jump to navigation

ΓΕΡΜΑΝΙΑ : ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ Οκτώβριος 3, 2010

Posted by mariandr in Κείμενα του 2010, Πολιτική.
trackback

Της: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Σήμερα συμπληρώνονται 20 χρόνια από την επανένωση της Γερμανίας. Η αρχή της πραγματοποίησης του ονείρου χιλιάδων Γερμανών να θέσουν τέρμα στην κομμουνιστική βαρβαρότητα ξεκίνησε  τον Ιούλιο του 1989 , όταν πολλοί Ανατολικογερμανοί κατέφυγαν

στις πρεσβείες της Δυτικής Γερμανίας στο Ανατολικό Βερολίνο, τη Βουδαπέστη στην Ουγγαρία και την Πράγα ζητώντας άσυλο. Το παράδειγμά τους μιμήθηκαν στη συνέχεια χιλιάδες συμπατριώτες τους, που κατέφευγαν παράνομα στη Δυτική Γερμανία, αναζητώντας, περισσότερη ελευθερία, δικαιώματα και μια καλύτερη ζωή. Κι ενώ η μαζική εγκατάλειψη της Ανατολικής Γερμανίας συνεχιζόταν, ο επίσημος εορτασμός της 40ης επετείου της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στις 7 Οκτωβρίου, θα κατέληγε  σε διαδηλώσεις εναντίον του κομμουνιστικού καθεστώτος. Στις 9 Οκτωβρίου, έγινε νέα διαδήλωση, 100.000 ατόμων, στη Λειψία ενώ μεγάλες διαδηλώσεις ακολούθησαν σε άλλες μεγάλες πόλεις της Ανατολικής Γερμανίας. Στις 18 Οκτωβρίου ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Έρικ  Χόνεκερ παύθηκε από τα καθήκοντά του και αντικαταστάθηκε από τον Έγκον Κρενζ.

Οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον του καθεστώτος συνεχίζονταν με όλο και μεγαλύτερο ενθουσιασμό και στις 4 Νοεμβρίου έγινε στο Ανατολικό Βερολίνο η μεγαλύτερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στη χώρα. Σ’ αυτήν πήραν μέρος 1.000.000 άνθρωποι. Μπρος σ’ αυτή την εκρηκτική κατάσταση η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας παραιτήθηκε. Πέντε μέρες αργότερα, στις 9 Νοεμβρίου, το περίφημο Τείχος του Βερολίνου άνοιξε και επιτράπηκε, για πρώτη φορά, το πέρασμα Ανατολικογερμανών στη Δυτική Γερμανία.

Τη σημερινή ημέρα, 3 Οκτωβρίου 2010 , επέλεξε όμως  η Γερμανική ηγεσία για να αναγγείλει πως κλείνει το τελευταίο κεφάλαιο της Ιστορίας της που άνοιξε με την υπογραφή της  Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919 και αφορά στις πολεμικές αποζημιώσεις, ή επανορθώσεις, όπως ονομάστηκαν.

Πολεμικές αποζημιώσεις

Έτσι, η Καγκελάριος ανήγγειλε πως θα πληρώσει την τελευταία δόση των τόκων των ομολόγων που αναγκάστηκε η χώρα να εκδώσει το 1924 και το 1930, μια κίνηση στην οποία η Γερμανία είχε προβεί τότε για να βρει το απαραίτητο ρευστό που ζητούσαν ως επανορθώσεις για τον Α Παγκόσμιο οι Σύμμαχοι από τη χώρα αυτή.

Η Ιστορία μας θυμίζει ότι η ανάγκη καταβολής των γερμανικών οικονομικών επανορθώσεων οδήγησε τη Γερμανία στη χρεοκοπία κατά τη δεκαετία του 1920 με αποτέλεσμα την εντυπωσιακή άνοδο του Ναζιστικού κόμματος που εκμεταλλεύθηκε την οργή και τα συναισθήματα ήττας και ταπείνωσης των Γερμανών πολιτών. Το συνολικό ποσό που εκαλείτο η Γερμανία να καταβάλει ήταν 269 δις μάρκα, ή 96000 τόνοι χρυσού. Κατόπιν μειώθηκε στα 112 δις μάρκα (ως το 1929) και θα αποδιδόταν στους Συμμάχους με δόσεις για τα 59 χρόνια που θα ακολουθούσαν. Το 1931 η Γερμανία αθέτησε την καταβολή της δόσης της λόγω του παγκόσμιου κραχ, και ο Χίτλερ αρνήθηκε επίσης την καταβολή των αποζημιώσεων όταν ανήλθε στην εξουσία το 1933.

Το 1953, μετά τη λήξη δηλαδή και του Β Παγκοσμίου Πολέμου και  τη διάσπαση της Γερμανίας, η Δυτική Γερμανία συμφώνησε σε διεθνή διάσκεψη στο Λονδίνο να πληρώσει τις υποχρεώσεις της αυτές καταβάλλοντας τα περισσότερα ποσά σε ιδιωτικούς ή θεσμικούς επενδυτές διαφόρων κρατών συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ , αλλά τότε αποφασίστηκε και κάτι ακόμα: Η Γερμανία θα μπορούσε να περιμένει την ενοποίηση της μέχρι να πληρώσει επιπροσθέτως 125 εκατομμύρια ευρώ ως επιπλέον τόκο ο οποίος είχε «δημιουργηθεί» μεταξύ των ετών 1945-1952. Μετά την πτώση του Τείχους του Αίσχους το 1989, η ενωμένη πια Γερμανία κατέβαλε αμέσως τον τόκο αυτό, η τελευταία δόση του οποίου αποπληρώνεται στις 3 –10-2010.

Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, υποστηρίζει εμμέσως πλην σαφώς  διά του ιστορικού Γκερτ Κρουμέϊχ ότι η παρουσία του  Χίτλερ βύθισε την ανθρωπότητα στον όλεθρο για ορισμένα χρόνια, «επειδή υπήρχαν οι Βερσαλλίες» που βύθισαν με τη σειρά τους τους Γερμανούς σε συναισθήματα μίσους και οργής εναντίον των άλλων ευρωπαίων, ενώ συμπληρώνει πως η Γαλλία και η Βρετανία  επιζητούσαν το 1953 διακαώς την καταβολή των αποζημιώσεων από το Α Παγκόσμιο γιατί με τη σειρά τους χρωστούσαν τεράστια ποσά στις ΗΠΑ.

Οι ευρωπαϊκές αντιδράσεις εμπρός σε μια  ενωμένη Γερμανία

Το 1989 ο  Χέλμουτ Κολ δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ότι η Γερμανία δεν θα επιστρέψει στο παρελθόν, αλλά θα στηρίξει την Ευρώπη του μέλλοντος, συνεισφέροντας στην ενοποίηση, στο ευρώ και στην ένταξη των χωρών της ανατολικής Ευρώπης. Στο Βέλγιο οι διαβεβαιώσεις είχαν αποτέλεσμα, θυμάται ο Ντιρκ Ρόχτους, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο της Αμβέρσας:

«Η ενοποίηση της Γερμανίας σηματοδοτεί και την ενοποίηση της Ευρώπης, αυτό ήταν σαφές», τονίζει ο Βέλγος καθηγητής. «Όσο για τον πόλεμο, υπήρχαν βέβαια οι ηλικιωμένοι που είχαν τις αναμνήσεις τους, αλλά οι περισσότεροι έβλεπαν την κατάσταση με νηφαλιότητα. Και βεβαίως έκαναν τον διαχωρισμό ανάμεσα στον γερμανικό λαό και στο τυραννικό καθεστώς που είχε μάλιστα εγκαθιδρύσει ανάλογο καθεστώς και στο Βέλγιο.»

Με μεγαλύτερη δυσπιστία αντιμετώπιζαν την επανένωση οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Η Τσεχία ανησυχούσε ότι θα αντιμετωπίσει έννομες αξιώσεις της Γερμανίας λόγω της εκδίωξης Γερμανών μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, θυμάται ο Ρόμπερτ Σούστερ, συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της Πράγας.

«Ο φόβος απέναντι στην ενωμένη Γερμανία διατηρήθηκε σε ολόκληρη τη δεκαετία του ενενήντα, μέχρι να υπογράψουν οι δύο χώρες κοινή διακήρυξη, στην οποία αναγνωρίζουν τις ανοιχτές πληγές της ιστορίας, αλλά δηλώνουν ότι στρέφουν το βλέμμα τους στο μέλλον. Μετά από αυτό, η ένταση άρχισε να αποκλιμακώνεται…»

Αντίστοιχη διακήρυξη έχει υπογραφεί με την Πολωνία, η οποία επέμεινε στην αναγνώριση του οριστικού χαρακτήρα των συνόρων κατά μήκος των ποταμών Όντερ και Νάισε και στη ρητή αποκήρυξη εδαφικών διεκδικήσεων. Σήμερα οι σχέσεις έχουν ομαλοποιηθεί, εκτιμά ο πρώην πρεσβευτής της Πολωνίας στη Γερμανία Γιάνους Ράιτερ.

Η ίδια η γερμανική κυβέρνηση δήλωσε ότι ο απολογισμός των δύο δεκαετιών από την επανένωση της Γερμανίας είναι απολύτως θετικός παρά τις σκιές που ακόμα υπάρχουν, παρουσιάζοντας την έκθεσή της για τα 20 χρόνια που έχουν περάσει από το 1990.

«Τα γεγονότα είναι πιο θετικά από την ατμόσφαιρα» που επικρατεί για το θέμα, δήλωσε στον Τύπο ο υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ.

Οι διαφορές που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ της ανατολικής και της δυτικής Γερμανίας «δεν αλλάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ιστορία της επανένωσης είναι μία μεγάλη, επιτυχημένη ιστορία», υπογράμμισε.

Ο Μεζιέρ επεσήμανε επίσης ότι το ποσοστό ανεργίας στην ανατολική Γερμανία, που συνήθως είναι διπλάσιο απ’ ότι στη δυτική, έπεσε στο 11,5% τον Αύγουστο, «το χαμηλότερο ποσοστό από το 1992». Οσον αφορά τους τομείς της εκπαίδευσης, της υγείας και των μεταφορών η ανατολική Γερμανία δεν υπολείπεται σε τίποτα της δυτικής.

Και αν συχνά αναφερόμαστε στα 2,7 εκατομμύρια Γερμανών που μετανάστευσαν τα 20 τελευταία χρόνια από την ανατολική στη δυτική Γερμανία, συχνά ξεχνάμε τα 1,6 εκατομμύρια που πήραν τον αντίθετο δρόμο, επεσήμανε ο Μεζιέρ.

Οι μισθοί στην ανατολική Γερμανία εξακολουθούν να είναι μικρότεροι από αυτούς της δυτικής, όμως με τον καιρό «θα προσαρμοστούν», θέλει να πιστεύει ο υπουργός, ενώ υπογράμμισε ότι: «Είναι καλό νέο ότι η χώρα έχει μία καγκελάριο που μεγάλωσε στην ανατολική Γερμανία», πρόσθεσε.

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: