jump to navigation

Aπό δω και πέρα; Νοέμβριος 10, 2008

Posted by mariandr in DIETHNIS POLITIKI, PAGOSMIOPOIISI, PALAIA KIMENA TOU 2008.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Στις 4 Νοεμβρίου «η Δύση έγινε ξανά ελκυστική», όπως ορθώς σχολιάστηκε, αφού, μπορεί τον αφροαμερικανό Δημοκρατικό Μπαράκ Ομπάμα να τον εξέλεξαν για Προέδρο των ΗΠΑ οι Αμερικανοί, η Ευρώπη όμως ποτέ δεν έκρυψε με τη σειρά της πως επιθυμούσε ολόθερμα την εκλογή του.

O διακαής πόθος των κοινωνιών της Δύσης για «επιστροφή στην πολιτική» και οι περίφημες , πολυδιαβασμένες στον Δυτικό Τύπο «ελπίδες για αλλαγή» που φέρνει μαζί του ο Ομπάμα, ως το «φρέσκο πρόσωπο στην Ιστορία του 21ου αιώνα», περνούν από μια «διατλαντική συνεργασία που τώρα τίθεται σε νέα βάση» και συνεπώς, δικαίως και ορθώς ο Γάλλος Υπουργός των Εξωτερικών Κουσνέρ, σπεύδει μεθαύριο στις ΗΠΑ για να παραδώσει «ευρωπαϊκό έγγραφο» στο οποίο η Ευρώπη των 27 αναπτύσσει στη νέα αμερικανική κυβέρνηση πώς αντιλαμβάνεται τη νέα αυτή συνεργασία , το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται στη λέξη «πολυμέρεια».

Εύλογα η Ευρώπη-αλλά και η Μέση Ανατολή, επιμένουν στην άμεση εφαρμογή μιας πολυμερούς , διατλαντικής συνεργασίας σε όλους τους τομείς. Η αντίληψη και πολιτική πρακτική της προσφυγής και της σύστασης «συμμαχίας προθύμων» σε συνδυασμό με την επιμονή –κυρίως κατά την πρώτη θητεία Μπους- στην αλαζονική περιφρόνηση των συμμάχων και κυρίως παραδοσιακών θεσμών σαν αυτόν του ΟΗΕ, αποδείχθηκε καταστροφική αλλά και αδιέξοδη σε πολλά σημεία. Και μόνο το γεγονός ότι ο απερχόμενος Πρόεδρος Μπους ευχήθηκε στον Ομπάμα να «απολαύσει» το νέο του ταξίδι, καταδείχνει πόσο –ακόμα και σήμερα- η ρεπουμπλικανική αμερικανική κυβέρνηση απέτυχε να αντιληφθεί το μέγεθος και την επικινδυνότητα των παγκόσμιων κρίσεων. Γιατί, ειδικά για τον Ομπαμα, η διακυβέρνηση θα είναι λίαν επώδυνη, αφού κληρονομεί τόσο το οικονομικό χάος που του άφησε ο Μπους, όσο και τις συνέπειες της δικής του προεκλογικής δέσμευσης για συνεργασία με τους λαούς σε μια περίοδο ασύλληπτα γρήγορων όσο και απρόβλεπτων ποικίλων αλλαγών στον πλανήτη.

Το πόσο «επώδυνα» και λιγότερο «απολαυστικά» θα είναι τα «ταξίδια» του Ομπάμα εις το εξής, φαίνεται από τις δηλώσεις Κουσνέρ στην τηλεόραση, λίγο πριν το ταξίδι του στις ΗΠΑ ως «εκπροσώπου της Ευρώπης που επιθυμεί διακαώς τη δόμηση νέων βάσεων για μια νέου τύπου συνεργασία»: « σε καμία περίπτωση δεν θα παραδώσουμε λευκή επιταγή στον Ομπάμα και ούτε είμαστε υπέρ της νοοτροπίας « ευθυγράμμιση με την αμερικανική γραμμή. Αυτό είναι ένα παλιό κλισέ και ζητάμε πολυμέρεια», τόνισε με νόημα.

Πράγματι, τόσο η ΕΕ όσο και οι «αναδυόμενες» Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Λατινική Αμερική, μόνο διατεθειμένες να δεχθούν «ηγεμονία» δεν είναι. Καταχάρηκαν ειλικρινά με την ιστορική νίκη του 47χρονου Μπαράκ, ελπίζουν να αναδειχθεί ουσιαστικά στον Κένεντυ των καιρών του, αλλά, μεταξύ σοβαρού και αστείου, ιστορικό φαινόμενο είναι και το ακόλουθο: Πρώτη φορά συνέβη , νεοεκλεγείς Πρόεδρος να δέχεται συγχαρητήρια τηλεγραφήματα απ όλα τα κράτη του κόσμου, τα οποία να είναι ανάμικτα με αιτήματα και ..υπενθυμίσεις για τις «προεκλογικές δεσμεύσεις» του Ομπάμα!

-Ο Καρζάϊ από το Αφγανιστάν , μαζί με τα συγχαρητήρια, έσπευσε να ζητήσει από τον Ομπάμα « τερματισμό των δολοφονιών αμάχων».

– Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία ελπίζει ότι «δεν θα αποδεχθεί η Δημοκρατική αμερικανική κυβέρνηση τη διάπραξη αρμενικής γενοκτονίας».

-Η Ρωσία καλωσόρισε την εκλογή του ανακοινώνοντας την αναπτυξη ρωσικών πυραύλων στο Καλίνινγκραντ ως απάντηση στην αμερικανική αντιπυραυλική ασπίδα.

-Το Ιράν του υπενθύμισε πως έχει υποσχεθεί απευθείας «διάλογο» μαζί του με αποτέλεσμα το Ισραήλ διά της Υπουργού Εξωτερικών και ανερχόμενης πρωθυπουργού Τζίπι Λίβνι να σπεύσει σε παρέμβαση λέγοντας ότι ο Ομπάμα δεν μπορεί να ξεχνά πως έχει δεσμευθεί στο Ισραήλ για την εξάλειψη της ιρανικής απειλής.

Βεβαίως, αν κάποιος αναγνώστης αμερικανικών εφημερίδων διαβάσει με προσοχή τα δημοσιεύματα από την 4η Νοεμβρίου μέχρι και χθες, θα παρατηρήσει ότι οι αρθρογράφοι ποσώς ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική του Ομπάμα. Με αυτήν ασχολούνταν στο βαθμό και στο επίπεδο που ενδιέφερε τους αμερικανούς «αρμοδίους» να κάνουν θελκτικό τον Ομπάμα στον υπόλοιπο πλανήτη. Μόλις αυτός εξελέγη, οι αρθρογράφοι των βασικών εφημερίδων έσπευσαν να του υπενθυμίσουν έως και να του υποβάλουν τη «γραμμή» που θα πρέπει εκείνος να ακολουθήσει στα εσωτερικά για να ξανακάνει την Αμερική ισχυρή: «δεν βγάλαμε τον Ομπάμα για να κάνει την παλινόρθωση της αντίληψης Κλίντον, αλλά για να δώσει φρέσκο αέρα», επισημαίνει ο Στήβεν Περλστάϊν , αναπτύσσοντας παράλληλα τη –γνωστή και εύλογη-συλλογιστική «τα εθνικά συμφέροντα πρώτα». Και συμπληρώνει: «Ο Ομπάμα και ο λαός πρέπει να καταλάβουν τώρα ότι ..η οικονομία..η ανεργία …δεν αντιμετωπίζονται πια όπως παλιά, που οι Ρεπουμπλικανοί πήγαιναν στο τοπικό Ρόταρυ κλαμπ, φορούσαν το καλύτερο χαμόγελό τους και έλεγαν στον κόσμο: Γεια χαρά, είμαι από την Ουάσιγκτον και ήρθα να σας βοηθήσω»…

Για τον υπόλοιπο όμως κόσμο, αντίστοιχα, το αν ο Ομπάμα θα επιδιώξει τον πρώτο χρόνο της θητείας του να αναμορφώσει το αμερικανικό σύστημα υγείας ή όχι, λίγο τον ενδιαφέρει. Αυτό που «καίει» τις κοινωνίες και δη τις δυτικές, είναι η προαναφερθείσα και πολυθρήλητη «προσφυγή στην πολυμέρεια» για την πρόληψη –περαιτέρω-συγκρούσεων στον πλανήτη.

Ως προς αυτό, ο «εξ απορρήτων» του Ομπάμα και διευθυντής ο ίδιος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Μάϊκ Μακόνελ, ενημέρωσε γραπτώς και προφορικώς τον ορκιζόμενο στις 20 Ιανουαρίου Πρόεδρο με αφορμή την καθιερωμένη, ετήσια αναφορά του στην υπηρεσία, ότι αντιμετωπίζει «αυξημένο κίνδυνο συγκρούσεων κατά τη θητεία του», αφού:

-οι ενεργειακοί πόροι του πλανήτη μειώνονται ενώ ο πληθυσμός της Γης αυξάνει

– χρειάζονται ακόμα 25 χρόνια για να γίνουν τα βιοκάυσιμα εμπορεύσιμα

-θα ενταθεί σε βαθμό ακόμα απρόβλεπτο η έλλειψη πρόσβασης πολλών πληθυσμών στο πόσιμο νερό μέσα στα επόμενα είκοσι χρόνια

-η τρομοκρατία θα εξακολουθήσει ακάθεκτη και πολύ πιο εκσυγχρονισμένη, καθώς, η «νέα γενιά τρομοκρατών», είναι ..τυχερή: κληρονομεί τη γνώση των δομών της «αόρατης οργάνωσης-στρατιάς», την τεχνογνωσία, την άρτια εκπαίδευση, και συνεπώς «γνωρίζει και μπορεί καλύτερα». Μπορεί, ως εκ τούτου, ο Ομπαμα να δεσμεύθηκε προεκλογικά ενώπιον του IPAC ότι θα εξαλείψει την ιρανική απειλή, αλλά το θέμα είναι το πώς..

Μπροστά σ όλον αυτόν τον καταιγισμό συγχαρητηρίων, αιτημάτων, προειδοποιήσεων, συμβουλών και προβλέψεων , αλλά και μπροστά στο δάκρυ του μαύρου αιδεσιμώτατου Τζέσε Τζάκσον που είχε «μαζέψει» κυλώντας υπερηφάνεια αλλά και προσδοκίες εκατομμυρίων ανθρώπων του 21ου αιώνα, ο Μουσουλμάνος Μπαράκ Ομπάμα, μόλις πέντε ημέρες μετά την εκλογή του, πρόλαβε να διορίσει προσωπάρχη του ένα Ρεπουμπλικανό Εβραίο, το Ράμ Εμάνουελ, έχοντας αντιπρόεδρο στην κυβέρνηση έναν Καθολικό, τον Τζον Μπάϊντεν, και αύριο αναμένεται να συναντηθεί με τον απερχόμενο Μπους για να ενημερωθεί για τα οικονομικά και για το Ιράκ.

Εν τω μεταξύ, οι Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς, έγραψαν στις 5 –μόλις-Νοεμβρίου, ότι η Ευρώπη, με πρώτον τον Μπράουν, δύσκολα θα μπορέσει να αρνηθεί στις νέες ΗΠΑ την ενισχυμένη αποστολή στρατευμάτων στο Αφγανιστάν(άρθρο του Tζέημς Μπλιτζ) ενώ ο Μάϊκ Μακόνελ που τονίζει και καταλήγει στον «αυξημένη επικινδυνότητα συγκρούσεων επί θητείας Ομπαμα», επισημαίνει ότι η εξωτερική πολιτική θα πρέπει να λάβει υπόψη της ότι η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου θα εξακολουθεί σε ασταθείς περιοχές του πλανήτη, ενώ πριν τις «προκλήσεις του νέου αιώνα» θέτει το ελληνικότατο επίθετο «μυριάδες»: “the new president will face myriads of challenges

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: