνολογίας(αριστερα) και Χρσιτα΄κη Θεοχάρους, λειτουργό στον τομ�α προγραμμάτων κυπριακής επιχορήγησης του Ιδρύματος Προώθησης Έρευνας και επικεφαλής του Εθνικού Σημείου Επαφής για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Κύπρο

(Η συντάκτρια της "Α" , Mαριάννα Ανδρούτσου με τους Αλέξη Ονουφρίου, διευθυντή έρευνας και ανάπτυξης του CNE Technology Center , μιας καινοτόμου κυπριακής επιχείρησης δραστηριοποιούμενης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στον τομέα ανάπτυξης και τεχνολογίας(αριστερα) και Χριστάκη Θεοχάρους , λειτουργό στον τομέα προγραμμάτων κυπριακής επιχορήγησης του Ιδρύματος Προώθησης Ερευνας και Επικεφαλής Εθνικού Σημείου Επαφής για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Κύπρο.

«Ο μακρύς δρόμος « στη συνεργασία Πανεπιστημίων-επιχειρήσεων

Στη διάρκεια του συνεδρίου στο Μπερσύ, οι μετέχοντες είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε «15 πετυχημένες ιστορίες», ειπωμένες από τους εκπροσώπους επιχειρήσεων που πήραν μέρος σε προηγούμενα (αλλά και στο τωρινό) προγράμματα της Κομισιόν για την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Οι ιστορίες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η παρουσίαση με «απλά και λίγα λόγια» του πώς ξεκίνησαν και εξελίχθηκαν επιχειρηματίες με ελάχιστα κεφάλαια , οι οποίοι όμως εκμεταλλεύθηκαν έξυπνα την κοινοτική στήριξη για την επένδυση σε τομείς και προϊόντα που ξεκινούν από την κατασκευή νέων μηχανημάτων για την ασφάλεια ενός αεροδρομίου ή από την καινοτόμο χρήση των ..απορριμμάτων (άχρηστων ρινισμάτων) χρυσού και μπορούν να καταλήγουν μέχρι την έρευνα σε πανεπιστημιακά εργαστήρια για την επίτευξη της σύζευξης των επιστημών της πληροφορίας και της κβαντικής φυσικής με στόχο τη δημιουργία επικοινωνιακών δικτύων που κανένας χάκερ δεν θα μπορεί να σπάσει.

Μια που ο λόγος όμως για την παρουσία και τον ρόλο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα Πανεπιστήμια και στη μεταξύ τους συνεργασία, θα πρέπει να επισημανθεί πως , η μεγάλη πλειοψηφία των επιχειρηματιών που μετείχαν στο φόρουμ, πέραν των κοινών τους παραπόνων για τη φορομπηχτική εις βάρος τους πολιτική των εθνικών κυβερνήσεων, δεν παρέλειψαν να αναφέρουν τη δυστοκία που επικρατεί στη συνεργασία των ΜΜΕ και των πανεπιστημίων, λόγω των διαφορετικών κοινωνικοπολιτικών μοντέλων που επικρατούν σε κάθε χώρα της ΕΕ και που αναπαράγουν νοοτροπίες καθόλου διευκολυντικές στην κατά τα λοιπά επιθυμητή σύνδεση «βιομηχανίας –πανεπιστημιακής γνώσης –και αγοράς»: Αν η ΕΕ διατρανώνει πως είναι θέμα επιβίωσής της η γνώση να μετατραπεί σε παραγωγή και η καινοτομία που είναι αποτέλεσμα γνώσης να γίνει απτό προϊόν με τη βοήθεια μιας επιχείρησης, τότε γιατί δεν διευκολύνεται η διείσδυση των εταιρειών ερευνητικής τεχνολογίας σε πανεπιστημιακούς χώρους; , είναι το ερώτημα της επιχειρηματικής ευρωπαϊκής κοινότητας.

Συνιστά δε αντικειμενική πραγματικότητα το γεγονός ότι , με την ερευνητική συνεργασία επιχείρησης και πανεπιστημίου (ειδικά όταν η έρευνα διεξάγεται σε δημόσιο πανεπιστημιακό εργαστήριο) ξεκινούν συνήθως και τα διλημματα του ποιος δικαιούται να έχει την πνευματική ιδιοκτησία. Η κατάσταση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο, όταν οι επιχειρηματίες διαπιστώνουν πως επιδοτούνται μεν από την ΕΕ, όμως οι εθνικές σχετικές με το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων εθνικές νομοθεσίες διαφέρουν. Είναι επίσης αληθές, πως, αυτή τη στιγμή, η χώρα στην οποία φαίνεται πως η βιομηχανία αντιμετωπίζει τα λιγότερα δυνατά προβλήματα στη σχέση της και στη συνεργασία της με την Πανεπιστημιακή κοινότητα σε θέματα έρευνας και «πατεντοποίησης», είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, στο οποίο θεωρείται κρίσιμο και το ζήτημα της αμοιβαίας εμπιστευτικότητας. Γιατί στη Βρετανία; Η απάντηση είναι απλή: ο αγγλοσαξωνικός τρόπος σκέψης έφερε βιομηχάνους, ερευνητές και πανεπιστημιακούς στο ίδιο τραπέζι, με αποτέλεσμα την εκπόνηση πέντε μοντέλων συνεργασίας. Τα τρία μοντέλα συνεργασίας δίνουν βάσει των ρυθμίσεων τους τα δικαιώματα στο πανεπιστήμιο όπου διεξάγεται η έρευνα, ενώ τα δύο τελευταία στη χρηματοδότρια επιχείρηση. Φυσικά, το Πανεπιστήμιο αυτό δημοσιεύει όλα τα αποτελέσματα της έρευνας, όμως δεν διεκδικεί πνευματική ιδιοκτησία. Προσοχή όμως: Οι περισσότερες εκ των ρυθμίσεων αυτών, που λειτουργούν αποτρεπτικά στη δημιουργία «συμφερόντων και διαπλεκομένων» μεταξύ των ηθικά δεσμευμένων και αυτόνομα κινούμενων στον ερευνητικό χώρο επιστημόνων και των εύλογα αναζητώντας το κέρδος επιχειρηματιών, δεν θα πρέπει από την άλλη να έρχονται σε αντίθεση με τη βρετανική νομοθεσία.

Μελανά σημεία

Μια ακόμα παράμετρος που σχετίζεται με το βαθμό επιτυχίας του 7ου ΠΠ, είναι η απόπειρα μιας ειλικρινούς απάντησης στο ερώτημα: κατά πόσο αξιολογείται θετικά εν έτει 2008 η Στρατηγική της Λισσαβώνας όπως τέθηκε από το 2000;

Η (οικονομική και πολιτική) ιστορική αλήθεια επιβάλλει να πούμε, ότι πέραν της περίφημης «κακής διεθνούς συγκυρίας» , τα κράτη-μέλη έχουν επιδείξει αρκετά επώδυνη ανεπάρκεια στην υιοθέτηση και εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκαν στη Λισσαβώνα, εξαιτίας της ακόμα πιο επώδυνης συντονισμένης πολιτικής δράσης των εθνικών κυβερνήσεων. Άμεση συνέπεια αυτού είναι, πως, ενώ αναγνωρίζεται ότι η ανταγωνιστικότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα καταστεί δυνατή μέσω της εφαρμογής καινοτομιών , από την άλλη, και οι δαπάνες για την έρευνα να είναι γενικά λίγες ,και συγχρόνως, παρά τις χαρούμενες ιαχές για απλοποίηση των γρφαειοκρταικών διαδικασιών στην αδειοδότηση και επιχορήγηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τόσο τα παράπονα για την κυριαρχία «αντιεπειχειρηματικού» περιβάλλοντος στην ΕΕ μεγαλώνουν, και τόσο περισσότερο διαπιστώνεται –δυστυχώς και στη χώρα μας – η έλλειψη της περίφημης ενσωμάτωσης των καινοτόμων προϊόντων τόσο στην παραγωγική διαδικασία όσο και στον τρόπο με τον οποίον αυτά διοικούνται. Υπενθυμίζεται, ότι και στην Ελλάδα, κατά την πρόσφατη εκδήλωση του ΕΟΜΜΕΧ στη Θεσσαλονίκη με θέμα την παρουσίαση της πρώτης ετήσιας έκθεσης για τις ελληνικές ΜΜΕ με έτος βάσης το 2006, ομολογήθηκαν τόσο οι παραπάνω ανεπάρκειες όσο και η έλλειψη ευρωπαϊκής δικτύωσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Την ανάγκη αυτή της δικτύωσης των ΜΜΕ και του συντονισμού των εθνικών πολιτικών των κρατών σε μια πιο –κατά το δυνατόν- ενιαία και συγκεντρωτική (cluster)πολιτική , επεσήμανε και η Γαλλίδα Υπουργός Οικονομικών στο Μπερσύ , χρησιμοποιώντας τη «μαγική», ελληνική λέξη-κλειδί : «συνέργεια».

– «… Μόνο πεθαμένη δεν είναι η Στρατηγική της Λισσαβώνας… Πρέπει να εργαστούμε τόσο για την περίοδο μετά το 2010 όσο και για την ενδυνάμωση της σύνδεσης της επιχειρηματικότητας- της κρατικής έρευνας και της ανώτατης παιδείας για την σύσταση μιας οικονομίας της γνώσης… Άρα πρέπει να αναπτύξουμε συνέργειες (synergies) μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών…”

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: