jump to navigation

Κομισιόν Αγάπη μου Ιουνίου 7, 2010

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, Ελλάδα, Κείμενα του 2010.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

To πιο «χαριτωμένο» στην όλη υπόθεση, δεν είναι πως στην Έκθεση της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν για την Ελλάδα κάθε παράγραφος αναιρεί τη συλλογιστική της προηγούμενης, αλλά είναι η σημείωση με την οποία «ανοίγει» το όλο κείμενο: « οι απόψεις που εκφράζονται ακολούθως δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την επίσημη άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής»!

Ας τα πάρουμε από την αρχή: Στις 26 Μαϊου, και μετά την

πρώτη έκθεση(6 Μαϊου) για το οικονομικό πρόγραμμα της Ελλάδας που συνέταξε η Κομισιόν αφότου ολοκλήρωσε την επίσκεψή της στη χώρα μας ( 3 Μαϊου), από τη Διεύθυνση Οικονομικών Υποθέσεων της Κομισιόν δόθηκε προς δημοσιότητα νέα έκθεση, αυτή τη φορά εστιασμένη σε μία επισκόπηση των γεγονότων, των ως τώρα συζητήσεων της Ελληνικής κυβέρνησης με την τρόϊκα καθώς και σε μία πρόβλεψη-εκτίμηση για τις δυνατότητες της Ελλάδας να πετύχει επιτέλους την περίφημη οικονομική σύγκλιση διά της υλοποίησης των διαρθρωτικών μέτρων. Η αντινομία που διατρέχει τη συγκεκριμένη έκθεση, είναι εμφανής, όσο κι αν το ύφος και το περιεχόμενο του κειμένου δείχνουν κατ εξοχήν «στυγνά τεχνικά».  Αυτό συμβαίνει γιατί , την ίδια στιγμή που τονίζεται κατ επανάληψη στο έγγραφο η ανάγκη πιστής εφαρμογής του οικονομικού προγράμματος, διότι « το 2014-2015 η Ελλάδα θα χρειαστεί 60δις κατ ετος από τις αγορές οι οποίες θα πρέπει να τη θεωρούν τότε αξιόπιστη, από την άλλη, αναγνωρίζοντας την πρωτοφανή σκληρότητα των μέτρων, επισημαίνουν  τον κίνδυνο εκτροχιασμού του προγράμματος λόγω του τεράστιου πολιτικού κόστους για την κυβέρνηση. Και κυρίως: καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα είναι πράγματι πολύ επώδυνα αλλά και δίκαια δεδομένων των συνθηκών, οι συντάκτες «παλεύουν» από τη  μία να καταδείξουν πως δεν είναι αντιαναπτυξιακά, ωστόσο το εφιαλτικό τρίπτυχο καταγράφεται στην έκθεση ως «ρίσκο»: Ύφεση- πληθωρισμός- κοινωνική αναταραχή.

Η μείωση των μισθών

Αλλά αυτή ακριβώς η παραδοχή του τριπλού κινδύνου για την Ελλάδα, μεταλλάσσει την έκθεση αυτή από τεχνικό έγγραφο σε απλή έκθεση ιδεών: Χαρακτηριστικό ως προς αυτόν το σχολιασμό, είναι το παράδειγμα που δίνεται από τους συντάκτες για το μισθοδοτικό πρόγραμμα. Συγκεκριμένα:

«Δεν επελέγη το μέτρο της μείωσης των μισθών στον ιδιωτικό τομέα», σημειώνεται , διότι «στόχος είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας» και συνεπώς « η ενίσχυση των μηχανισμών της αγοράς», που εκτός από στόχος τυγχάνει και στρατηγική της τρόϊκας. Ως εδώ καλά. Συνεχίζει όμως η έκθεση με μια άλλη επισήμανση που ακυρώνει το ουσιαστικό νόημα της «μη μείωσης μισθών στον ιδιωτικό τομέα»:  «Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα θα μειωθούν ούτως ή άλλως αφού η κατάσταση θα οδηγηθεί εκεί  λόγω της δραστικής αλλαγής στο δημόσιο, εφόσον  θα περικοπούν εκεί οι μισθοί» . Υστερόγραφο: «… και θα περιοριστούν οι θέσεις εργασίας»! Δηλαδή, σε «μη τεχνοκρατικά» Ελληνικά, επίκεινται απολύσεις! Αυτό όμως και μόνο το παράδειγμα των μισθών και των απολύσεων, σε συνδυασμό με την  παραδοχή ύπαρξης του προναφερθέντος τριπλού κινδύνου(κοινωνικής ταραχής-πληθωρισμού και ύφεσης) αρκούν για να οδηγήσουν τον κάθε καλόπιστο παρατηρητή στο συμπέρασμα πως, το Πρόγραμμα Οικονομικής Σύγκλισης της Ελλάδας απαρτίζεται από μέτρα που τελικά δεν οδηγούν στην ανάπτυξη και στη διακαώς επιζητούμενη ανταγωνιστικότητα!

Βέβαια, το «πνεύμα» της Έκθεσης διέπεται από τη συλλογιστική του τύπου «μα αφού οι δανειοδότες θέλουμε από τους Έλληνες τα λεφτά μας πίσω, γιατί να προτείνουμε μέτρα αντιαναπτυξιακά αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο να μην πάρουμε (σύντομα ή αργότερα) τα λεφτά που σας δανείσαμε πίσω; Γιατί να επιδιώκουμε να φέρουμε σε αδιέξοδο τους δανειολήπτες Έλληνες»;

Η απάντηση του ερωτήματος είναι υπόθεση της ίδιας της Τρόϊκας να την επεξεργαστεί. Η ελληνική πραγματικότητα  δείχνει εν τω μεταξύ ότι:

– μόνο οι κοινωνικές  δαπάνες στο πρώτο τρίμηνο του 2010 απορρόφησαν το 50% των κονδυλίων που προορίζονταν για όλο το 2010

-το κράτος δεν συλλέγει τα έσοδα που πίστευε ότι θα συνέλεγε. Αντί επιπλέον εσόδων, αυξάνονται «ως διά μαγείας» δαπάνες όπως η φαρμακευτική των ταμείων. Αυτή αυξήθηκε (!) κατά 60εκατομμύρια ευρώ ενώ ο στόχος ήταν να μειωθεί κατά 1,1 δις για όλο το έτος! Βεβαίως, η έγκριση του νέου «αναπτυξιακού νόμου» αναμένεται εντός του Ιουνίου.

-Το ζήτημα της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας δεν έχει λήξει και αυτό επαληθεύεται από την ίδια την έκθεση: « ..η έκθεση στα κρατικά χρέη και τα προβλήματα ρευστότητας  υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στον τραπεζικό κλάδο οδηγώντας σε αποσύρσεις καταθέσεων, πρώτα από τα ξένα πιστωτικά ιδρύματα αλλά και από τους κατοίκους στην Ελλάδα από τις αρχές του 2010.. Η έκθεση των ελληνικών τραπεζών στις υποχρεώσεις της κυβέρνησης ανέρχεται σε 40 δις ευρώ εκ των οποίων τα 32 δις είναι σε ομόλογα. Υψηλότερες αποδόσεις συνεπάγονται χαμηλότερη αξία για τα ομόλογα και τελικά απώλειες για τις τράπεζες».

Δ ΝΤ , G20 και «απλές διακηρύξεις»

Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα πως, παρ ό,τι από αύριο και για όλον το μήνα, θα βρίσκεται στην Αθήνα αντιπροσωπεία του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ για να «εκτιμήσουν» την πορεία εφαρμογής του προγράμματος και να συντάξουν νέα, «ενδιάμεση έκθεση» προς Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, οι φωνές που στο μεταξύ ακούγονται ξανά για επαναδιαπραγμάτευση του χρέους όπως κι εκείνες που ακούγονται –από κερδοσκόπους και αγορές- για κήρυξη στάσης πληρωμών, πλέον, δεν μπορούν να ελεγχθούν όσο κι αν δεν ηχούν ωραία. Άλλωστε, η Γερμανία εδώ κι ένα μήνα άρχισε με μεθοδικότητα να «εξηγεί» τα καλά μιας «ελεγχόμενης χρεοκοπίας». Ας μη ξεχνάμε και το εξής: Ο επικεφαλής της χάραξης πολιτικής του ΔΝΤ , είναι ένας Αιγύπτιος, ο Υπουργός Οικονομίας Γιούσεφ Μπούτρος Γκάλι. Ο τελευταίος, δήλωσε ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν έχουν ξεπεραστεί και υπάρχει ακόμα ερωτηματικό για το αν η Ελλάδα μπορεί να υλοποιήσει τις μεταρρυθμίσεις της τρόϊκας. Αξίζει δε να σημειωθεί για ποιο βαθύτερο λόγο ο Μπούτρος Γκάλι προέβη στη δήλωση αυτή: Διότι χθες και σήμερα στη Νότια Κορέα συνεδριάζουν οι G20, το γκρουπ των 20 πιο ισχυρών οικονομικά κρατών του πλανήτη για την παγκόσμια οικονομία και συνεπώς για την οικονομική κρίση. Ο Γκάλι λοιπόν, θυμήθηκε να δηλώσει ότι «η μετά τη βοήθεια που έδωσε για τη στήριξη της Ελληνικής Οικονομίας, το ΔΝΤ χρειάζεται τώρα σημαντική αύξηση των εσόδων του»!!!  ενώ δεν δήλωσε τίποτα για το μεγάλο ζητούμενο: Την επιβολή διεθνούς φόρου στις τράπεζες! Αντιθέτως μάλιστα, Οι κεντρικοί τραπεζίτες κατέστησαν χθες και καθιστούν και σήμερα σαφές στους υπουργούς της G20 ότι θα στηρίξουν τα μέτρα των ευρωκυβερνήσεων αλλά σε καμία περίπτωση την επιβολή ενιαίου διεθνούς φόρου στις τράπεζες τους! Κοινώς, σύνοδοι για την ανάγκη δημιουργίας διεθνών ρυθμιστικών κανόνων για τις διεθνείς αγορές γίνονται, αλλά επί της ουσίας, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας Ν Λάμερτ «οι κυβερνήσεις περιορίζονται σε απλές διακηρύξεις γιατί τα συμφέροντα  δεν είναι ίδια για όλους». ..

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: