jump to navigation

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΣΠΕΡΜΑΤΩΣΗ (που χρειαζόταν μία ΠΡΟΦΑΣΗ) Ιανουαρίου 28, 2011

Posted by mariandr in Ανθρώπινα δικαιώματα, Ελλάδα, Εντυπώσεις, Θρησκεία, Κείμενα του 2010, Κοινωνία, Ματωμένα Χώματα.
trackback

Σαφώς και το έθεσε σωστά ο κύριος Αλαβάνος: « το άσυλο είναι οργανικό στοιχείο του ελληνικού πολιτισμού». Και για αυτό

 

οι 4 ΜΚΟ που «βοήθησαν» τους μετανάστες να εισβάλουν στη Νομική ομού μετά του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής του κυρίου Αλαβάνου, αποφάσισαν να  το ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ προσβάλλοντας –το με το χειρότερο τρόπο: σατιρίζοντας το σύμβολο αυτό. Η συγκεκριμένη κατάληψη ως γεγονός και η σύμπραξη όσων στήριξαν την χουντική αυτή πράξη, ήταν ο απόλυτος συμβολισμός της εκσπερμάτωσης μισελληνικών ομάδων κρούσης πάνω στον πολιτισμό του Ελληνισμού, η δε επιλογη της Νομικής Σχολής (Δίκαιο, δικαιοσύνη) ήταν η σφαίρα (χαριστική βολή) μετά  το βιασμό. Ας μη γελιόμαστε: το ασυλο , πανεπιστημιακό και ακαδημαϊκό, καταργήθηκε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ από ομάδες κρούσης με μόνο τους ιδεολόγημα τη χούντα  οι οποίες έσυραν στο άρμα τους τους δυστυχείς λαθρομετανάστες με τις ελάχιστες οι τελευταίοι δυνατές ερμηνευτικές προσεγγίσεις στο δράμα της ζωής τους αφού η σκέψη τους ποτέ δεν γνώρισε παιδεία κι ελευθεροφροσύνη ει μη μόνο τη χειραγώγηση των ισλαμοφασιστικών και κομμουνιστικών καθεστώτων των πατρίδων τους.

Η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΗΤΑΝ , ΟΧΙ ΜΟΝΟ  ΤΟ «ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ» υπό την έννοια που το προβάλλουν τα ΜΜΕ, αλλά η αποδεδειγμένη (διά της πράξης και της ΕΙΚΟΝΑΣ)αρχή και μόνο της ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ της Ελλάδας δίπλα στην υπάρχουσα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ. Από αύριο, ΣΕ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΑ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ , ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΩΣ ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ..ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΞΑΝΑ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, οι διωκόμενοι ληστές, οι φοροδιαφεύγοντες, οι Χρυσαυγίτες, οι Ασημογιορμίτες και οι Χαλκοεσπερινοί… τι θα κάνει τότε ο Ιερώνυμος; Θα πει ότι Ο ΝΑΟΣ ΤΟ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΛΟ και ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΝ; Ή θα δεχθεί να γίνει αυτό που ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΗΜΕΝΑ έγινε στον Αγιο Παντελεήμονα; ΝΑ ΜΠΟΥΝ «ΠΟΛΙΤΕΣ» ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΜΕ ΧΗΜΙΚΑ;;; ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ!!!;;;; Και ρωτάμε και σε σας κύριε καρατζαφερη που γραφετε και ασματα και είστε ροκάς και χτίσατε κι εκκλησάκι για ταμα! Ακόμα και στο Ιράν, στο Ιράκ, όταν μαζεύονται πιστοί σε τεμενος, οι βομβιστές που σκοτώνουν τους δύστυχους προσκυνητές, ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΤΙΣΜΑ,  ΠΕΡΙΖΩΝΟΥΝ το κτίριο με εκρηκτικά ή τουςπεριμένουν στη γωνία εξω από τον προαύλειο χώρο! Εμείς,  ήραμε το ασυλο της Ορθοδοξίας βάζοντας μάλιστα τους αστυνομικούς (για να τους εξευτελίσουμε) να ρίξουν τα χημικά! ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΕ ΚΑΝΕΙΣ!!!

Τωρα ΗΡΘΗ το ασυλο ΟΧΙ ΜΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ επειδή ταχα μόνο στη Νομικη συνέβη, αλλά, το ξέρουμε καλά, ΗΡΘΗ ΤΟ ΑΣΥΛΟ των ελληνικών ιδεών – κύριε Αλαβανο-  διά της εισβολής –και όχι κατάληψης- στη ΝΟΜΙΚΗ και διά αυτής σε ΟΛΟΚΛΗΡΟ  το πανεπιστημιακό πνευματικό οικοδόμημα της χώρας.

Και μεις ακούμε τον Καρατζαφέρη και τη ΝΔ  να ζητα ταχα την άρση… Γιατί αρση θα σήμαινε την απρόσκοπτη αστυνομική επέμβαση!!!!! ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ ΕΓΙΝΕ Η ΟΧΙ ΑΡΣΗ ΑΣΥΛΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΟΙ ΝΑΖΙ ΚΥΡΙΕ ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΤΟΥ ΧΙΤΛΕΡ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΣΑΝ ΝΑ ΘΙΞΟΥΝ ΚΑΠΟΤΕ;;

Ξερω. Γιατί τότε δεν αντιδρούμε. Γιατί δεν είδαμε μια ΑΝΤΙΔΙΑΔΗΛΩΣΗ πολιτων στη διαματυρία των 70 ΑΝΤΑΡΣΙΩΝ έξω από το Πανεπιστημιο σήμερα το απόγευμα  (Πέμπτη) και βλέπαμε μόνο τους ΑΝΤΑΡ (CIA)S να κουνιούνται φωνάζοντας «το ασυλο είναι για όλο το λαό».(ποιο λαό;;)

Η απάντηση είναι μία: ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΚΟΜΑ. ΑΤΥΠΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !!!!!!!!!! Γιατί, αν δεν αντιστεκόμασταν ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΘΟΔΕΥΑΝ ΥΠΟΥΛΑ τις κινησεις τους κάποιοι  και οι Ομάδες κρούσης δεν θα ήταν χρήσιμες σε καποιους! Και γιατί, δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι, αλλά ο «εχθρός μας» οι μετανάστες τα ερμα αυτά παιδιά, δεν μιλάει γρι ελληνικά, κι ούτε ξέρουν από άσπρα μαντίλια, με Ταλιμπάν και Χομεϊνι μεγαλωσαν και Ερυθρούς Χμερ! Οδηγήθηκε εκεί ο «εχθρός» από Έλληνες και «διαπραγματευτές» τους είναι Έλληνες- συγγνώμη, ελληνόφωνοι, όχι Έλληνες, οι Ελληνες που βίωσαν χούντες από την εποχή της κατοχής του 146 πΧ  δεν θα προχωρούσαν ποτέ σε άρση του ασύλου , ακριβώς ως οργανικού στοιχείου του πολιτισμού τους. Η εισβολή με αίτημα τη ..νομιμοποίηση ήταν απλώς Η ΠΡΟΦΑΣΗ για την αποδοχή στην Άλωση.

Αντιδρούμε και αντιδιαδηλώνουμε λοιπόν. Αλλά δεν το φωνάζουμε γιατί δεν είμαστε και οι πλέον ευτυχείς να λέμε ότι πολεμάμε με τα ίδια μας τα αδελφια όπως γινόταν το 44 και το 45 και το 48. Είμαστε επισήμως υπό διπλή κατοχή και συγχρόνως εχουμε ΚΑΙ εμφύλιο ΠΟΥ ΚΑΜΩΝΟΜΑΣΤΕ καμιά φορά πως δεν τον βλέπόυμε γιατί ακόμα εκκρεμεί το μνημόνιο και μπρος στο ΔΝΤ είπαμε να φανούμε «ενωμένοι», τρομάρα μας, οι «΄Ελληνες».

Τώρα, για την …..πρόταση περί άρσης του ασύλου που συλήθηκε πριν 5 ημέρες στην Αθήνα , για να παίξουμε παιδάκια , ας αναρτήσουμε ένα κείμενο διαφωτιστικότατο που κινείται στο πλαίσιο των απαντήσεων σε «απορίες περί του ασύλου» αν και το ασυλο ως ΟΡΓΑΝΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΟΓΛΩΣΣΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΑΓΙΚΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ (δεν ξέρω αν υπάρχουν και  ανηλικοι ανάμεσα τους).

Πριν απολαύσετε το εξαιρετικό κείμενο του κ Θεοδόση, να συγκρατήσουμε όμως κάτι: Ακόμα κι αν το ασυλο καταργηθεί «με νόμο» και με τη «συμφωνη γνώμη των κομμάτων», χάριν της ασφάλειας (κι όταν ευνοείται η ασφάλεια λιγοστεύει η ελευθερία) για τη ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΡΟΜΗ των «ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ» στη Νομική Σχολή το Γενάρη του 2011, ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΚΛΗΘΟΥΝ ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ. ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΑ ΧΕΙ Ο ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΠΕΙ, θΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΑΡΑ ΦΤΑΙΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΕΤΣΙ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΠΑΙΔΕΥΤΟΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ( κείνο το καταβιασμένο Πανηγυρικό του Ισοκράτη περί Ελλήνων και ελληνικής παιδείας καπου το χα να δεις… θα το βρω να σας το στείλω κύριε Αλαβάνε αφού αγαπατε τις αναφορές στα «οργανικα» στοιχεία του πολιτισμού μας..

ΠΟΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ;
Του Γεράσιμου Θεοδόση,
Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, δικηγόρου και συγγραφέα

Α) Στους διαλόγους/συζητήσεις που δημοσιεύτηκαν τελευταία σε εφημερίδες και περιοδικά για το πανεπιστημιακό/ ακαδημαϊκό άσυλο έγκριτος πανεπιστημιακός καθηγητής (όχι νομικός) αρχίζει τη συμβολή του στο θέμα ως εξής: «Σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Πανεπιστημιακό ¶συλο θεσμοθετήθηκε προκειμένου…».
Στους νομικούς κύκλους είναι βέβαια γνωστό ότι το ελληνικό Σύνταγμα όχι μόνο δε θεσμοθετεί και δεν κατοχυρώνει το πανεπιστημιακό/ ακαδημαϊκό άσυλο, αλλά και δεν κάνει μνεία σε αυτό. Επομένως επαφίεται καταρχήν στη δικαιοδοσία του κοινού νομοθέτη να το ορίσει και να το προσδιορίσει.
Β) Με μια πρώτη ετυμολογική και ιστορική προσέγγιση προκύπτει ότι η λέξη άσυλο ετυμολογείται από το στερητικό «α» και τη λέξη «σύλη» που σημαίνει αφαίρεση, απογύμνωμα, λεηλάτηση. Συνεπώς άσυλο σημαίνει κάτι ασφαλές και απαραβίαστο.
Κατά την αρχαιότητα άσυλα ήταν οι ναοί και οι βωμοί. Σε αυτά προσέφευγε για να προστατευτεί ο «ικέτης» – συνήθως δολοφόνος- από την οργή των συγγενών του δολοφονημένου, μέχρι να εκδικαστεί η υπόθεσή του από κάποιο δικαστήριο. Προστάτης των «ικετών» ήταν ο ίδιος ο Δίας, ο οποίος λεγόταν και «Ικέσιος» ή «Καθάρσιος».
Σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις το άσυλο παραβιάστηκε στην αρχαιότητα. Μια από αυτές, γνωστή στην ιστορία ως το Κυλώνειον ¶γος, μιλά προπάντων για την τιμωρία των Αθηναίων από τους Θεούς, επειδή έσφαξαν τους οπαδούς του Κύλωνα παραβιάζοντας το άσυλο.
Γ) Το πανεπιστημιακό/ ακαδημαϊκό άσυλο, σε γενικές γραμμές, σημαίνει την απαγόρευση επέμβασης δημόσιας δύναμης στο Πανεπιστήμιο, χωρίς την άδεια των πανεπιστημιακών αρχών. Αποτελεί ήδη από το 19ο αιώνα εθιμικό δίκαιο των ελληνικών πανεπιστημίων. Την καταπάτησή του από χωροφύλακες επικαλέστηκαν μεταξύ άλλων οι ένοπλοι φοιτητές που πραγματοποίησαν την πρώτη κατάληψη πανεπιστημιακού κτιρίου στην Αθήνα, τον Ιανουάριο του 1897.
Τυπικά ο θεσμός υφίστατο και στις πιο αυταρχικές περιόδους της νέας ελληνικής ιστορίας. Το μόνο που αμφισβητήθηκε, πριν από τη δικτατορία, ήταν αν το άσυλο επεκτεινόταν και στο προαύλιο του Πανεπιστημίου. Ακόμη και η Χούντα των Συνταγματαρχών αναγκάσθηκε να το αντιμετωπίσει θεσμικά, όταν στις 14 και 22 Φεβρουαρίου του 1973, λόγω παραβίασης του ασύλου, παραιτήθηκε η Σύγκλητος του ΕΜΠ και το διορισμένο Διοικητικό Συμβούλιο της Φιλοσοφικής Σχολής αντίστοιχα.
Κατά την αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975 η τότε πλειοψηφία απέρριψε την πρόταση του Γ. Α. Μαγκάκη να κατοχυρωθεί συνταγματικά το άσυλο («Η ακαδημαϊκή ελευθερία και το ακαδημαϊκό άσυλο είναι απαραβίαστα»).
Δ) Μέρος της σύγχρονης συνταγματικής θεωρίας θεωρεί ότι το άσυλο αποτελεί απόρροια της πλήρους αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ και σε τελική ανάλυση της ίδιας της ακαδημαϊκής ελευθερίας που κατοχυρώνεται ρητά στο άρθρο 16 του Συντάγματος. Εντούτοις το Μάιο του 1977, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Ευστάθιος Μπλέτσας γνωμοδότησε, έπειτα από σχετικό ερώτημα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ότι πανεπιστημιακό άσυλο δεν υφίσταται και ότι η αστυνομία έχει δικαίωμα και καθήκον να μπαίνει όποτε θέλει στα ΑΕΙ, ακόμη και να παρίσταται στις φοιτητικές συνελεύσεις.
Η νομοθετική κατοχύρωση του ασύλου επιτεύχθηκε τελικά με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία (βλ. παρακάτω άρθρο 2 του Νόμου 1268/1982).
Ε) Πριν προχωρήσουμε στην παρουσίαση και ανάλυση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου του πανεπιστημιακού ασύλου είναι πολύ σημαντικό να αναζητήσουμε το ουσιαστικό του περιεχόμενο.
H έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου άρχισε να αποκτά βαρύνουσα πολιτική και θεσμική σημασία κατά την μετεμφυλιακή περίοδο. Το φοιτητικό κίνημα της προδικτατορικής περιόδου μετέτρεψε το πανεπιστήμιο σε πολιτικό προμαχώνα της ελεύθερης διακίνησης και πάλης των πολιτικών ιδεών και το πανεπιστημιακό άσυλο σε ασπίδα απέναντι στην αστυνόμευση της πανεπιστημιακής ζωής. Με την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973, το πανεπιστημιακό άσυλο καταξιώνεται ιστορικά και πολιτικά. Στην συνείδηση των Ελλήνων πολιτών αποτελεί ένα «θύλακα» του συνταγματικού πολιτισμού και του δημοκρατικού πολιτεύματος μας. Με άλλα λόγια, το πανεπιστημιακό άσυλο αντιμετωπίζεται ως ένα «τελευταίο οχυρό» της Δημοκρατίας. Έχει λοιπόν μια «εγγυητική αποστολή».
Εντούτοις πληθαίνουν κατά τη μεταπολίτευση οι φωνές που θεωρούν ότι η προστασία του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά μέσο που προστατεύει την ελευθερία της έρευνας και της διδασκαλίας, καθώς και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, χάριν των οποίων και υπάρχει.
Φορείς του δικαιώματος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι οι φορείς της πανεπιστημιακής κοινότητας, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές και μόνον αυτοί, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώνουν την προστασία και τον σεβασμό του από οποιονδήποτε το παραβιάζει ή κωλύει την απόλαυσή του.
Σήμερα το πανεπιστημιακό άσυλο δεν εγγυάται μόνο τον υλικό χώρο των κτισμάτων και τεχνολογικών εγκαταστάσεων, αλλά και μία άυλη σφαίρα ελεύθερης πνευματικής, ερευνητικής και διδακτικής δραστηριότητας και επικοινωνίας, χωρίς σύνορα και αποκλεισμούς, στην οποία προάγεται και μεταδίδεται ελεύθερα η γνώση και η διακίνηση ιδεών. Μπορούμε λοιπόν να μιλήσουμε για μια «λειτουργική αποστολή» του πανεπιστημιακού ασύλου.
Το πανεπιστήμιο χρειάζεται το πανεπιστημιακό άσυλο, όπως χρειάζεται την αυτοδιοίκηση και την οικονομική του αυτοτέλεια, όχι για να προασπίσει ανύπαρκτα προνόμια πανεπιστημιακών δασκάλων και φοιτητών, αλλά για να εξασφαλισθεί η -χωρίς καταναγκασμούς ή εξαρτήσεις- επιστημονική έρευνα, η ανεξαρτησία της γνώμης και η ελεύθερη παραγωγή και μετάδοση της γνώσης.
ΣΤ) Και στις δυο μορφές του (εγγυητική και λειτουργική) το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί κορυφαία δημοκρατική κατάκτηση. Σε όποια ρύθμιση και να καταλήξουμε (συνταγματική ή νομοθετική) διακρίνουμε πάντα ανάμεσα στο πεδίο αναφοράς και στο πεδίο προστασίας της. Ως γνωστό το πεδίο αναφοράς αφορά την κοινωνική ύλη και τις περισσότερες φορές δε συμπίπτει με το πεδίο προστασίας της ρύθμισης. Για αυτό πολύ σωστά λέγεται ότι κάθε ρύθμιση εμπεριέχει δυο κανόνες δικαίου: τον πρώτο που κατοχυρώνει το δικαίωμα ή τη θεσμική εγγύηση και τον δεύτερο που τα περιορίζει. Έτσι το πανεπιστημιακό άσυλο αφενός δεν μπορεί να παρέχει ποινική ασυλία, αφετέρου δεν μπορεί να απαλλάσσει από την ποινική ευθύνη όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα ή αυτόφωρα εγκλήματα κατά της ζωής ( βλ. παρακάτω άρθρο 2 παράγραφος 7 του νόμου 1268/1982).
Συναφές είναι και το ερώτημα αν το πεδίο προστασίας του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου περιορίζεται στην κρατική παρέμβαση ή επεκτείνεται και σε κάθε άλλη παρέμβαση.
Ο λεγόμενος «αμυντικός χαρακτήρας» των δικαιωμάτων και θεσμικών εγγυήσεων συνηγορεί υπέρ της πρώτης άποψης, θα μπορούσε όμως να επεκταθεί, δια της εφαρμογής της θεωρίας της τριτενέργειας, και στις προσβολές και παρεμβάσεις που προέρχονται από τρίτους- ιδιώτες. Προϋπόθεση βέβαια εφαρμογής της θεωρίας της τριτενέργειας στο πανεπιστημιακό άσυλο είναι η συνταγματική του κατοχύρωση. Και στην περίπτωση αυτή το κράτος και όχι ο πολίτης είναι ο άμεσος αποδέκτης της υποχρέωσης αποχής από επεμβάσεις στην «πανεπιστημιακή σφαίρα». Τόσο πριν νομοθετήσει, όσο και κατά την εφαρμογή του υφιστάμενου κοινού δικαίου η κρατική μηχανή θα δεσμεύεται από μια συνταγματική επιταγή περί πανεπιστημιακού ασύλου.
Συνεπώς το πανεπιστημιακό άσυλο, σε περίπτωση συνταγματικής κατοχύρωσής του προστατεύει τους φορείς του και κατά παντός τρίτου-ιδιώτη, κατά πάσης οργανωμένης ή ανοργάνωτης ομάδας που αποπειράται να παρεμποδίσει, να διαταράξει την εκπαιδευτική ή ερευνητική δραστηριότητα του πανεπιστημιακού ιδρύματος (ή κατά οποιοδήποτε τρόπο να παραβιάσει/ καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα).
Ζ) Η πρώτη (νομοθετική) ρύθμιση του πανεπιστημιακού ασύλου είναι η ρύθμιση του άρθρου 2 του Νόμου 1268/1982. Στην εποχή της αποτελούσε μια δημοκρατική κατάκτηση, καθιστώντας την παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου ιδιώνυμο αδίκημα.
Η) Ένα σοβαρό δημοκρατικό έλλειμμα της ρύθμισης του άρθρου 2 του Νόμου 1268/1982 είναι ότι δεν εξαιρούσε ρητά τα ΑΕΙ από την εφαρμογή του άρθρου 334 παρ. 3 του Ποινικού Κώδικα και συνεπώς ισχύει και μπορεί να εφαρμοστεί και στα πανεπιστημιακά ιδρύματα.
Θ) Σύμφωνα με τη ρύθμιση του άρθρου 2 του Νόμου 1268/1982 τρεις ήταν οι περιπτώσεις άρσης του πανεπιστημιακού ασύλου:
α) αυτοδικαίως, όταν διαπράττονται αυτόφωρα κακουργήματα και αδικήματα κατά της ζωής.
β)με ομόφωνη απόφαση της επιτροπής ασύλου που είναι τριμελής και συνιστάται από τον πρύτανη, έναν εκπρόσωπο του διδακτικού προσωπικού και έναν εκπρόσωπο των φοιτητών
γ) όταν δεν επιτυγχάνεται η παραπάνω ομοφωνία, συγκαλείται και αποφασίζει η Σύγκλητος με ειδική πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών.
Ας σημειωθεί ότι η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου είναι ένα ευρύ (πολυμελές) συλλογικό όργανο, στο οποίο εκπροσωπούνται όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας.
Ι) Στην περίοδο της μεταπολίτευσης και μέχρι πρόσφατα, τρεις φορές δόθηκε από πανεπιστημιακές αρχές άδεια στις αστυνομικές δυνάμεις να εισέλθουν στον χώρο του ασύλου:
Η πρώτη φορά που δόθηκε άδεια για επέμβαση δημόσιας δύναμης ήταν το 1985, στην κατάληψη του Χημείου Αθηνών. Την απόφαση έλαβε η Επιτροπή Ασύλου επί πρυτανείας του καθηγητή Μιχάλη Σταθόπουλου.
Το 1995, λόγω επεισοδίων στο ιστορικό κτίριο του ΕΜΠ, επί πρυτανείας Νίκου Mαρκάτου, δόθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου άδεια επέμβασης.
Και τέλος το 2002, στην Κρήτη, εντοπίστηκε χασισοφυτεία σε δασώδη έκταση στο Ρέθυμνο, ιδιοκτησίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και δόθηκε άδεια στις αστυνομικές δυνάμεις να εισέλθουν στον χώρο και να ξεριζώσουν τα δενδρύλλια.
Κ) Το 2007, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τροποποίησε επί το αυστηρότερο το θεσμό του πανεπιστημιακού ασύλου με τη ρύθμιση του άρθρου 3 του Νόμου 1549/2007:
Λ) Πολλές είναι οι ενστάσεις που αφορούν τη ρύθμιση του άρθρου 3 του Νόμου 1549/2007:
α) Με την παράγραφο 3 του άρθρου 3 του Νόμου 1549/2007 αμβλύνεται η διάκριση μεταξύ πεδίου αναφοράς και πεδίου προστασίας του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου:
«Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας των Α.Ε.Ι. και των εργαζομένων σε αυτά, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει».
Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και ένας μόνο φοιτητής ή ένα μόνο μέλος του διδακτικού προσωπικού ή ένας εργαζόμενος μπορεί να ισχυριστεί ότι καταλύεται το δικαίωμά του στη γνώση ή στην εργασία, όταν π. χ. φοιτητές, βάσει αποφάσεων των συνελεύσεων και των συλλόγων τους, στο πλαίσιο του αγώνα τους για δωρεάν δημόσια Παιδεία, προβαίνουν σε καταλήψεις των πανεπιστημιακών χώρων.
β) Με την παράγραφο 5 του άρθρου 3 του Νόμου 1549/2007 περιορίζεται το πεδίο προστασίας του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου, επειδή η άρση του γίνεται πλέον από το Πρυτανικό Συμβούλιο ή το Συμβούλιου του ΤΕΙ, μάλιστα με απλή πλειοψηφία των παρόντων.
Τα Πρυτανικά Συμβούλια ή τα Συμβούλια του ΤΕΙ είναι ολιγομελή και λιγότερο αντιπροσωπευτικά συλλογικά από ότι είναι η Σύγκλητος που, σύμφωνα με τη ρύθμιση του άρθρου 2 του Νόμου 1268/1982, αποφάσιζε με ειδική πλειοψηφία των 2/3 των παρόντων μελών, όταν δεν επιτυγχανόταν ομοφωνία στην αρμόδια Επιτροπή Ασύλου.
γ) Πέραν τούτου η παράγραφος 4 του άρθρου 3 του Νόμου 1549/2007 περιορίζει το ακαδημαϊκό άσυλο μόνο στους «χώρους του ΑΕΙ στους οποίους γίνεται εκπαίδευση και έρευνα». Οι χώροι όμως αυτοί προσδιορίζονται με απόφαση και Ευθύνη της Συγκλήτου για τα Πανεπιστήμια και της Συνέλευσης για τα ΤΕΙ.
Αρκετούς μήνες μετά την έναρξη ισχύος του νόμου οι αρχές των περισσότερων ΑΕΙ δεν έχουν προσδιορίσει ακόμη τους χώρους ασύλου. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα, ο πεζόδρομος που βρίσκεται ανάμεσα στα δύο κτιριακά συγκροτήματα του Παντείου Πανεπιστημίου δεν καλύπτεται από το πανεπιστημιακό άσυλο. Εκεί θα μπορούν να εγκατασταθούν διμοιρίες των ΜΑΤ και να υποβάλλουν φοιτητές και καθηγητές σε κάθε είδους προληπτικούς ελέγχους.
Μ) Στις μέρες μας είναι αναγκαία η οριοθέτηση και θεσμοθέτηση ενός σύγχρονου περιεχομένου του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου. Πολλές από τις ερευνητικές πανεπιστημιακές δραστηριότητες είναι ανταγωνιστικές επαγγελματικών ενώσεων, ιδιωτικών κέντρων παροχής υπηρεσιών ή άλλων επιχειρηματικών συγκροτημάτων. Υφίστανται συνεπώς δυνάμεις που έχουν κάθε λόγο να απεργάζονται την ποιοτική υποβάθμιση των αξιών της ακαδημαϊκής ελευθερίας και την καταρράκωση κάθε έννοιας του πανεπιστημιακού ασύλου. Έτσι στις μέρες μας το πανεπιστημιακό άσυλο λαμβάνει ένα νέο αμυντικό χαρακτήρα. Αποσκοπεί σε μια ελεύθερη από μονοπωλιακές επιδιώξεις ιδιωτικών συμφερόντων ή άλλου είδους εξαρτήσεις ακαδημαϊκή δραστηριότητα.
Ήδη προ δεκαπενταετίας, ο καθηγητής Αντώνης Μανιτάκης έδινε ένα νέο περιεχόμενο του θεσμού του πανεπιστημιακού ασύλου, αναδεικνύοντας την ανάγκη να συνδεθεί μέσω αυτού το πανεπιστήμιο με την κοινωνία και την παραγωγή από θέση ισχύος και ανεξαρτησίας, έτσι ώστε να μπορεί να καθορίζει τους όρους της έρευνας και προαγωγής της επιστήμης.
Ν) Στο σύγχρονο συνταγματικό πολιτισμό μας οι όποιοι νεωτερισμοί κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα έχουν έναν κατεξοχήν αμυντικό- απαντητικό χαρακτήρα, δίνουν, δηλαδή, λύσεις και απαντήσεις σε κινδύνους που ξεπεράστηκαν πρόσφατα. Με άλλα λόγια, πεδία αναφοράς αποκτούν συνταγματικά αντίστοιχα πεδία προστασίας, όταν η κοινωνική ύλη που ρυθμίζουν προσβλήθηκε ή αμφισβητήθηκε συχνά στο παρελθόν. Σε κάθε περίπτωση, το πανεπιστημιακό άσυλο έχει προσβληθεί και έχει αμφισβητηθεί από την ίδια την κοινή έννομη τάξη. Για το λόγο αυτό, είναι αναγκαία η συνταγματική κατοχύρωσή του, έτσι ώστε αυτό να αποκτήσει δεσμευτική και καθολική ισχύ πέρα και πάνω από τον κοινό νομοθέτη που θα επιτρέψει ή θα ανεχθεί τη λογοκρισία και κάθε άλλου είδους περιορισμούς της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.
Σημασία έχει να αποφασίσουμε ποιο και πόσο πανεπιστημιακό άσυλο μπορούμε να ανεχθούμε και θέλουμε. Δε θα ήταν πάντως άμοιρο ιστορικών συνεπειών αν περιορίζαμε το πεδίο προστασίας του στην πανεπιστημιακή γνώση και έρευνα, αν αναιρούσαμε, δηλαδή, με τη συνταγματική του κατοχύρωση την ανωτέρω αναφερόμενη ως εγγυητική αποστολή του πανεπιστημιακού ασύλου, αποκλείοντας από το πεδίο αναφοράς και από το πεδίο προστασίας του το δημοκρατικό πολίτευμα.

(Αντιγραφη από: http://manesis.blogspot.com/2009/04/blogpost_12.html)

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: