jump to navigation

IΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑΣ Ιουλίου 18, 2010

Posted by mariandr in Εντυπώσεις, Κείμενα του 2010, Κοινωνία.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Το θέμα θα ήταν αρκούντως..μπαγιάτικο, αν οι ιστορίες κατασκοπείας δεν παρουσίαζαν ζηλευτής πολυπλοκότητας συνδιασμούς: έχουν συνέχεια, σοβαρότητα, γελοιότητα, φλερτάρουη με τη συνωμοσιολογία και όσο κι αν σχεδιάζονται πολύ προσεκτικά όλες αυτές οι κατασκοπευτικές δράσεις των κρατών στο ρου της Ιστορίας, ενίοτε καταλήγουν βορά στον παράγοντα «απρόβλεπτο»… Τέλος, οι κατασκοπευτικές ιστορίες είναι αγαπητές τόσο τις κρύες νύχτες του χειμώνα όσο και τις έναστρες , ζεστές νύχτες του καλοκαιριού.

Έτσι, η 

περίφημη –και πρόσφατη –ανταλλαγή μεταξύ Ρώσων και Αμερικανών κατασκόπων  ολοκληρώθηκε την περασμένη εβδομάδα, με τους Αμερικανούς να διαβεβαιώνουν με σοβαρό και ήρεμο ύφος «μα οι Ρώσοι αυτοί δεν είχαν πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες» και τους απανταχού της Δύσης αναλυτές να βεβαιώνουν επίσης «ουδέν ρήγμα στις αμερικανορωσικές σχέσεις». Λίγο παραπάνω, σε όλη αυτήν την ιστορία, απασχόλησε τα ΜΜΕ ο Κρίστοφερ Μέτσος, ο «11ος κατάσκοπος», που κατεζητείτο στην Κύπρο και λέγεται ότι τελικά πήγε στον Καναδά και εύλογα «τάραξε» την κυπριακή κυβέρνηση που έπρεπε να δείξει πως έκανε το «παν» για να βρεθεί και να συλληφθεί.

Μια όμως που ο λόγος για την Κύπρο, αυτό το κατ εξοχήν πεδίο δράσης  παγκοσμίου φήμης  κατασκόπων σε όλη τη μακραίωνη ιστορία της μαρτυρικής μεγαλονήσου , αυτού του «αβύθιστου αεροπλανοφόρου» ( για να θυμηθούμε και το σχετικό κεφάλαιο  του βιβλίου των Brendan O Malley και Ian Craig « Ψευδεπίγραφη ανεξαρτησία- Το αβύθιστο αεροπλανοφόρο»),  ας θυμηθούμε και μια άλλη είδηση των ημερών: Στα τέλη Ιουνίου, το Εθνικό Αρχείο της Βρετανίας αποκάλυψε έγγραφο για τη συνεργασία των κατασκοπευτικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Βρετανίας με διμερή συμφωνία υπό τον τίτλο UKUSA: Υπεγράφη στις 5 Μαρτίου 1946 μεταξύ των υπηρεσιών των δύο χωρών με στόχο την κοινή κατασκοπευτική δράση στην Κύπρο. Όμως, η αμερικανοβρετανική συνεργασία επί των ..κατασκοπευτικών στην Κύπρο, δεν ήταν πάντα αγαστή, όπως οι περισσότεροι νομίζουν.  Τρανταχτό παράδειγμα, ήταν ο Αύγουστος του 1973. Τότε, ο Αμερικανός Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον έδωσε εντολή περιορισμού στην ενημέρωση του Λονδίνου για τα δεδομένα που είχε στη διάθεση της η αμερικανική κατασκοπεία λόγω της αντιαμερικανικής πολιτικής του τότε βρετανού πρωθυπουργού Εντουαρντ Χιθ. Σε αντίποινα, ο Χιθ διέταξε τότε περιορισμούς σε αμερικανικές κατασκοπευτικές πτήσεις στην Κύπρο και στην ίδια τη Βρετανία.

Περί διαφόρων ..ανωμαλιών στην παραδοσιακά γνωστή ως «αγαστή» αμερικανοβρετανική συνεργασία μεταξύ CIA και ΜΙ6, μιλάει και ο Ρίτσαρντ Άλντριχ στο …. 666 σελίδων βιβλίο του «Η μη λογοκριμένη ιστορία της πιο μυστικής βρετανικής υπηρεσίας, του Κυβερνητικού Αρχηγείου Επικοινωνίας “ ( GCHQ). Σε αυτό αναφέρει ότι τέτοιες διμερείς συμφωνίες για  να πάρουν οι υπηρεσίες το «πρασινο φως» συνεργασίας στη συνέχεια, συνιστούσαν μια πολύ διαδεδομένη πρακτική μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ειδικά καθώς οι αμερικανοβρετανοί επεδίωκαν το σπάσιμο πολλών γερμανικών κωδικών που βρήκαν αλλά και το σπάσιμο των σοβιετικών κωδικών. Ωστόσο, σύμφωνα με το συγγραφέα, η αμερικανοβρετανική συνεργασία δεν σήμαινε πάντα και τη «μοιρασιά των πληροφοριών». Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τη μαρτυρία του Ουϊλιαμ Όντομ, διευθυντή της NSA από το 1985 ως το  1988, ο οποίος στις σημειώσεις του, έγραφε δηκτικά  για τον τότε βρετανό ομόλογο του, Πήτερ Μέριτσερτς: «Μου ήταν ο λιγότερο αγαπητός από τους ξένους συναδέλφους μου, ήταν σουβλιά  στον πισινό μου, αφού λειτουργούσε ετσι ώστε να είμαστε πάντα (οι Αμερικανοί) μακριά από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους».

Μια άλλη πτυχή της ιστορίας της κατασκοπείας και δη της αμερικανικής, είναι η διερεύνηση του πώς αυτή γεννήθηκε ! Έπρεπε να δολοφονηθεί ο Αβραάμ Λίνκολν το 1865 για να αποφασίσουν οι Αμερικανοί να απευθυνθούν στη μυστική υπηρεσία δίωξης…της πλαστογραφίας, αφού ως τότε, το μόνο αμερικανικό πρόβλημα εθνικής ασφάλειας ήταν η αδιάκοπη ..κοπή πλαστών χαρτονομισμάτων. Έτσι, γεννήθηκε σιγά-σιγά (  ή μαλλον, μεταλλάχθηκε σε ) μυστική υπηρεσία η σημερινή CIA. Και μπορεί σήμερα 3200 μέλη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών να δηλώνουν πρόθυμα να υπηρετήσουν την πατρίδα και τον ελεύθερο κόσμο μεριμνώντας για την ασφάλεια του Προέδρου Ομπάμα, αλλά ο Ομπάμα είναι απλώς ..τυχερός! Διότι , για την «προεδρική ασφάλεια» και την ασφάλεια της «Πρώτης Οικογένειας», μερίμνησε μόλις το 1951 το Κογκρέσο, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα κατά του Προέδρου Τρούμαν. Τότε δηλαδή το Κογκρέσο, κωδικοποίησε τη μόνιμη ασφάλεια των Προέδρων. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι σήμερα υπαρχει διακριτή «υπουπηρεσία» που ασχολείται αποκλειστικά με την προεδρική ασφάλεια έχοντας κατατάξει κάθε μέλος της προεδρικής οικογένειας με ξεχωριστούς κωδικούς. Μυστήριο παραμένει βεβαίως, για ποιο λόγο δόθηκε στον Πρόεδρο Ομπάμα ο κωδικός «Renegade», αφού, σύμφωνα με το λεξικό, ο όρος σημαίνει : « αποστάτης, αρνησίθρησκος, ο αρνούμενος τας παραδόσεις»!

Και ο επίλογος του μίνι –αφιερώματος στην κατασκοπεία είναι μια αναφορά στη ρωσική κατασκοπεία και στη δράση της FSB. Τι να γράψει κανείς για αυτήν; Είναι γνωστό ότι διαδέχθηκε τη σοβιετική KGB και πως τα μέλη της έχουν ίνδαλμα τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Και είναι μάλλον κατανοητό πως, για ένα Ρώσο που περνούσε τα καλύτερα χρόνια της νιότης του σε κομμουνιστικό καθεστώς, το να αποφασίσει να γίνει κατάσκοπος ισοδυναμούσε με θεϊκή ευλογία, αφού του δινόταν έτσι η δυνατότητα να ταξιδεύει στο εξωτερικό, και με τη «διπλή ζωή» του κατασκόπου, να ζει κι αυτός , για λίγο, στον περίφημο «ελεύθερο κόσμο»…

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: