jump to navigation

Στην -ιμμιτασιόν- Σπηλιά του Πλάτωνα Μαρτίου 6, 2012

Posted by mariandr in Ελλάδα, Ελληνισμός στον Κόσμο, Ελληνική Διπλωματία, Κειμενα 2012, Μνήμες του λαού μου, Ο λόγος στα Λημεριωτάκια.
trackback

Δεν ξέρω αν το πήρατε χαμπάρι μέσα στα τόσα: όλα τα ελληνικά κόμματα, παλιά και νέα και επίδοξα, και «κινήματα» και «πρωτοβουλίες» και «κινήσεις» στις διακηρύξεις και ιδρυτικές ανακοινώσεις τους-twitterικές και ..συμβατικής τεχνολογίας, οράτε χειρόγραφες ή «απλώς» πληκτρολογημένες, έχουν ένα κοινό: δεσμεύονται για την «άμεση ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης» της Ελλάδας «όπως είναι αναφαίρετο άλλωστε δικαίωμα της χώρας» και με στόχο «την ενεργειακή θωράκιση της πατρίδας».

Λημεριώτες, χαίρομαι ιδιαίτερα που οι «αραβόφιλοι παραδοσιακά» Ελληνες ανακαλύψαμε –έστω και καθυστερημένα τη σημασία της ..ελληνοισραηλινής φιλίας. Κάποτε όταν έκανες λόγο για την προώθηση αυτής της φιλίας στο πλαίσιο των εθνικών συμφερόντων της χώρας σου , ήσουν , κατά το επιεικέστερο σενάριο, πράκτορας των σιωνιστών.
Αργότερα, όταν ήθελες να πάρεις και μια έδρα στο Πανεπιστήμιο, ήταν καλό ή πιο εύκολο , μαζί με τα πιστοποιημένα πασοκικά φρονήματα να πεις –γράψεις δυο κουβεντούλες για την «κατάσταση στη Μεση Ανατολή» όπου θα τηρούσες την αρχή του Μπλερ(αλήθεια, θυμάστε τον Τόνυ; Πνευματικό αδελφάκι του Γιώργου του δικού μας, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει), ήτοι: «ναι μεν αλλά»… Ναι, οι Ισραηλινοί είναι λίγο σκληροί και δεν είναι σωστό να επεκτείνονται οι εποικισμοί, αλλά και οι Παλαιστίνιοι είναι κάτι ισλαμοφασίστες, πω πω…
Μετά το «αργότερα», τα κείμενα και οι δηλώσεις των «λεκτόρων» και των υποψηφίων διδακτόρων» ήταν σε πιο σκληρή γλώσσα: « Το θεοκρατικό Ιράν δεν μπορεί να έχει πυρηνικά όπλα» . Τα χρόνια πέρασαν, οι «λέκτορες» έγιναν «επίκουροι» τα παιδιά των αριστερόστροφων και αραβόφιλων(;) Λαμπράκηδων διπλωματούχοι και διπλωμάτες με τη σειρά τους και τότε εμφανίστηκαν και οι αδελφοί Κύπριοι . Οι τελευταίοι αποδέχτηκαν την ισραηλινή επιρροή και εποπτεία (γιατί αυτή είναι η αλήθεια) στο γεωπολιτικό σκηνικό της περιοχής τους πηγαίνοντας σε απλά ελληνικά «με τον δυνατό» και έβαλαν εμπρός τα ενεργειακά τους. «Τότε» ήρθε και η ..ζήλεια: Μα γιατί να μην αναθεωρήσουμε και μεις τη στάση μας ως Ελλάδα έναντι του Ισραήλ; Τι κερδίσαμε με την αραβοφιλία του Παπανδρέου τόσα χρόνια; Και γιατί να μην ανακηρύξουμε και μεις την ΑΟΖ μας όπως είναι αναφαίρετο κυριαρχικό δικαίωμά μας και όπως έκανε και η Κύπρος;
«Καθηγητές» με τα πασοκικά φρονήματα έβαλαν στην άκρη την φιλοαραβική ιστορία του ιστορικού ηγέτη του κινήματος και έγιναν διαπρύσιοι κήρυκες της ελληνοισραηλινής φιλίας. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ο πρώτος (και ορθώς έπραξε) σοσιαλδημοκράτης πρωθυπουργός που έτεινε επί της ουσίας χείρα φιλίας με το Τελ Αβίβ όμως.. ήρθε η κρίση…
Αυτή η καταραμένη… Και ναι μεν χαίρομαι που –επιτέλους- ανακάλυψαν πανεπιστημιακή και πολιτική ελίτ- στη χώρα μου τη σημασία της ανακήρυξης της ΑΟΖ μόνο που εύχομαι και ελπίζω να χει ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ και για τους ίδιους τους Ισραηλινούς ΑΚΟΜΑ την ΙΔΙΑ αξία η φιλία αυτή και η ανακήρυξη από μέρους μας της ΑΟΖ. Και εύχομαι η ΑΟΖ και η έρευνα για τον ορυκτό μας πλούτο να οδηγήσει ΚΑΠΟΤΕ στην ευμάρεια ΤΕΛΙΚΑ (ΚΑΙ) των Ελλήνων αλλά αυτήν τη στιγμή, στην ΚΑΤΑΧΡΕΩΜΕΝΗ Ελλάδα, δεν μπορώ παρά να μην νιώθω και λίγο –τόσο δα , μόνο τόσο λίγο-σνομπισμό και περιφρόνηση για τους πολιτευτές που ανακάλυψαν ξαφνικά την σημασία της ανακήρυξης της ΑΟΖ «για τα εθνικά μας συμφέροντα». ..
Και ενώ οι πολιτευτές και πολιτικοί Δεξιά και Αριστερά, σπεύδουν να ζητήσουν τη φιλία του Ισραήλ (εκτός αν η ΑΟΖ είναι καθ υμάς ΕΝΤΕΛΩΣ άσχετη υπόθεση από τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων μας με το Ισραήλ, αλλά κατ εμέ, απλώς δεν είναι) ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ πως το Ισραήλ είναι ΣΟΒΑΡΟ ΚΡΑΤΟΣ και πως ΗΔΗ εχει κάνει (και με τους φίλους Ελληνες) όλα όσα εκείνο κρίνει πως θα έπρεπε να κάνει επ ωφελεία ..και των δικών του εθνικών συμφερόντων, και συνεπώς, λίγο αργά θυμήθηκαν όλοι ..την ΑΟΖ, ενώ λοιπόν συμβαίνουν αυτά, στη μακρινή-κοντινή μας Αμερική, αυτήν του Ομπάμα, έχουν ωσονούπω εκλογές, δεν ξέρω αν κι αυτό το πήρατε χαμπάρι!
Εκεί λοιπόν, πέραν πολλών γεγονότων και εξελίξεων άλλοτε σοβαρών , αλλοτε θετικών και άλλοτε ιλαροτραγικών, συμβαίνει υποψήφιος να ναι ο Μιτ Ρόμνεϋ, μορμόνος στο θρήσκευμα. Είναι, πώς να πει κανείς.. Θυμάστε όταν ο ερμος ο Ομπάμα ήταν υποψήφιος και είχαν ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ και οι ΓΕΡΜΑΝΟΒΡΕΤΑΝΟΙ πρόβλημα που θα βγαζαν… Μαύρο πρόεδρο; Τώρα θα αυτομαστιγώνονται άμα θυμούνται το τι του σερναν του Ομπάμα. Κι αυτό γιατί.. δεν θέλω να σας πληγώσω – ω ομογενείς μου των ΗΠΑ-αλλά ο (κάθε) Μορμόνος-με όλο το σεβασμό στην ελευθερία της θρησκευτικής εκφρασης που επαγγέλλεται το Λημέρι στις Αρχές του , έχει αρκετά σοβαρή εκλεκτική συγγένεια με κάτι σαϊεντολογικές πυραμιδικές στρατηγικές και νοοτροπίες…
Αλλά η (πολιτική) κοσμοθεωρία των Μορμόνων δεν είναι της παρούσης. Στο κάτω-κάτω αυτό θα μπορούσε να ναι δική μου «λανθασμένη και άρα ψευδής γνώση προς αναθεώρηση». Ήθελα απλώς να επισημάνω, επειδή από τη φιλία με το Ισραήλ ξεκίνησα να σας απευθύνω πρόσκληση λημεριάσματος σήμερα, πώς και εκεί, οι υποψήφιοι σκοτώνονται για να δείξουν πόσο λατρεύουν το Ισραήλ. Για να καταλάβετε, ο Μιτ είπε πως άμα εκλεγεί Πρόεδρος των ΗΠΑ, την επόμενη μέρα, η πρώτη πόλη που θα επισκεφθεί, θα ναι το Τελ Αβίβ. Και καταχειροκροτήθηκε από την ΑIPAC! Αλλά , λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο, αλλιώς και Νιουτ Γκίνγκριχ (επί το ασφαλέστερον , διαβάστε το Αγγλιστί Newt Gingrich). Ο τελευταίος-τον οποίον δεν θα ψήφιζα ακόμα κι αν έκανε το ψυχικό και μου δινε δουλειά γιατί το ονοματεπώνυμο του είναι ό,τι πιο αντιεπικοινωνιακό και βγαλτολαρυγγικό έχω ακούσει στη ζωή μου –που ναι λίγη για να ναι θλιβερή όπως ανακάλυψε ο Πέτρος Κωστόπουλος εν τω μεταξύ-, είπε το άλλο αμίμητο: Αν εκλέξετε εμένα πρόεδρο των ΗΠΑ my fellow Americans, θα μεταφέρω την αμερικανική πρεσβεία μας στην Ιερουσαλήμ από το Τελ Αβίβ!`
Κοινώς, αυτό το είπε στους εβραιοαμερικανούς και δη στους νετανιαχικούς.
Μιλώντας για Νετανιάχου, ο Μπένυ του Ισραήλ (ουδεμία σχέση με τον δικό μας Μπένυ και έναν εκ των πολλά υποσχόμενων υποψηφίων για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ ) είπε στον Μπαράκ προχθές το περίφημο « στις προτεραιότητες του εβραϊκού κράτους δεν είναι ο απλός περιορισμός του αντιπάλου» αναφερόμενος στο Ιράν φυσικά.
Σε αυτό λοιπόν το σημείο, ήθελα, έτσι για την ίντριγκα και την συνομωσιολογία του πράγματος, έως και για την ..προβοκάτσια της ιστορίας, να υποβάλω ένα αφελές ερώτημα: Κάποτε, το θέμα της ΑΟΖ και της ύπαρξης ορυκτού πλούτου στην πατρίδα μας αντιμετωπιζόταν ως «γραφικότητα» . Ακόμα και τώρα, το ίδιο γραφικά αντιμετωπίζονται (όταν δεν αγνοούνται κιόλας) ζητήματα όπως η γερμανογαλλική Ευρώπη αντί της ενωμένης, (εντατικότερη )συνεργασία ΝΑΤΟ και Ισραήλ, ευρωμεσογειακή ένωση, ευρωπαϊκός –μισθοφορικός-στρατός- μνημόνια κρατών με το Ισραήλ στη θέση και αντί της περίφημης αμερικανικής εντολής προς τα κράτη «είστε ή μαζί μας ή εναντίον μας». Ηδη, στην Κύπρο, οι υπογραφές για μια κυπριακή συμμαχία στρατηγικής σημασίας με το Ισραήλ κάτω από κείμενα που λένε σαφώς ότι αν ένα από τα δυο συμβαλλόμενα μέρη δεχθεί πλήγμα από τρίτη δύναμη στις ενεργειακές εγκαταστάσεις, το άλλο μέρος θα σπεύσει προς βοήθεια του πρώτου. Διερωτώμαι και ρωτώ αν ‘αύριο’, όπου το αύριο δεν θα είναι παρά το πολύ πολύ σε ορίζοντα δεκαετίας, αν αύριο λοιπόν το Ισραήλ επιχειρήσει τον πόλεμο κατά του Ιράν , καταφέροντας να ζητήσει βάσει ΣΥΝΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΑΧΙΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΕΙ ΚΑΝΟΝΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ τη συνδρομή και άλλων κρατών της Δύσης, τότε, πώς θα αντιδράσουν οι Ελληνες; Θα είναι ο πόλεμος κατά του Ιράν και δικός τους πόλεμος ή θα είναι υπόθεση μόνο και πάλι των «σιωνιστών»;
Πού θέλω να καταλήξω; Εκεί απ όπου ξεκίνησα , όπως πάντα αυτό κάνω και το γνωρίζετε λημεριώτες μου αγαπημένοι: Πως τώρα, όσο και αν κάποιοι «ανακαλύπτουμε» τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας, είναι αργά. Και δεν είμαι ούτε πεσσιμίστρια ούτε προβοκάτορας, όπως δίκην αστειότητας είπα πιο πάνω. Προβοκάτορες και ανθέλληνες ως ΤΟ ΚΟΚΚΑΛΟ είναι κάποιοι τέως πρωθυπουργοί που αρνιόντουσαν ακόμα και την ύπαρξη πετρελαίου στη χώρα μας ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕ ΩΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ- ότι ακόμα και ουράνιο υπάρχει εκεί όπου Τούρκοι καρκινοπαθείς ψάχνουν τη «Θράκη» και οι Ελληνες (γενίτσαροι) σε κοκκινόμαυρο φόντο εκφασιστοποιηθέντες από το 1945 και μετά, αναζητούν στη «Μακεδονία».
Και είναι αργά γιατί όταν στήθηκε ΜΕΔΙΚΗ ΜΑΣ ΕΥΘΥΝΗ η φτώχεια και η απερήμωση της Ελλάδας με απαρχή τον βιασμό του πνεύματός της και πολύ αργότερα με την οικονομική αφαίμαξη της, τώρα, καθόλου σίγουρη δεν είμαι –ως μη έχουσα την πρόσβαση για να δω με τα μάτια μου τα έγγραφα, εκτός αν την έχετε εσείς- πως είμαστε κυρίαρχοι εμείς του πλούτου αυτού. Είμαστε de facto μάλλον αποικία. Και τολμώ την φρικτά κακόηχη λέξη «αποικία» να την εκστομίσω, γιατί κατά την ταπεινή μου γνώμη, η Ελλάδα δεν δέχεται πια καμία απολύτως επίθεση από κανέναν, ούτε καν από την κυρία Αγγελικούλα. Η Ελλάδα κατέρρευσε από την ώρα που διαλύθηκε η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ και αυτό κατορθώθηκε με την επί τριακονταετή και πλέον μεθοδική καλλιέργεια της ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΥΛΟΚΡΑΤΙΑΣ ως ιδεώδους. Τώρα , ας καμαρώσουμε όλοι με χαρά λοιπόν τις long term consequences των πράξεων μας και μαζί και τη … Χρυσή Αυγή που αναμένεται λέει να μπει και στη Βουλή των Ελλήνων. Όταν η σβάστικα πάει χέρι-χέρι με την ελληνική Σημαία, και αυτό συμβεί ΜΕΣΑ στη βουλή, δεν ξέρω γιατί και πώς και ποιοι .. Δημοκρατικοί θα εξακολουθούν παρ όλα αυτά να βρίζουν την Μέρκελ αντί να καταρώνται τους εαυτούς τους πριν αυτοκτονήσουν ως πράξη εξιλέωσης έναντι των παιδιών τους.
Κατά τα λοιπά, μεταξύ σοβαρού κι αστείου, και επειδή πάντα αγαπώ όπως ξέρετε λημεριώτες τα σχετικά –άσχετα με το θέμα, να μην ξεχάσω και μια αναφορά στη σύζυγο του Μιτ Ρόμνεϋ που, επειδή της την είπαν και αυτής και του συζύγου της για την ουκ ευκαταφρόνητη περιουσία της, είπε η γυναίκα : « πλούσιοι είμαστε, μα ίσως να μαστε φτωχοί στο πνεύμα»… Και τέλος, να μη ξεχάσω να πω και για ..τις πατάτες! Δεν είναι μόνο η παράμετρος « μεσάζοντες τέρμα» που κάνει την υπόθεση του κινήματος της πατάτας λίαν συγκινητική. Ούτε καν η παράμετρος που αφορά το «νέο τρόπο διαβίωσης και συμβίωσης» που ανέδειξε αυτό το κίνημα όπως λίαν εύστοχα επεσήμανε η Κατέ Καζάντη στην εξαιρετική στήλη της στη Βραδυνή. Είναι, λημεριώτες μου, η σημειολογία της όλης υπόθεσης! Θυμηθείτε! Το ελληνικό κράτος υπέγραψε τα πρώτα ετη της Ανεξαρτησίας του επί Καποδίστρια με τις πατάτες (Τότε πρωτοήρθαν στην Ελλάδα και ξεκίνησε η καλλιέργεια –τους)! Και τώρα, η επανάσταση της νέας κοινοτικότητας ω Γερμαναράδες λάτρεις της πατάτας και σεις, με την πατάτα ξεκινάει!!!
Καλή (υπόλοιπη) Σαρακοστή. Και συγχωρέστε με αν κάπου εντοπίσατε υπερβολή στα λόγια μου, γιατί –ουαί- λάθος και δη δομικό δεν εντοπίζετε δυστυχώς πουθενά. Η αλήθεια τσούζει. Κι όταν αφορά τη χώρα σου, η αλήθεια αδιαφορεί για τους τιμητές της, μα επηρεάζει αποκλειστικά και μόνο ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ. Γιατί το πρόβλημα , δεν αφορά την τωρινή, μα την επόμενη γενιά: Εκείνη, τι σόϊ γενιά Ελλήνων θα είναι; Κι αν είναι, θα ναι ελληνόφωνων ή μουγγότυφλων εργατών ιμμιτασιόν πλατωνικού σπηλαίου σε αναζήτηση ..ορυκτού πλούτου;

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: