jump to navigation

Ο πραγματικός εχθρός Σεπτεμβρίου 30, 2010

Posted by mariandr in Ελλάδα, Κείμενα του 2010, Κοινωνία.
trackback

Όταν τα ΜΜΕ ανα(απο)κάλυψαν τους «κλέφτες» καλόγερους του Βατοπεδίου, οι περισσότεροι Έλληνες

το αποδέχτηκαν με ευκολία και «οργή» (έτσι τους υπέβαλαν τα κανάλια να αισθάνονται) χωρίς καν να ακούσουν την αντίθετη άποψη. Να σημειωθεί εδώ, πως όταν κατηγορείται ένας στυγνός εγκληματίας, έχει το τεκμήριο της αθωότητας ώσπου να δικαστεί και αποκαλείται από τους δημοσιογράφους «φερόμενος ως εγκληματίας», γιατί υπάρχει η δαμόκλειος σπάθη της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Όταν κατηγορείται ένας εκπρόσωπος της Εκκλησίας, κάποιοι …αναμάρτητοι και …άμεμπτοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί σπεύδουν να τον στήσουν στον τοίχο λοιδορώντας τον ίδιο και γενικεύοντας για τους «κλέφτες παπάδες», πιπιλίζοντας την καραμέλα του διαχωρισμού κράτους και Εκκλησίας και τη δήμευση της Εκκλησιαστικής περιουσίας (την ίδια στιγμή στη Ρωσία συναντάται ο Πούτιν με τον Πατριάρχη και συσκέπτονται, πώς η πολιτεία θα επιστρέψει στην Εκκλησία την περιουσία, που πήραν οι Μπολσεβίκοι το 1917). Και για να γίνει πιστευτή η ειλικρίνεια των προθέσεών τους ισχυρίζονται, πως πιστεύουν και οι ίδιοι στο Χριστό και πως αν ζούσε σήμερα θα κυνηγούσε τους παπάδες με το μαστίγιο κλπ κλπ. Μάλιστα! Ας θυμηθούν πάντως οι …γνήσιοι αυτοί Χριστιανοί την παραβολή του Τελώνου και του φαρισαίου (αναγνωρίζουν πουθενά τον εαυτό τους;) και τον τρόπο με τον οποίο ο μειλίχιος και ταπεινός Κύριός μας αντιμετώπιζε αυτόν, που αναγνώρισαν πρίν να τους μοιάζει!

Βολεύει ιδιαίτερα τους ανθρώπους, να κατηγορούν με ευκολία και υποκρισία τους άλλους επειδή αποκαλύφθηκαν τα πάθη τους. Διάφορες τέτοιες ιδιαίτερα προβεβλημένες ιστορίες (πραγματικές ή φανταστικές) οδήγησαν πολύ κόσμο στην εύκολη λύση της απομάκρυνσης από τη διδασκαλία του Χριστού και από την πραγματική ζωή της ορθόδοξης Εκκλησίας. Χάθηκε η αλληλλεγγύη στον συνάνθρωπο, η λύπη με τη λύπη του και η χαρά με τη χαρά του. Γονείς δεν βοηθούν πια τα παιδιά τους γιατί δεν συμφωνούν με τις προσωπικές επιλογές τους, αδέλφια ενώ μπορούν δεν βοηθούν τον αδελφό τους και τον οδηγούν στην απόγνωση και την αυτοκτονία, φίλος δεν βοηθά τον φίλο κλπ.

Δεν είναι παράξενο βέβαια (για τους …οσφρισθέντες τη δυσοσμία), που όλοι οι στυγνοί πολέμιοι του απλού λαού, προβάλλουν χαιρέκακα (εκτός από το μνημόνιο) όλα τα «σκάνδαλα» της Εκκλησίας. Η παγκόσμια κοινωνία (που προωθείται) χρειάζεται κοινές αξίες. Δύο τρόποι υπάρχουν. Ή να συναντηθούν όλοι οι λαοί σε μεγαλειώδεις αξίες ή να ισοπεδωθούν προς τα κάτω. Τι είναι πιο εύκολο (ρητορικό το ερώτημα); Ούτε φαίνεται περίεργο, που μεγάλο μέρος του απλού λαού (στημένο στην τηλεόραση για πολλές ώρες τη μέρα) δεν αντιλαμβάνεται το αυτονόητο, που είναι και θεμελιώδης νομικός κανόνας. Πως «ένοχος, ένοχον ου ποιεί», δηλαδή σε απλά Ελληνικά «κοίτα ποιος μιλάει». Όλοι αυτοί, που «λυμαίνονταν» επί δεκαετίες τον Ελληνικό πλούτο, κάθε απόχρωσης πολιτικοί και παρατρεχάμενοι (σκάνδαλα, Siemens, c4i, χρηματιστήριο, υπόθεση Κοσκωτά, υποτίμηση δραχμής 30% …Σάββατο βράδυ το 1998 με κέρδη όσων γνώριζαν περίπου 1,5 τρισεκατομμυρίου δραχμών, Ολυμπιακοί αγώνες, υπερτιμήσεις δημοσίων έργων και τόσα άλλα) στήνουν στον τοίχο τους «κλέφτες» καλόγερους. Που αν έπραξαν όσα έπραξαν κακώς τα έπραξαν αλλά και πάλι κάποιοι πολιτικοί συνέτρεξαν. Είναι όμως τραγική ειρωνία, να ζητούν πίσω την εκκλησιαστική περιουσία, αυτοί που οδήγησαν τον τόπο στην καταστροφή. Να την κάνουν τι; Να τη διαχειριστούν όπως διαχειρίστηκαν την κρατική περιουσία επί τόσες δεκαετίες; Τέτοια βουλιμία πια; Ας «φάει» και κανένας άλλος (*)!

Όλοι αυτοί λοιπόν, που βούλιαξαν τον τόπο προσλαμβάνοντας στο Ελληνικό δημόσιο υπεράριθμους δημοσίους υπαλλήλους και τους χάριζαν προνόμια εις βάρος των υπολοίπων, καλούν τώρα τον απλό λαό, να υποστεί θυσίες γιατί όπως χαρακτηριστικά λέγουν «στην Ελλάδα έχουμε πόλεμο»! Προσωπικά αντιλήφθηκα τον «εχθρό» τους! Είναι οποιοσδήποτε Έλληνας (μισθωτός και συνταξιούχος) δεν μπορεί να αποκρύψει τα εισοδήματά του. Ο απλός πολίτης, που πληρώνει ήδη φόρους, ο «προνομιούχος» Δημόσιος υπάλληλος είτε παίρνει 3500 είτε 1400 ευρώ/μήνα (στο ίδιο σακί όλοι), ο μικρός επιχειρηματίας (που καταχρεώθηκε στις τράπεζες) ακόμη και ο χαμηλοσυνταξιούχος πρέπει να συμβάλουν στην οικονομική κρίση. Όχι όμως τα κυβερνητικά στελέχη και οι βουλευτές, με τις φοροαπαλλαγές, τις ατέλειες επικοινωνίας, τη χρηματοδότηση υπαλλήλων στα γραφεία τους (που συχνά έχουν τα ίδια επίθετα με αυτούς), τον παχυλό μισθό και τα προνόμια που απολαμβάνουν. Ξέχασα όμως, αυτοί δεν εργάζονται, επιτελούν λειτούργημα και …υπηρετούν τη χώρα με ανιδιοτέλεια επί τόσα έτη (σύμφωνα με τον κ. Πάγκαλο)! Δεν καλούνται να πληρώσουν βέβαια ούτε κάποιες τράπεζες με τα τεράστια (για περίοδο κρίσης) κέρδη που εισέπραξαν και την εξευτελιστική για τους πολίτες συμπεριφορά των συνεργαζόμενων με αυτές εισπρακτικών εταιριών, που επί μακρόν κινούνταν στα όρια του νόμου. Επικοινωνιακοί όμως λόγοι επέβαλαν φόρο στα …είδη πολυτελείας (για όσους γνωρίζουν στοιχειώδη οικονομικά, τα είδη πολυτελείας χαρακτηρίζονται από υψηλή ελαστικότητα ζήτησης, επομένως αύξηση της τιμής τους θα επιφέρει αισθητά μειωμένα φορολογικά έσοδα!).

(*) Σύμφωνα με την απίστευτη ομολογία Πάγκαλου (Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010, πηγή: http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=174953&cid=7), «η απάντηση σε όλους αυτούς που μας ρωτάνε “Που τα φάγατε τα λεφτά;” είναι μία: σας διορίζαμε για χρόνια, τα φάγαμε μαζί, ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης δημόσιου χρήματος!»

Σχόλιο 1: Έ λοιπόν όχι κύριε Πάγκαλε, του οικογενειακού εισοδήματος των 850.000 και των τόσων ακινήτων. Παρόλο που συμφωνώ απολύτως με τις περισσότερες διαπιστώσεις σου, δεν τα φάγαμε μαζί! Εγώ τουλάχιστον δεν έφαγα. Και από όσους έφαγαν, δεν έφαγαν όλοι τις …ίδιες μερίδες ούτε το ίδιο φαγητό. Εσύ όμως που ομολόγησες γιατί δεν παραιτείσαι; Γιατί δεν κάνεις χαρακίρι; Γιατί δεν εξαφανίζεσαι από προσώπου γής, να μη σε βλέπουν οι πεινασμένοι μισθωτοί και οι άνεργοι και νιώσουν στομαχικές διαταραχές; Όσοι δε γνωστοί δημοσιογράφοι δεν «πνίξουν» το θέμα (πάτε στοίχημα;) και εστιάσουν στην «αφοπλιστική του ειλικρίνεια, στην ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής, στο θάρρος της δημόσιας έμμεσης συγγνώμης του, στον αυθόρμητο χαρακτήρα του και στην τόλμη του δημόσιου αυτομαστιγώματός του», πρέπει να γνωρίζουν, πως όταν ένα προϊόν είναι σάπιο, αυτόν που πρώτα κυνηγούν οι εξαπατημένοι καταναλωτές, είναι ο …πωλητής του. Βέβαια να σημειωθεί, πως ορθώς, δικαίως και αξίως ο πωλητής ενός σκάρτου προϊόντος αμείβεται με υψηλότερη προμήθεια (για το ως άνω ρίσκο που αναλαμβάνει), από όποιον πουλάει ένα ποιοτικά άριστο προϊόν. Για να είμαστε όμως δίκαιοι και ειλικρινείς αν δεν υπάρχει ποιοτικό προϊόν και κάποιος αποφάσισε, να εργαστεί ως πωλητής, έχει μόνο 2 επιλογές. Ή θα λιμοκτονεί ή θα αναγκαστεί να πουλήσει αυτό, που θα θρέψει καλύτερα την οικογένειά του ασχέτως της ποιότητάς του. Πάντως ως τώρα αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια! Και στους παραγωγούς του Ελληνικού πολιτικού προϊόντος και στους πωλητές του! Μας πήρε 36 ολόκληρα χρόνια, για να αντιληφθούμε (ελπίζω) πως ήταν σάπιο!

Σχόλιο 2: Την ως άνω πάντως επιλεγείσα στάση των συνενόχων περιγράφει χαρακτηριστικά το ποντιακό ρητό: «ο σκύλον έλειξεν τα κατσία τουν». Τουτέστιν «τους φτύνουν και αυτοί νομίζουν, πως βρέχει»! Στην ιδιαίτερη όμως αυτή περίπτωση το ρητό πρέπει να ανασκευαστεί: «Φτύνουν οι ίδιοι τον εαυτό τους και νομίζουν πως …έφεραν τη βροχή».

Σχόλιο 3: Αλήθεια, αφού ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αποκάλυψε όλη την αλήθεια για την κατάντια της χώρας μας γιατί δεν κλείνουν όλες οι εξεταστικές, προανακριτικές κλπ επιτροπές, που παραπλανούν τον κόσμο; Ρητορικό βεβαίως το ερώτημα αφού όλοι θα αντιλαμβάνεστε, πως «ο σκύλον το σκατοφάεμαν κι αφήν» (άλλο ποντιακό ρητό, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «έξις δευτέρα φύσις»)!

Σχόλιο 4: Αν ήσασταν μέτοχοι μιας Α.Ε και οι διαχειριστές της επί δεκαετίες διασπάθιζαν τα χρήματά της εξαπατώντας σας και οδηγώντας την στη χρεωκοπία, θα αναθέτατε ποτέ την  εκκαθάρισή της στους ίδιους; Ή θα ασκούσατε αγωγή μήπως και ρεφάρετε ένα μέρος της ζημίας; Ρητορικό και πάλι το ερώτημα αφού «αν δεν υπήρχαν οι μπούφοι, πώς θα ξεχώριζαν οι αετοί» (απόφθεγμα ενός ικανότατου …χαρτοκλέφτη);

Δημήτρης Στεφανίδης (εις εκ των …μπούφων)

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: