jump to navigation

Πάμε μπροστά με όπισθεν Απρίλιος 20, 2010

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, Ελλάδα, Εντυπώσεις, Κείμενα του 2010, Οικογένεια.
trackback

Tης : ΔΕΣΠΟΙΝΑΣ ΚΟΝΤΑΡΑΚΗ*

Εχετε προσέξει ότι τελευταία όλο και περισσότεροι σεφ χρησιμοποιούν παραδοσιακά υλικά για να δημιουργήσουν πιάτα υψηλής γαστριμαργικής τέχνης; Σαν να αποφάσισαν ξαφνικά πως το πλιγούρι, το ταχίνι και το μπρόκολο δικαιούνται να βρεθούν στο τραπέζι του πιο εκλεπτυσμένου εστιατορίου, δίπλα στη μαύρη τρούφα και τον αστακό. Το γεγονός αυτό καθαυτό δεν σημαίνει τίποτα. Αν, όμως,

αναζητήσουμε το ανθρώπινο ισοδύναμό του, τότε θα βρεθούμε απέναντι σε χιλιάδες νέους που επιστρέφουν στο πατρικό τους σπίτι.

Πρόσφατες έρευνες που αφορούν όχι μόνο την Ευρώπη και την Ελλάδα αλλά και την μακρινή Αυστραλία επιβεβαιώνουν την τάση. Εκεί γύρω στα 30 και κάτι ή παρά κάτι, αρχίζουν να νοσταλγούν το παιδικό δωμάτιο και την κουζίνα της μαμάς. Οικονομικοί λόγοι, ανεργία, ίσως και ότι τα πράγματα στον έξω κόσμο αποδείχθηκαν πιο μοναχικά από όσο υπολόγιζαν. Η διεθνής κρίση επιτάχυνε και εξάπλωσε το φαινόμενο ακόμα και σε ζευγάρια με μωρά. Ετσι, δύο ή και τρεις γενιές βρίσκονται να συγκατοικούν κάτω από την ίδια στέγη, αντιμετωπίζοντας από κοινού έξοδα και απαιτήσεις.

Το καλοκαίρι θα βρει πολλούς από εμάς στο εξοχικό του παππού. Στο χωριό που παίζαμε μικροί, αλλά σνομπάραμε όταν μεγαλώσαμε, γιατί δεν είχε μαρίνα για να δέσουμε το σκάφος. Θα φάμε πίτα απ’ τα χέρια της γιαγιάς και μετά θα διοργανώσουμε αυτοσχέδιο πάρτι κάτω από τον πλάτανο.

Δεν υποστηρίζω ότι θα περάσουμε ευχάριστα με τα ζόρια που έχουμε μπροστά μας. Σε καμία περίπτωση. Δουλέψαμε σκληρά και δουλεύουμε ακόμα, κάνουμε οικονομίες και ελπίζουμε τα παιδιά μας να ζήσουν καλύτερα από ό,τι εμείς. Μας βόλευε που αποκτήσαμε τρίτο αυτοκίνητο, που είχαμε την πολυτέλεια να νοικιάζουμε δωμάτια σε ακριβά ξενοδοχεία, να έχουμε πιστωτικές κάρτες και ανοίγματα στην αγορά. Δεν μας χαρίστηκε τίποτα, δεν κλέψαμε εκατομμύρια, ούτε κάναμε κάποιο τραγικό λάθος. Εκτός ίσως από το ότι συμπεριφερόμασταν ως ξέγνοιαστοι νεόπλουτοι. Τα δεδομένα, όμως, άλλαξαν και καλούμαστε να διαχειριστούμε την κατάσταση ως ώριμοι νεόπτωχοι.

Οι κυβερνώντες οφείλουν να βρουν τρόπους ανάπτυξης και εξόδου από την κρίση. Οι υπόλοιποι ας εκμεταλλευτούμε τουλάχιστον την ευκαιρία επανασύνδεσης με τις ρίζες μας. Η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αποτελεί δυσοίωνη προοπτική, αλλά η πιθανότητα να χαθεί για πάντα η εικόνα της οικογένειας γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι είναι τρομακτική.

* ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, 19-04-10

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: