jump to navigation

Στάση ζωής: με θλίψη και απαισιοδοξία Μαΐου 16, 2012

Posted by mariandr in Διεθνής Οικονομία, Ελληνισμός στον Κόσμο, Ελληνική Διπλωματία, Εντυπώσεις, Κειμενα 2012, Μνήμες του λαού μου, Ομογένεια.
trackback

Η γλώσσα και το ύφος στο ραδιόφωνο

και στα μπλογκς, κατά την ταπεινή μου άποψη, ουδεμία σχέση θα πρέπει να έχουν με το γραπτό ύφος των ενημερωτικών εντύπων και δη όταν πρόκειται για πολιτικοοικονομικά ρεπορτάζ και άρθρα. Οσο περισσότερη η περίφημη «οικειότητα» προς-με τον αναγνώστη, τόσο μεγαλύτερος ο ελλοχεύων κίνδυνος μετάβασης από το γραπτό στο προφορικό ύφος, το οποίο , ως γνωστόν, «θέλει» και ανάλογη κάθε φορά «ακουστική», γνωστή και ως ηχόχρωμα. Αλλιώς, οι παρερμηνείες του μηνύματος του πομπού-συντάκτη από το δέκτη –αναγνώστη είναι στατιστικά πολύ πιθανές.
Ο εκκεντρικός πρόλογος που κάνω, σχετίζεται με πρόσφατο άρθρο του καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας κ Βαρουφάκη που θα ήθελα να σχολιάσω με επαναλαμβανόμενη την επισήμανση πως δεν έχω καμία σχέση με την Οικονομική Επιστήμη, πως δεν γνωρίζω προσωπικά τον συμπατριώτη μου και πως δεν μου χει άρα κάνει τίποτα ο άνθρωπος άρα κακή προαίρεση δεν έχω για έναν άγνωστό μου. Μάλιστα, χάριν της φίλτατης αληθείας, το Βαρουφάκη, κάθε φορά που τυχαία τον μάρκαρα στην τηλεόραση να μιλά, συμφωνούσα-διαφωνούσα μαζί του, τον χαιρόμουν όμως για δύο του χαρίσματα: αυτό της επικοινωνιακής του άνεσης και της δυνατότητας εκλαϊκευσης των οικονομικών του τοποθετήσεων. Προσοχή: της εκλαϊκευσης, όχι της υπεραπλούστευσης, την οποία τόσο απλόχερα είδα στο τελευταίο του άρθρο για την Εξόδιο Ακολουθία της χώρας μου.
Διευκρινίζω πως, όταν μου έστειλαν το άρθρο του, το μάτι μου έπεσε κατευθείαν στον επίλογο. Δεν το διάβασα από την αρχή. Τι το θελα.. «Βγήκα από τα ρούχα μου» -για να γράψω μπλογκατζίδικα και λαϊκά-με τη φράση του επιλόγου του « Στάση πληρωμών τώρα! Με χαμόγελο και αισιοδοξία»!
Κατέβαλα εργώδεις προσπάθειες για να εννοήσω πώς ήταν δυνατόν να γράψει κάτι τέτοιο. Επιστράτευσα τη φαντασία μου και έκλεισα τα αυτιά μου σε εξωτερικούς ήχους προκειμένου να τον «ακούσω» να λέει αυτή τη φράση, με την ελπίδα πως μπορεί να το έγραφε με διάθεση πικρής ειρωνείας και το περίφημο ηχόχρωμα του –θεμελιώδους προϋπόθεσης για την κατανόηση του μηνύματος του κειμένου του – το οποίο στο κείμενο αποτυπωνόταν ως σιγουριά και ενθάρρυνση, να ήταν δική μου παρερμηνεία. Με πόσες δυνατές εναλλαγές στη χροιά της φωνής μπορούμε να πούμε « στάση πληρωμών τώρα, με χαμόγελο και αισιοδοξία’ για να δείξουμε τη ψυχολογική μας κατάσταση; Σίγουρα ο Βαρουφάκης θα το γραψε με ειρωνική διάθεση , όπως όταν γράφουμε «μπράβο, συγχαρητήρια», ειρωνικά και πικρά «συγχαίροντας» τους ΠΑΟτζήδες που βρήκαν την Κωνσταντινούπολη για να επιτεθούν στον Ολυμπιακό λίγο πριν μια ελληνική ομάδα παλέψει για την κούπα.
Μάταιος κόπος. Μια χαρά ήταν και η γλώσσα του και το ύφος του και τα ηχοχρώματα και το ύφος και τα συναφή. Μπούρδες. Αν είχα διαβάσει το άρθρο από την αρχή, δεν θα χα βασανίσει το μυαλό μου αναζητώντας το σημαινόμενο: Ναι, ο καθηγητής υποστηρίζει στο άρθρο του πως μία έξοδος από το ευρώ έχει τελικά και την αισιόδοξη πλευρά του για να καταλήξει σαφώς « στάση πληρωμών εδώ και τώρα» με «χαμόγελο και αισιοδοξία».Καμία πικρία και καμία ειρωνεία δεν είχε ο λόγος του.
Οικονομολόγος είναι, από μένα πιο πολλά και καλά ξέρει περί των οικονομικών, σίγουρα. Δικαίωμά του δημοκρατικό και αναφαίρετο επίσης, να θέλει την επιστροφή στη δραχμή. Δικαίωμά μου να θεωρώ το εν λόγω άρθρο (που αναδημοσιεύεται ολόκληρο από το platanum blogspot.com) υπεραπλουστευτικής και αδύναμης επιχειρηματολογίας, χώρια τις απορίες που μου προξένησε (πχ, με την καταγγελία των εξοπλιστικών δαπανών θα μειώσουμε με δραστικό τρόπο το χρέος βρίσκοντας το Χαμένο Παράδεισο του Μίλτον ή το Temps Perdu του Προυστ; Ο καθηγητής είναι στη Ν Υόρκη αυτόν τον καιρό αν δεν λαθεύω. Τον φαντάζομαι να λέει σε αμερικανικό κοινό απλών θνητών, ακόμα και των αντιτιθέμενων σε παραμονή δυτικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν περί περιορισμού των εξοπλιστικών δαπανών ως τρόπου εξοικονόμησης χρημάτων μιας δυτικής , δημοκρατικής και καθόλα σύγχρονης χώρας που σέβεται το ειρηνιστικό ιδεώδες όπως ο ΟΗΕ-κι όχι το ΝΑΤΟ- το «ορίζει»…. Αδυνατώ να εννοήσω επίσης υπό ποία έννοια, σε ποιο βαθμό, τον πιο κοντινό στο μηδεν, στην άκρη του μικρού μου δακτύλου, σε τι επίπεδο που να πάρει ευχή, είναι ποτέ δυνατό να παραβληθεί και να συγκριθεί το αμερικανικό χρέος με το ελληνικό… Συγκρίνουμε ανόμοια οικονομικά μεγέθη για ποιο λόγο; Επίσης, πόσα ακριβώς είναι τα λεφτά των Ελλήνων του εξωτερικού εξού και αποδεικνύεται πως οι «ελληνες δεν είμαστε και τόσο φτωχοί» και πώς το ξέρει αυτό ο καθηγητής; Θα συμπλήρωνα, μήπως τυχαίνει να ξέρει και τι έγραφε το non paper Παπαδήμου που ανέγνωσε ο κ Παπούλιας αφού ξέρει και τα ποσά των ελληνικών καταθέσεων αλλαχού, αλλά φοβάμαι πως θα εκληφθεί ως ειρωνεία και σπανίως έχω ή εγείρω ζητήματα με τους συμπατριώτες μου «επί προσωπικού» καθ ό,τι, ως προείπον η τάλαινα, δεν γνωρίζω καν τον καθηγητή. Άλλη απορία μου είναι επίσης τι ακριβώς εννοεί όταν λέει « αν το παρακάνουμε στην αλληλεγγύη προς το Δημόσιο, η γενναιοδωρία μας αυτή θα στέγνωνε την κυκλική ροή του πλούτου από τον οποίον εξαρτάται το Δημόσιο για τα έσοδά του…» και πόσο σχετική ή όχι είναι αυτή η άποψή του με τη γνωστή πια φράση-σλόγκαν των ευρω-παϊστών «αν γυρίσουμε στη δραχμή , οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι».
Απορώ ακόμα με το πώς μπορεί μια επιστημονική τοποθέτηση να περιλαμβάνει παροτρύνσεις και αποστροφές τύπου «να μάθουν να ζουν λιτά»).
Ας μη (σας τα) μπερδεύω όμως.Ξαναλέω: Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενόςμας, πολύ περισσότερο ενός Οικονομολόγου, να εκφράζει τις απόψεις του. Επίσης, δεν είμαι οικονομολόγος, γεγονός που από μόνο του μου εγγυάται μεγάλη δόση επιείκειας προς το πρόσωπό μου από πλευράς του κυρίου καθηγητή για τα γραφόμενά μου. Με τίποτα και για κανένα λόγο όμωδς, δεν δεχομαι και δεν θα καταλάβω ποτέ μα ποτέ πώς είναι δυνατόν, τόσο επιστημονικά ( αναφέρομαι στην πρόβλεψη και επαλήθευση μιας θεωρίας)όσο και πατριωτικά(τι συναισθηματική που είμαι ε;;), να βλέπω … ενθουσιασμό «με χαμόγελο και αισιοδοξία» κάτω από ένα «στάση πληρωμών τώρα!» Η πατρίδα μου καταρρέει είτε μέσα είτε έξω από το ευρώ, και γω μόνο να χορέψω από χαρά δεν καλούμαι «με χαμόγελο και αισιοδοξία»!!! Αναρωτιέμαι αν το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» το ανεφώνησε ο Τρικούπης με εμφανή τη λύπη στο πρόσωπο ή το σφύριξε αδιάφορα ή το΄πε ενθουσιαστικά….
Συγγνώμη που είμαι ανήμπορη και αδαής τόσο ώστε να μην αντιλαμβάνομαι γιατί ως πολίτης της Ελλάδας πρέπει να αισθάνομαι «αισιοδοξία» στο «σταση πληρωμών, τώρα!!». Ταπεινά συγγνώμη! Ως αδαούς γνώρισμα, ήταν άλλα τα όνειρά μου για τα σλόγκαν και τα συνθήματα και τις πολιτικές για τους Ελληνες της γενιάς μου!! Απολογούμαι! Δεν με διέπει η ενεργητικότητα και η δύναμη ψυχής αλλά και η τρομερή γνώση ώστε στο ενδεχόμενο «στασης πληρωμών» να ρίξω ένα τσάμικο ή μπραζίλ, ό,τι προτιμάτε!
Κατά τα λοιπά, σέβομαι απολύτως-ως πολύ κοντινό αλλά και μακρινό ταυτόχρονα με το κείμενο Βαρουφάκη- περισσότερο λόγω της καλής γνώσης του επικοινωνιακού λόγου και της διάκρισής του από την εμφανή προπαγάνδα, το σημερινό άρθρο του Eduardo Porter στους NY.TIMES, με τίτλο Leaving the euro, may be better = ίσως να ναι καλύτερα να αφήσουμε το ευρώ.
Το σέβομαι γιατί –με επιλεκτική μνήμη βέβαια- λέει πολλές αλήθειες με βασική το ότι μόνο την ΕΕ δεν κατάφερε να ενώσει το ευρώ , χώρια ότι εκανε την Ελλάδα πρωτίστως λημέρι του credit boom χωρίς γυρισμό. Το σέβομαι γιατί αντιλαμβάνομαι επίσης πως ιστορικά και παραδοσιακα οι ΗΠΑ ποτέ δεν ήθελαν ενιαίο νόμισμα για την ΕΕ-στην τελική, και γω να μουν Αμερικανή δεν θα το ήθελα-. Επίσης, το σέβομαι γιατί δεν χαϊδεύει αυτιά τολμώντας να πει ο κύριος Πορτερ πως αν γυρίσουμε στη δραχμή, λόγω της υποτίμησης, πολλά νοικοκυριά θα χρεοκοπήσουν ενώ το χρέος θα είναι το ίδιο υψηλό.
Ενσταση; Βεβαίως και έχω. Μια τόση δα μικρή,που ελπίζω να μη μου προσδώσει τον εύκολο και γραφικό χαρακτηρισμό της αντιαμερικανής. Σχετίζεται με τον επίλογο-επιχείρημα του συντάκτη που θυμάται την ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν προκειμένου να δικαιολογήσει τον τίτλο του άρθρου του. Η τελευταία, λίγο πριν πάρει το 18% της στις εκλογές, δήλωσε πως πρέπει να βγούμε από την Ευρώπη,γιατί αυτή έγινε από ΕΕ « Ευρωπαϊκή Σοβιετική Ένωση».
Dear mr Porter,
Αυτή τη στιγμή και αυτήν την εποχη, ακροδεξιοί και ακροαριστεροί που ζητούν έξοδο από Ευρώπες και ευρωζώνες, με πολλά λογικά ή λογικοφανή επιχειρήματα βασιζόμενα στην πολύχρονη ευρωπαϊκη πολιτική διαφθορά, δεν νομίζω πως θα προκαλούσαν και πολλή αϋπνία-για να μην πω, στοιχειώδη έγνοια, στην –όποια-αμερικανική κυβέρνηση…Εκτός αν οι δημοσιογραφικές μας «αναγνώσεις» σταματούν και εξαντλούνται στις αντιαμερικανικές ιαχές των ναζί και των κομμουνιστών-κομμουνιστογενών ή στις καταγραφές του – ορθώς και ευτυχώς ακόμα λειτουργούντος- Human Rights Watch.

Kείμενο Βαρουφάκη- http://www.platanum.blogspot.com
Αρθρο NY TIMES -http://www.nytimes.com/2012/05/16/business/economy/leaving-the-euro-may-be-better-than-the-alternative.html

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: