jump to navigation

Η ζωή μας σε τίτλους**** Απρίλιος 14, 2010

Posted by mariandr in Γυναικεία Θεματα, Ελλάδα, Εντυπώσεις, Κείμενα του 2010, Κοινωνία.
trackback

Tης : ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΚΟΝΤΑΡΑΚΗ

Αρχισυντάκτριας της «Α»

Αν ο χρόνος είναι χρήμα, τότε είμαστε πάμφτωχοι. Ή στην καλύτερη των περιπτώσεων, έχουμε γεμίσει τις τσέπες της ζωής μας με πιστωτικές κάρτες που αντιστοιχούν σε ανύπαρκτες καταθέσεις. Ποτέ άλλοτε δεν προσπαθούσαμε τόσο πολύ και με τόσο λάθος τρόπους να κερδίσουμε ελεύθερες ώρες. Φορτωθήκαμε υπερσύγχρονα κινητά, δουλεύουμε σε υπολογιστές υψηλών ταχυτήτων, ακούμε συμπιεσμένη μουσική σε μικροσκοπικές συσκευές mp3. Και δεν περπατάμε, τρέχουμε. Επιλέγουμε μετρό, όχι για να φύγουμε αργότερα από το σπίτι, αλλά για να φθάσουμε νωρίτερα στο γραφείο.

Οταν επιστρέψουμε το βράδυ, η δουλειά συνεχίζεται. Το στίγμα μας δεν χάνεται, η επικοινωνία δεν διακόπτεται ποτέ. Η εργασία παύει να έχει ωράριο, αφού οι καλωδιωμένοι δεν αφήνουν δευτερόλεπτο να πάει χαμένο. Δεν έχει σημασία αν είσαι γυναίκα ή άντρας, μεγάλος ή μικρός. Οι μαθητές ψάχνουν για μισή ώρα χαλάρωσης ανάμεσα σε φροντιστήρια, κολυμβητήρια, πιάνο, πολεμικές τέχνες. Ταυτόχρονα, εσύ μαγειρεύεις κατεβάζοντας συνταγές από το Ιντερνετ για συντομία, βάζεις παντού σημειώσεις για να θυμηθείς τα σημαντικά, αλλά ξεχνάς τα σπουδαία. Να στείλω μήνυμα-διάβασε το παιδί;-ο.κ το ραντεβού με το αφεντικό-ήρθε το φαξ-σβήσε την κουζίνα. Μια παραληρηματική πρόταση, που θα μπορούσε να ξεχειλώσει και άλλο. Μέχρι τελικής πτώσης. Ενδιάμεσα ενημερωνόμαστε. Ολο και πιο σύντομα. Τα νέα σε 5’, σε 1’, σε κρόουλ. Οι νεότεροι το έπιασαν νωρίτερα το νόημα. Η δική τους αργκό τρώει γράμματα. «Κλνχτ, cu 2moro» (καληνύχτα, τα λέμε αύριο). Η Μαίρη Παναγιωταρά του 2010 έχει κινητό με bluetooth, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και σελίδα στο Facebook, συνομιλεί στο Skype, συχνάζει στο YouTube και καλλιεργεί ψηφιακές μελιτζάνες στο FarmVille. Παράλληλα, στοιβάζει τα βιβλία στο κομοδίνο, ως υπόσχεση μελλοντικού ελεύθερου χρόνου. Που σίγουρα θα έχει αργότερα, είναι βέβαιη για αυτό.

Με το παρόν μόνο προβληματίζεται, αλλά το λύνει, κλέβοντας τις στιγμές που χρειάζεται από το ερχόμενο 24ωρο. Το πρόσταγμα συνεχίζει να ηχεί απειλητικά. Δεν περπατάμε, τρέχουμε. Μόνο που είναι τροχάδην επί τόπου.

**** ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, 14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: