jump to navigation

ΟΙ ΕΒΡΑΙΚΟΙ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΙ….ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ Οκτώβριος 28, 2010

Posted by mariandr in Κείμενα του 2010, Πολιτική, PAGOSMIOPOIISI.
trackback

Tης: ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

Οι τελευταίες εξελίξεις στις υπό αμερικανική εποπτεία ισραηλινοπαλαιστινιακές διαπραγματεύσεις για τη λύση του Παλαιστινιακού, φέρουν τον αντιπρόεδρο της ισραηλινής κυβέρνησης Σιλβάν Σαλόμ να αποκλείει κάθε επιστροφή στα σύνορα του 1967 σε απάντηση στην αντιπρόταση των Παλαιστινίων ότι θα αναγνωρίσουν το Ισραήλ υπό οποιοδήποτε όνομα σε αντάλλαγμα της αποχώρησης των ισραηλινών από τα υπό κατοχή παλαιστινιακά εδάφη.


«Η επιστροφή στα σύνορα του Ιουνίου του 1967 είναι απαράδεκτη», δήλωσε ο Σαλόμ στο κρατικό ραδιόφωνο.

Αναλυτικότερα, οι Παλαιστίνιοι κάλεσαν την αμερικανική κυβέρνηση και το Ισραήλ να οριοθετήσουν τα ισραηλινά σύνορα, ανταποκρινόμενοι στο αίτημα των ΗΠΑ να διατυπώσουν αντιπρόταση στη προσφορά του ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για ένα νέο μερικό πάγωμα του εποικισμού με αντάλλαγμα την αναγνώριση του Ισραήλ.

«Εάν ο χάρτης αυτός βασίζεται στα σύνορα του 1967 και προβλέπει το τέλος της ισραηλινής κατοχής στα υπό κατοχή από το 1967 παλαιστινιακά εδάφη, θα αναγνωρίσουμε το Ισραήλ με όποια ονομασία και αν έχει, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο», τόνισε ο Γιάσερ Αμπεντ Ράμπο, στέλεχος της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, ο οποίος ηγείται των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ. Εισέπραξε όμως ένα πανηγυρικό «αποκλείεται» από τον ισραηλινό αντιπρόεδρο.

Το θέμα αυτό, συνοψιζόμενο στη φράση «δημοκρατικό κράτος του εβραϊκού λαού» κάθε φορά που αναζητείται ορισμός για το «Ισραήλ»,α απασχολεί όπως είναι φυσικό, τόσο τους Ισραηλινούς όσο και τους Παλαιστινίους: «Η απαίτηση μας να αναγνωριστεί το Ισραήλ ως το κράτος-έθνος του εβραϊκού λαού συνιστά και την καρδιά της σύγκρουσης μας», υποστηρίζει ο Αρί Σααβίτ στη «Χααρέτζ», ο οποίος μάλιστα, βρίσκει «επτά λόγους»» που δικαιολογούν την αναγνώριση του Ισραήλ ως της εθνικής εστίας του εβραϊκού λαού. Ετσι, θεωρεί ότι « για αυτήν την εθνική εστία ήρθαμε στη γη αυτή. Ύστατος στόχος του σιωνισμού είναι στη γη του Ισραήλ ο λαός του να έχει την εθνική του εστία αναγνωρισμένη από το Δίκαιο των εθνών..», ενώ εντυπωσιάζει κι ένα άλλο επιχείρημα που παραθέτει: «Αν αναγνωριστεί το κράτος του Ισραήλ ως εβραϊκό, θα διευθετηθούν οι σχέσεις μας με την Ευρώπη η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει επιλύσει το εβραϊκό της κόμπλεξ. Η ισραηλινή αναγνώριση θα είναι ταυτόχρονα και ευρωπαϊκή αναγνώριση του γεγονότος ότι η Ευρώπη εξεδίωξε επί χρόνια τους εβραίους και τώρα διασφαλίζει το δικαίωμα τους στη ζωή».

Στον αντίποδα όμως του Σααβίτ, ένας άλλος αρθρογράφος στην ίδια εφημερίδα, ο Μπράντλεϋ Μπράστον, αναφερόμενος στα «δέκα χειρότερα λάθη που ετοιμάζεται να διαπράξει ο Νετανιάχου», χαρακτηρίζει ρατσιστικό το «νομο της υπηκοότητας» που περνά σε λίγο καιρό από την Κνεσέτ, σύμφωνα με τον οποίον, όποιος θέλει να θεωρείται πολίτης του Ισραήλ χωρίς να είναι εβραίος, πρέπει να δίνει όρκο νομιμοφροσύνης δεσμευόμενος πως αναγνωρίζει το Ισραηλινό κράτος ως «δημοκρατικό κράτος του εβραϊκού λαού». Από τον όρκο αυτόν, εξαιρούνται οι γεννημένοι Εβραίοι.

Ο ίδιος αρθρογράφος, τάσσεται κατά της απέλασης των παιδιών των οποίων οι γονείς εργάζονται στο Ισραήλ χωρίς να είναι εβραίοι: Ο Υπουργός Εσωτερικών του Ισραήλ, Ελί Γισάϊ, σχεδιάζει την απέλαση 400 παιδιών που ενώ γεννήθηκαν στο Ισραήλ , απελαύνονται διότι οι νόμιμες άδειες παραμονής των γονέων τους έληξαν. Ο Γισάϊ, θεωρώντας ότι έτσι «κόβει τον αέρα» σε μελλοντικούς ξένους εργάτες, αναζητητές ασύλου και γενικά μετανάστες που θα αλλοίωναν τον εβραϊκό χαρακτήρα του κράτους, στην πραγματικότητα, παραβλέπει το γεγονός ότι τα παιδιά που απελαύνει, μόνο το Ισραήλ γνώρισαν ως πατρίδα τους αφού σε αυτό γεννήθηκαν.

Η αλήθεια είναι πως η ισραηλινή κοινωνία παρουσιάζει αρκετή πολυπλοκότητα στη νοοτροπία της. Αυτή δε η τελευταία είναι στενά συνυφασμένη με τις πολιτικές εξελίξεις και τη Ψυχολογία του «τείχους» που χωρίζει Ισραηλινούς –Παλαιστίνιους. Έτσι, συναντά κανείς από οργισμένους ακροδεξιούς εποίκους που διάγουν την καθημερινότητα τους ονειρευόμενοι πότε και πώς θα κατασταλεί το «ισλαμοφασιστικό Χαμαστάν» όπως αποκαλούν τους Παλαιστίνιους της Γάζας και της Δυτικής Όχθης, μέχρι νέους του Τελ Αβίβ που δεν θέλουν να ταυτιστεί η λαχτάρα τους για οριστική επίλυση της ισραηλινοπαλαιστινιακής σύγκρουσης με την εμμονή Νετανιαχου στην επέκταση των εποικισμών.

Την ίδια στιγμή, οι Παλαιστίνιοι, ζουν τις δικές τους αντινομίες: Οι περιβόητοι –για άλλους διαβόητοι- εποικισμοί, κτίζονται από …Παλαιστινίους εργάτες και οικοδόμους! Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, 25.000 Παλαιστίνιοι εργάζονται σε Εβραϊκούς εποικισμούς για έναν και μόνο λόγο: « Πρέπει να ταΐσω την οικογένειά μου και οι έποικοι μου δίνουν τα διπλά απ ό,τι θα μου διναν οι κάτοικοι ενός παλαιστινιακού χωριού», δήλωσε 33χρονος παλαιστίνιος εργάτης σε γερμανό ρεπόρτερ, ανταποκριτή του Der Spiegel. Mάλιστα, όπως ο ίδιος σχολίασε, δεν τον ενοχλεί ότι για την ίδια δουλειά, οι έποικοι δίνουν τα διπλάσια σε έναν εβραίο εργάτη. Από την άλλη, παραδέχθηκε ότι υπήρχαν φορές που πολλοί έποικοι δεν του έδιναν τα δεδουλευμένα με την απλή φράση: «κάνε και πες ό,τι θες».

Με άλλα λόγια, καθ ην στιγμήν στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσιγκτον , οι «ειδικοί» και οι «διαπραγματευτές» του Ισραήλ και των Παλαιστινίων ανταλλάσσουν λεκτικές κορώνες με επίκεντρο τους εποικισμούς και μόνο που για τους Ισραηλινούς είναι «σύμβολο υπερηφάνειας» και για τους Παλαιστινίους « επονείδιστοι», στην Παλαιστίνη οι εποικισμοί αυτοί κατασκευάζονται με παλαιστινιακό μόχθο και μεροκάματα από ανθρώπους που φωνάζουν πως «η Παλαιστίνη δεν με υποστηρίζει». Άνθρωποι δε σαν τον 33χρονο Παλαιστίνιο , όταν ρωτώνται σαν κι εκείνον από ξένους δημοσιογράφους για το αν πιστεύουν ότι θα έρθει μια μέρα που θα κατοικούν εκείνοι στα σπίτια των εποίκων που τώρα με το δικό τους κόπο κτίζουν ενώ είναι «εχθρικά», απαντούν πως αυτό που είναι πιο σίγουρο είναι να φύγουν μεν κάποτε οι έποικοι, αλλά πριν φύγουν, να γκρεμίσουν μόνοι τους τα σπίτια για να μη βρουν παρά ερείπια οι Παλαιστίνιοι. Άνθρωποι, τέλος, σαν τον 33χρονο Παλαιστίνιο που μίλησε για τη ζωή του στο δημοσιογράφο του γερμανικού περιοδικού, παίρνουν μεροκάματο στην οικοδομή ενός εποικισμού ως και 80 ευρω και δηλώνουν αβίαστα:«Ωστόσο θα φτιάξουμε παλαιστινιακό κράτος μια μέρα».

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: