jump to navigation

Mυστικές υπηρεσίες και κρίση Φεβρουαρίου 15, 2009

Posted by mariandr in παλαιότερα κείμενα του 2009, Διεθνής Οικονομία.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

ΑΤκ 15-02-09

Αυτό κι αν συνιστούσε «εξέλιξη» την εβδομάδα που πέρασε. Για πρώτη φορά συνέβη , οι μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών να πάρουν το μολύβι , και εκεί που γράφουν «νούμερο ένα απειλή για τις ΗΠΑ: τρομοκρατία», να σβήσουν τη λέξη «τρομοκρατία» αντικαθιστώντας τη με το «οικονομική κρίση».


Την ..καινοτομία αυτή εισήγαγε προχθές ο νέος διευθυντής των εθνικών μυστικώ ν υπηρεσιών της κυβέρνησης Ομπάμα, Ντένις Μπλερ, που, εξήγησε ότι η οικονομική κρίση είναι συνυφασμένη με την ασφάλεια των ΗΠΑ και τα στρατηγικά τους συμφέροντα, επειδή, όταν , λόγω της ύφεσης, μιας σύμμαχος χώρας δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις αμυντικές της δαπάνες και στις ανθρωπιστικές της υποχρεώσεις, η αμερικανική ασφάλεια υπονομεύεται. Συμπλήρωσε δε, πως προβλεπει κρίση και στις αναπτυσσόμενες χώρες, με ορατό συνεπώς τον κίνδυνο της πολιτικής αστάθειας: « ήδη, το ένα τέταρτο των κρατών του κόσμου βιώνει μια χαμηλής έντασης πολιτική αστάθεια ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης», τόνισε.

Αλλά , το ενδιαφέρον της είδησης αυτής η οποία λίγο-πολύ προβλήθηκε πάντως από τα ΜΜΕ, κρύβεται σε μια λεπτομέρεια. Ο Ντένις Μπλερ τοποθετήθηκε εμμέσως πλην σαφώς ως προς τούτο: «Εκτιμάμε ότι είναι πιθανό να εμφανιστεί ένα κύμα καταστροφικού προστατευτισμού καθώς οι χώρες θα διαπιστώνουν πως δεν θα μπορούν να εξέλθουν από την κρίση», είπε. Από δω όμως ξεκινάει και το μπέρδεμα: Ο Ομπάμα και το οικονομικό του επιτελείο ήταν που αποπειράθηκαν προ δεκαπενθημέρου να περάσουν το “buy american», το οποίο προέβλεπε ότι στα έργα που θα χρηματοδοτηθούν από το πακέτο στήριξης, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο αμερικανικά βιομηχανικά προϊόντα. Ας θυμηθούμε τι συνέβη στη συνέχεια: Η ΕΕ, ο Καναδάς και σύσσωμη η Ασία, κατηγόρησαν τον Ομπαμα ότι η διάταξη αυτή ενισχύει τον προστατευτισμό , επισημαίνοντας τον κίνδυνο εμπορικού πολέμου. Ο Ομπάμα «τα πήρε πίσω», και τελικά υπεγράφη τροπολογία επί της επίμαχης διάταξης, ευθυγραμμίζοντας το «Αγοράστε αμερικανικά» με τις ισχύουσες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες». Με άλλα λόγια: Αν και δεν είναι δουλειά του διευθυντή των αμερικανικών μυστικών πληροφοριών να ασκεί πολιτική, ωστόσο, η εναντίον του προστατευτισμού θέση του, θα πρέπει να εκφράζεται όχι μόνο κοιτώντας «πέρα από τον Ατλαντικό», αλλά κι όταν αυτός κοιτάει προς όσους συμπατριώτες του δείχνουν να καλοσκέφτονται τη λύση ενός πιο «αμερικανικού εμπορίου».

Προστατευτισμός στην ΕΕ

Ας μη γελιόμαστε: Το ίδιο πρόβλημα, η εμφάνιση δηλαδή του οικονομικού προστατευτισμού, αρχίζει να απασχολεί και να διχάζει το ίδιο και την Ευρώπη. Προχθές η Γερμανίδα Καγκελάριος Ανκελα Μέρκελ κατηγόρησε ανοικτά το Νικολά Σαρκοζί για τον οικονομικό προστατευτισμό –οικονομικό εθνικισμό στην ουσία- που επιχειρεί να εισαγάγει στο εμποροικονομικό τοπίο της χώρας του, κάνοντας την αρχή από την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία: « το κράτος θα χορηγήσει στη Ρενώ και στην Πεζώ 7,8 δισεκατομμύρια ευρώ, υπό την προϋπόθεση ότι οι αυτοκινητοβιομηχανίες διατηρήσουν τις δραστηριότητες τους στη χώρα», ξεκαθάρισε ο Νικολά, αδιαφορώντας για την τύχη των εργαζομένων στα παραρτήματα των γαλλικών αυτοκινητοβιομηχανιών ανά τον κόσμο. Το τραγελαφικό δε στοιχείο κυριάρχησε στην περίπτωση της Μέρκελ: Αυτή η ίδια κατηγόρησε τον Σαρκοζύ για οικονομικό εθνικισμό, αλλά αυτήν την ίδια επισκέφθηκε απελπισμένος ο Βέλγος πρωθυπουργός Βαν Ραμπουί, για την τύχη του εργοστασίου της Όπελ στην Αμβέρσα. Σκορπώντας καθησυχαστικά χαμόγελα, η Μέρκελ απάντησε: Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για την τύχη των εργαζομένων».

Κατόπιν αυτών, καθώς ο Μπαρόζο, ο πρόεδρος της Κομισιόν , δείχνει να μην πολυεμπιστεύεται την «τύχη» και τα συνοδευτικά φυλαχτά της, βγήκε στα τηλεοπτικά ευρωπαϊκά παράθυρα, προειδοποιώντας: Τα σχέδια οικονομικής τόνωσης μιας χώρας, δεν θα πρέπει να βλάπτουν άλλες χώρες προξενώντας απώλειες θέσεων εργασίας», εξηγώντας το προφανές: «Αλλιώς, η Ευρωπαϊκή ένωση θα διαλυθεί…».

Από τη στιγμή δηλαδή που ΗΠΑ και ΕΕ καταδικάζουν τον προστατευτισμό, συγχρόνως όμως επιχειρούν «διακριτικά» και «κομψά» πινελιές οικονομικού εθνικισμού, ερώτημα που τίθεται είναι , τι θα συμβεί αν όλες οι χώρες, η μία μετά την άλλη, αποπειραθούν μεγιστοποίηση εξαγωγών και ελαχιστοποίηση εισαγωγών; Την απάντηση δίνει η οικονομική –και πολιτική –Ιστορία της δεκαετίας του 1920 και του 1930, στο κεφάλαιο «Μεγάλη Ύφεση» και ο νοών νοείτω…

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: