jump to navigation

Φόροι , ΦΠΑ και επιχειρήσεις Αύγουστος 4, 2010

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, Κείμενα του 2010.
trackback

Tης: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Οι παλιότεροι θα το  θυμούνται ως «Ανατολικό Τιμόρ», το νησί της νοτιανατολικής Ασίας που τώρα λέγεται «Τιμόρ Λέστε». Το 2009, το νησί αυτό, αναδείχθηκε ως το κράτος με τις περισσότερες φορολογικές μεταρρυθμίσεις παγκοσμίως. Εκσυγχρόνισε το φορολογικό καθεστώς του και απλοποίησε τη διαχείριση των φόρων του.


Είναι αλήθεια πως η ύφεση συνεπάγεται και μείωση των φορολογικών εσόδων, ενώ , δεδομένων των διεθνών οικονομικών αρνητικών συνθηκών, μια μέση επιχείρηση καλείται να προβεί σε 31 πληρωμές φόρων δαπανώντας 286 ώρες στον υπολογισμό  για την καταβολή τους (μελέτη paying taxes 2010 της Παγκόσμιας Τράπεζας).  Παρά το αρνητικό όμως κλίμα,  τα κράτη γενικά της Ασίας (αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης) προέβησαν πέρυσι σε σημαντικές φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα, η Ελλάδα κατετάγη στην 76η θέση αναφορικά με τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις, σε σύνολο 183 χωρών.  Στην Ελλάδα μια επιχείρηση πραγματοποιεί καταβολές 10 φόρων ετησίως, και ο συνολικός φορολογικός συντελεστής διαμορφώνεται στο 47,4%. (περιοδικό ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ).

Την Άνοιξη του 2009, το ΕΛΙΑΜΕΠ  πρότεινε σχετικά με την ανάγκη των φορολογικών μεταρρυθμίσεων για την καλύτερη οικονομική ανάπτυξη: «..Σύμφωνα με μελέτη του ΟΟΣΑ. ουδέτερη, από πλευράς εσόδων, φορολογική μεταρρύθμιση, θα πρέπει να αποσκοπεί στην μείωση των εσόδων που προέρχονται από πηγές που προκαλούν υψηλές στρεβλώσεις (όπως η φορολογία εισοδήματος) και στην αύξηση των εσόδων από πηγές που προκαλούν λιγότερες στρεβλώσεις (όπως η φορολογία ακίνητης περιουσίας). Επίσης, η ένταση του φορολογικού ανταγωνισμού σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης ευνοεί την μετακίνηση προς περισσότερο σταθερές φορολογικές βάσεις, όπως είναι η φορολογία ακίνητης περιουσίας. Ήδη στη χώρα μας η φορολογική μεταρρύθμιση κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως, πιθανή, νέα, μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στην παρούσα συγκυρία δεν αναμένεται να έχει ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της κρίσης και την αύξηση της εσωτερικής ζήτησης, καθώς ήδη οι επιχειρήσεις θα καταβάλλουν μικρότερο ή και καθόλου φόρο λόγω μείωσης της κερδοφορίας τους ή και εμφάνισης ζημιών. Επίσης μια τέτοια μείωση στη φορολογία των επιχειρήσεων θα είναι πολύ δύσκολο να αντιστραφεί αργότερα αφήνοντας σημαντικό κενό στο ισοζύγιο του προϋπολογισμού που θα πρέπει να καλυφθεί από αύξηση της φορολογίας σε άλλες κατηγορίες ή από μείωση των δημοσίων δαπανών. Αντίθετα, η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης των χαμηλόμισθων μπορεί να έχει βραχυπρόθεσμα θετικά αποτελέσματα καθώς αυτές οι ομάδες εργαζομένων εμφανίζουν υψηλότερη ροπή προς κατανάλωση, σε σχέση με υψηλότερου εισοδήματος εργαζομένους. Ταυτόχρονα μια τέτοια μείωση, δεδομένης της σχετικά υψηλής επιβάρυνσης (φόροι και εισφορές κοινωνικής ασφάλισης) των χαμηλόμισθων στην Ελλάδα, μάλλον θα ενισχύσει την απασχόληση και θα μειώσει την ανεργία μακροπρόθεσμα (ιδίως των νεοεισερχομένων – νέων και γυναικών -στην αγορά εργασίας).

Επίσης, θα μπορούσε να συζητηθεί, η διεύρυνση της φορολογικής βάσης των φόρων κατανάλωσης μέσω της καθιέρωσης ενός «ενιαίου» (single) συντελεστή ΦΠΑ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι, η διεύρυνση της φορολογικής βάσης αυξάνει την αποδοτικότητα (efficiency) του συστήματος ενώ, αντίθετα, οι υψηλοί συντελεστές ενισχύουν την παραοικονομία, σε χώρες όπως η Ελλάδα με χαμηλό δείκτη “C-efficiency”, ιδίως στις συνθήκες της τρέχουσας κρίσης, είναι προτιμότερη η μείωση του «κανονικού» συντελεστή ΦΠΑ από το 19% στο π.χ. 18% (το 2009) και στο 17% (το 2010) με καθιέρωση ενός ενιαίου χαμηλότερου συντελεστή (π.χ. 10% το 2009 και 12% το 2010), στον οποίο θα ενοποιούνταν όλες οι ειδικές περιπτώσεις και εξαιρέσεις που υφίστανται σήμερα. Με τον τρόπο αυτό μάλλον θα αυξηθούν παρά θα μειωθούν τα έσοδα ενώ θα αισθανθούν οι καταναλωτές, η «αγορά» και οι συνεπείς φορολογούμενοι ότι λαμβάνονται μέτρα αντικυκλικής πολιτικής με στόχο την τόνωση της εσωτερικής ζήτησης. Μετά το 2011 μπορεί να εξεταστεί η περαιτέρω αναμόρφωση του συστήματος στην κατεύθυνση της ενοποίησης, απλοποίησης και διαφάνειας.

Τον περασμένο μήνα η Eurostat, προκειμένουν να εξετάσει πώς η οικονομική κρίση επηρεάζει τη φορολογική πολιτική, εξέδωσε έκθεση «οι φορολογικές τάσεις στην ΕΕ» με στοιχεία του 2008:

«…Σε γενικές γραμμές, το 2008 οι Ευρωπαίοι επωφελήθηκαν από κάποιες φορολογικές ελαφρύνσεις, κυρίως μέσω της μείωσης της φορολογίας εταιρειών και φυσικών προσώπων, καθώς οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να αμβλύνουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο, η φορολογική επιβάρυνση στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ εξακολουθεί να είναι κατά μέσο όρο υψηλή σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες του κόσμου, κυρίως λόγω των εκτεταμένων συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας.

Η επιβάρυνση αυτή είναι μάλλον απίθανο να μειωθεί τα επόμενα χρόνια, δεδομένου ότι οι περισσότερες χώρες αντιμετωπίζουν προβλήματα ρευστότητας λόγω των μεγάλων ποσών που δαπάνησαν για να στηρίξουν τις οικονομίες τους. Πολλές χώρες, στην προσπάθειά τους να τονώσουν την κατανάλωση των νοικοκυριών προκειμένου να στηρίξουν τις οικονομίες τους, ενίσχυσαν το εισόδημα των φορολογουμένων κυρίως μέσω φοροελαφρύνσεων παρά περικοπών των φορολογικών συντελεστών.Οι φορολογικοί συντελεστές εταιρειών, οι οποίοι ακολουθούσαν πτωτική πορεία επί σειρά ετών παρέμειναν οι ίδιοι ή μειώθηκαν. Το μέσο ποσοστό είναι τώρα 23,2%, σε σχέση με 35,3% το 1995».

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: