jump to navigation

You spend so much time… Σεπτεμβρίου 15, 2009

Posted by mariandr in παλαιότερα κείμενα του 2009, Ελλάδα, Εντυπώσεις, Κοινωνία, Πολιτική.
trackback

-Πας καλά; Βαθυτατα πολιτικό ον, δημοσιογράφος άνθρωπος και αντί να μας πεις κανα παραπολιτικό για τον Τσιτουρίδη , στενοχωρήθηκες που πέθανε ένας ηθοποιός;


-Σαφώς  φιλαράκο μου και ο θάνατος του Πάτρικ Σουέηζ(ι) είναι πολύ πιο σοβαρή είδηση για μένα απ ό,τι η απόφαση Καραμανλή να αφήσει εκτός προεκλογικού νυμφώνος τον Τσιτουρίδη. Ο πρώτος είναι ο Tζώνυ Καστλ του Dirty Dancing των 15 μου χρόνων και το άρωμα που αφήνει ακόμα το She s like the wind.. Γιατί να ναι λοιπόν ο Τσιτουρίδης πιο σοβαρή είδηση για μένα από αυτήν του θανάτου ενός   δημοφιλούς  ηθοποιού  των εφηβικών μου χρόνων;

Δε λέω. Μια χαρά άνθρωπος ο Τσιτουρίδης. Και θυμάμαι μια χαρά, όταν, το 2004, την –υποτιθέμενα ή αντικειμενικά , δεν έχει σημασία πια- μη νομότυπη μετεγγραφή του γυιου του σε κάποιο πανεπιστήμιο, παραιτήθηκε ο ίδιος «από ευθιξία» όπως δήλωνε τότε. Αλλά θυμάμαι επίσης ότι ο Καραμανλής, προφανώς επειδή εκτιμούσε τόσο τις ικανότητες του όσο και τον ίδιο ως άτομο, του ξαναέδωσε Υπουργική θέση το 2007 στο λίαν «ευαίσθητο» υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας.

Έτσι, αν και μπορώ να αντιληφθώ και να συμμεριστώ τη θλίψη του κυρίου Τσιτουρίδη γιατί απλούστατα διατηρεί  το δικαίωμα να αισθάνεται προσωπική διάψευση, από την άλλη, δεν νιώθω να έρχεται η συντέλεια του κόσμου ή , αν πέφτει η ΝΔ να πέφτει γιατί εξέλιπε από τα ψηφοδέλτια ο Τσιτουρίδης. Ναι, θεωρώ πιο σοβαρή για μένα σήμερα , 15 Σεπτεμβρίου 2009 την είδηση του θανάτου του Πάτρικ Σουέηζ .

Ξέρεις , αδελφέ, ο Πάτρικ , ήταν αλκοολικός, όπως κι ο πατέρας του. Ο  Πατρικ πάλευε επί χρόνια το δαίμονα  με το ποτό, αλλά ο καρκίνος στο πάγκρεας εν τω μεταξύ δούλευε. Κι  έφυγε έχοντας διδαχθεί ό,τι οι περισσότεροι από μας τους «υγιείς» ξεχνάμε να θυμηθούμε:  «You spend so much time chasing staying alive, you wont live

Πραγματικά, σπαταλούμε το χρόνο μας για την καλύτερη κατά το δυνατό επιβίωση μας με ένα ..απλό, απλούστατο μα τόσο τραγικό και αυτοκαταστροφικό αποτέλεσμα: να ξεχνάμε να ζούμε…

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: