jump to navigation

Αχ μελισσούλα μελισσάκι… Μαρτίου 29, 2010

Posted by mariandr in Επιστήμη, Εντυπώσεις, Κείμενα του 2010.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Yπάρχουν άνθρωποι που, όταν τους τσιμπά μια μέλισσα, κινδυνεύουν ακόμα και να πεθάνουν. Κι όμως, οι Ιάπωνες ξοδεύουν 2 δισεκατομμύρια ευρω ετησίως μόνο για αγορά…πρόπολης από την Βραζιλία, ενώ  εμβολιάζουν τα παιδιά τους με…μελισσοκεντρισμούς, αντί των κλασικών εμβολίων. Στην Κίνα, η ίδια η …ζωντανή μέλισσα, είναι μέσο θεραπείας. Για την ακρίβεια,

τη στιγμή αυτή που διαβάζουν οι αναγνώστες της ‘Α’ αυτές τις γραμμές, υπολογίζεται πως 80-100 Κινέζοι τηλεφωνούν στην κλινική Kang Tai Bee, στο βόρειο Πεκίνο, «παλεύοντας» να κλείσουν θέση για να δοκιμάσουν τη μελισσοθεραπεία.

Πρόκειται για ασθενείς που υποφέρουν από φλεγμονές των οστών και των αρθρώσεων γενικότερα , και που δοκιμάζουν αυτή την αγωγή- που πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα το 3000 πΧ -θεωρώντας τη «ύστατη καταφυγή» τους.

Η μελισσοθεραπεία, είναι διαδικασία που θυμίζει κατά 99% το βελονισμό. Αντί για βελόνες, οι θεραπευτές εισάγουν σε συγκεκριμένα «σημεία πίεσης» το κεντρί της μέλισσας που αποδεσμεύει μια φυσική τοξίνη: Αυτή ακριβώς η τοξίνη είναι που διεισδύει στα πρησμένα από τη φλεγμονή σημεία του οργανισμού, προκαλώντας ανακούφιση από τον πόνο και γρήγορο «ξεπρήξιμο».

Η εν λόγω θεραπεία χαρακτηρίστηκε  από το κινεζικό κομμουνιστικό κόμμα νόμιμη το 2007. Από τότε, και με τη σύσταση της κλινικής στο Πεκίνο, Κινέζοι όλων των κοινωνικών τάξεων και κατηγοριών από διάφορες περιοχές, καταφεύγουν στη «λύση της μέλισσας» με την ελπίδα της γιατρειάς από τις επώδυνες φλεγμονές τους. Οι γιατροί  δηλώνουν ότι , μετά από μια σειρά μελισσοθεραπειών, το 90% των ασθενών είτε θεραπεύονται είτε δηλώνουν ότι συναντούν βελτίωση και βλέπουν τις αρθρώσεις τους να πρήζονται λιγότερο.

Ο Χαν Λάϊντ, μεσήλικας Κινέζος που πάσχει από μια φλεγμονή των φλεβών οφειλόμενη σε διαβήτη, δήλωσε ότι η «αρχική ταλαιπωρία με το κεντρί» αξίζει τον κόπο, πράγμα που φαίνεται στην πορεία.

Οι  μέλισσες που χρησιμοποιούν οι θεραπευτές είναι υβρίδια, εισαγόμενα για τον ιατρικό αυτό σκοπό από την Ιταλία και τον Περσικό Κόλπο. Φυλάσσονται υπό κατάλληλες κλινικές συνθήκες και το κεντρί τους έχει μήκος 0,3χιλιοστά , περιέχει δε 0,3mg τοξίνης που απαλύνει τον αρθριτικό πόνο. Κάθε συνεδρία κοστίζει 120 γουάν ή 18 δολάρια.

Στην Ταϊβάν, όπου  η μελισσοθεραπεία θεωρείται απαραίτητο συμπλήρωμα της θεραπευτικής αγωγής που αφορά σε ασθένειες του ανοσοποιητικού συστήματος,  η μελισσοθεραπεία εφαρμόστηκε επί επτά χρόνια σε μια 25χρονη Κινέζα που έπασχε από σκλήρυνση κατά πλάκας. Η κοπέλα εμφάνισε αδυναμία στις αρθρώσεις το 1991 και το 1993 είχε θαμπή όραση από το δεξί μάτι. Ως το 1996 είχε παραλύσει και ως το 2003 έπαιρνε κορτιζόνη χωρίς αποτέλεσμα. Τελικά, κατέφυγε στη μελισσοθεραπεία σε κλινική στην Ταϊβάν, διότι εκεί υποστηρίζεται η θέση πως η σκλήρυνση, ως αυτοάνοσο νόσημα, αντιμετωπίζεται καλύτερα με τη μέλισσα και τα προϊόντα της. Η κοπέλα είδε καλυτέρευση στην όραση της μετά από επτάμηνη μελισσοθεραπεία και σήκωνε το δεξί της πόδι.

Τα παραπάνω ανακοινώθηκαν και επαληθεύτηκαν από τους συμμετέχοντες στο 7ο διεθνές συνέδριο Μελισσοθεραπείας (Αpitherapy) στην Κίνα. Στο συνέδριο αυτό έλαβαν μέρος αντιπρόσωποι από 16 χώρες και αντήλλαξαν πληροφορίες για τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο της θεραπείας με μέλισσα και των προϊόντων της.

Στην Ελλάδα, είναι δυστυχώς αλήθεια πως, παρά τη «διαφήμιση» της πρόπολης και του βασιλικού πολτού και όλων των προϊόντων του μελιού, ο μέσος Έλληνας δεν αγαπά πολύ το μέλι, προτιμώντας να καταναλώνει ζάχαρη. Ωστόσο, ο Ιπποκράτης ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε μέλι για την καταπολέμηση της αρθρίτιδας. Και παρά τη βέβαιη γνώση ότι στην Αρχαία Αίγυπτο και στην Αρχαία Κίνα εφαρμοζόταν ευρέως η μελισσοθεραπεία,  στον Αυστριακό Φίλιπ Τερκ, χρωστάμε όλοι την «εκλαΐκευση» και την επαναφορά της ιδέας της συγκεκριμένης θεραπείας. Αυτός, πρωτοσυνέταξε μια ιατρική αναφορά με τίτλο «παράξενη σύνδεση με το κεντρί της μέλισσας και τους ρευματισμούς», το 1888.

Στις ΗΠΑ, ο πρώτος που «σκαρφίστηκε» τη μελισσοθεραπεία για τη θεραπεία των ανοικτών πληγών , της τενοντίτιδας, των μυικών σπασμών και της υπερκόπωσης, ήταν ένας μελισσοπαραγωγός από το Κονέκτικατ, στη δεκαετία του 1930, ονόματι Τσαρλς Μαράζ. Οι γείτονές του κατέφευγαν όμως σ αυτόν κυρίως για την ανακούφιση από τη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Στο Διαδίκτυο, παρουσιάζεται  στην ιστοσελίδα του FAO (παγκόσμιου οργανισμού τροφίμων) το κείμενο του P. KRELL « τα προστιθέμενης αξίας προϊόντα της μελισσοκομίας». Πραγματικά, ίσως να μην υπάρχει προϊόν με μεγαλύτερη «προστιθέμενη αξία» από το μέλι και τα προϊόντα του λόγω του μεγάλου αριθμού θεραπευτικών ιδιοτήτων του.

Δεν θα πρέπει να λησμονείται ωστόσο το πόσο επικίνδυνη –για τη μελισσουργία παγκοσμίως και συνεπώς και για τη χώρα μας- είναι η κλιματική αλλαγή. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου επηρεάζει την αντοχή των φυτών στην ατμόσφαιρα και συνεπώς επηρεάζει και τη διατροφή της μέλισσας. Υπό την έννοια αυτή, εξηγείται και γίνεται κατανοητή η ανησυχία στη χώρα μας για το μέλλον της παραγωγής ελατόμελου και πευκόμελου.

Ως προς το δηλητήριο της μέλισσας που περιέχεται στο κεντρί της, περιττεύει η επισήμανση ότι αυτό λειτουργεί θεραπευτικά μόνο σε συγκεκριμένη ποσότητα και όταν το άτομο δεν είναι αλλεργικό.

Το 88% του δηλητηρίου της μέλισσας είναι  νερό. Η γλυκόζη, η φρουκτόζη και τα φωσφολιπίδια που περιέχονται στο δηλητήριο, είναι παρόμοια με αυτά στο αίμα της μέλισσας. Στο δηλητήριο έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 18 φαρμακολογικά ενεργά συστατικά ενώ το δηλητήριο διαφέρει ανάλογα με τη φυλή της μέλισσας.

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: