jump to navigation

H …αφραγκία στη «σχέση»… Σεπτεμβρίου 3, 2012

Posted by mariandr in Γυναικεία Θεματα, Εντυπώσεις, Κειμενα 2012, Κοινωνία, Οικογένεια.
trackback

Xα! Λημεριασα με τους φίλους μου μεσα στη μαύρη κούραση. Αργά το βράδυ και γω ζητούσα φραπέ. Ε μα…Από το πρωί, στους δρόμους…Είχα

πληρώσει να μη πω πώς και πόσα πού- ω, ναι, στο αγαπητό μας κράτος- είχα οδηγήσει χιλιόμετρα τόσα ώστε να σκέφτομαι τη Μεγάλη Πορεία του Μαο Τσε Τουγκ , την Καθοδο των Μυρίων και διάφορα τέτοια, είχα προλάβει να ματώσω το πόδι μου σε κάτι συρματοπλέγματα σε κάτι χωράφια ενός χωριού ανύπαρκτου στο χάρτη, είχα ..είχα είχα… και , αραχτή πλην λιώμα πια στο καφενεδοκλαμπάκι της συμφοράς που το νιωθα πια παλατάκι με την κούραση που χα, αντιδρούσα στους χλευασμούς των φίλων μου τύπου «δεν πας καλά τέτοια ώρα φραπέ» ακουμπώντας πότε πότε το ποτήρι μου στο τραπέζι για να σιγοτραγουδήσω εκείνο το αρχαίο του Πάριου «ερχονται στιγμές που σε θυμάμαι» και μετά να ξαναπάρω το ποτήρι να πιω ΄τη γουλιά μου. Η παρέα μου είχε σκάσει. Από κει που χα νεύρα εγώ, τους είχα κανει να χουν όλοι τους. Απλό: δεν μου βγαζαν λέξη για την αιτία των νεύρων μου , εγώ πάλι ήμουν απλώς λιώμα για να κάτσω να διηγηθώ τα «κουφά της ημέρας και περίμενα πώς και πώς να ακούσω κανα ανέκδοτο απ αυτούς.

Ξαφνου κοντοστάθηκε μπροστά μας ένα ζευγαράκι. Αντρας –γυναίκα 30 πλας, εμφανίσιμα παιδιά, ντύσιμο παραλίας και γλώσσα λιμανιού! Α ρε Παναγίτσα μου! Η κοπελίτσα , όσο λίπος της έλειπε από το κορμάκι της, τόσο βρισίδι της περίσσευε! Σχετικό-άσχετο, σε χρόνο μάξιμουμ 5 λεπτών, το αμόρε της πρέπει να ακουσε γύρω στα πενήντα «μ…κα» και περί τα εβδομήντα «π…στη», αυτός πάλι της ούρλιαζε να μη φωνάζει δημόσια στολίζοντας –τη με το κοσμητικό εκείνο που αφορά εκείνο το κρεββάτι, που τελειώνει σε «ιόλα» αν με καταλαβαίνετε…

Μουρμούρισα « αφραγκία στη σχέση», το άρπαξαν τα φιλαράκια μου και θεώρησαν πως αναφερόμουν στα οικονομικα προβλήματα των συγχρονων ζευγαριών, ενώ εγώ μιλούσα –ίσως στον εαυτό μου περισσότερο παρά στην παρέα- για την αφραγκία συναισθημάτων και αυτογνωσίας των «ερωτευμένων» εξ αφορμής του «στεγνώματος» των ψυχών που αλληλοτσαλαπατώνονταν μπροστά μας.

Ανοιξε λοιπόν μια συζήτηση για το πώς η έλλειψη χρημάτων εμποδίζει τη σύναψη μιας σχέσης ή και συντείνει στον τερματισμό της.

Καταρχάς, για λόγους …εντιμότητας να σας πω λημεριωτες μου πως οι γυναίκες της παρέας ήταν οι περισσότερες υπέρ της άποψης που λέει «τι να τον κάνεις άμα είναι άφραγκος; Να τον πάρεις φιλανθρωπία και με τέτοια κρίση;»

Αντίθετα, οι άντρες φίλοι μου, ακόμα κι αν τελικά κατέληγαν… να ψιλοσυμφωνούν με τα θηλυκά της παρέας- ήτοι «τι να την κάνω αν δεν εχει τίποτα, εδώ από μόνοι μας και δεν βγαίνουμε,  όλο πληρώνουμε» το πάλευαν όμως: με ερωταποκρίσεις, με αναλύσεις, με ρεμβασμούς, με αναπολήσεις , με συγκρίσεις, με παραδείγματα, μια φορά, δεν ήταν εξ αρχής απόλυτοι στην κρίση τους. Η γυναίκα, όμως, πρακτικό πνεύμα! Οι τρεις στους τέσσερις αρσενικούς της παρέας, όπως κι αν το πήγαν, όπως κι αν το φεραν, τελικά υποχώρησαν για να συμφωνήσουν με τη γυναικεία οπτική: Αφραγκος ο άντρας ή η γυναίκα στη σχέση; Ε, δεν υπάρχει σχέση! Η την τελειώνεις, ή δεν την αρχίζεις καν!!

Αξίζει όμως να σας πω αυτό            : παρ ό τι ολοι και όλες κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα, τα αίτια και οι συλλογιστικές ήταν διαφορετικά στα δύο φύλα. Οι άντρες , έλεγαν κάτι που εγώ καταλαβαίνω απολύτως, αλλά δεν το δικαιολογώ παρ όλα αυτά: Υποστήριζαν πως , δεν είσαι άντρας αν σε πληρώνει μια γυναίκα, συνεπώς, αν δεν μπορείς να τη ζήσεις, φεύγεις. Ηταν οι στιγμές που, όταν οι φίλοι μου τα λεγαν αυτά στις φιλενάδες μου, σταματούσα τον Πάριο και το φραπέ για να τους ακούσω προσεκτικά, χωρίς να σας κρύβω , πως αισθανόμουν και περήφανη για τις αρχές τους, υπό την έννοια ότι τα λόγια τους κατ εμέ είχαν και ανδρισμό και υπευθυνότητα και αξιοπρέπεια. Μα , ως ένα βαθμό: Το όριο μεταξύ αξιοπρέπειας και εγωισμού είναι λεπτό. Αν αγαπας, μένεις. Δεν μπορεί η τρόικα να προκαλέσει αφραγκία στα αισθήματα, γιατί, καμια τρόικα δεν φταίει για την αφραγκία στην αγάπη. Οι παππούδες μας ήταν πιο πλούσιοι από μας ή εζησαν καλύτερα χρόνια; Για να μη πω ότι στα νειάτα τους έζησαν τη μπότα του ναζί και τη ζουν- όσοι απ αυτούς ζουν ακόμα- και τώρα, λίγο πριν τη θανή τους! Οσα τσουνάμια κι αν πέρασαν λόγω φτώχειας και Κατοχής, όσα κι αν περνούν και τώρα πάλι λόγω Κατοχής , σε ένα όμως παρέμειναν σταθεροί: στη γενναιότητα του να παλεύουν για ό τι και όποιον γουστάρουν. Η φωτογραφία , ξεθωριασμένη ή μη, μια φορά είναι κρυμμένη στο πορτοφολάκι τους και δείχνει το «ταίρι» τους. Τελεία και παύλα.

Αρα, το στυλάκι τύπου « δεν εχω όσα θα θελα για να σου προσφέρω, να μη σε κρατάω», είναι 999 γραμμάρια της αλήθειας η οποία ζυγίζει μόνο ένα γραμμάριο , το χιλιοστό, και συνοψίζεται στη φράση που δεν εκστομίζεται: Δεν σε γουστάρω αρκετά, δεν σ αγαπώ όσο φανταζόμουν.

Οι φιλενάδες μου, μιλούσαν … ρεαλιστικά! Και πώς θα μεγαλώσει το μωρό χωρίς γάλα και πόσο κοστίζουν οι πάνες και αν καπνίζει το αντρόγυνο τα έξοδα ανεβαίνουν και το μανικιούρ το γαλλικό κοστίζει όσο κόστιζε πριν την κρίση… και άρα, πώς να μη χαλάει η αφραγκία τις ερωτικές σχέσεις;

Κουράστηκαν όλοι να μιλάνε, να συμφωνούν διαφωνώντας και να διαφωνούν συμφωνώντας, κάποια στιγμή η Κ., που είχε προηγουμένως αναλύσει επισταμένως το πόσο κοστίζουν οι πάνες των μωρών(χωρίς να ναι παντρεμένη ή μωρομάνα η ίδια αλλά η αδελφή της που ζει στην επαρχία)μου λέει: Αμαν ρε Μαριάννα, μας έπρηξες, ή Πάριο θα τραγουδάς, ή φραπέ θα πίνεις, πες κάτι και συ, οκ , και μεις κουρασμένοι είμαστε.

Αφησα το φραπέ στο τραπέζι, μάζεψα τα πόδια μου πάνω στην καρέκλα μου , κουλουριάστηκα και ακούμπησα το κεφάλι μου στον ώμο της: Ρε φιλενάδα… ανησυχείς μη σου μείνει άνεργος και δεν εχετε λεφτά για τις πάνες των μωρών σας… Αλλά πες μου κάτι, γιατί μας ξεφεύγουν κάτι ψιλά και δεν είναι καιρός να πετάμε ούτε σεντ κάτω: Του δικού σου, σόρρυ κιόλας αλλά… καταρχάς… του σηκώνεται;

Ε μα!!!!!!!!! Αγενής ξεαγενής, αλλά η ανασφάλεια για το πού θα βρούμε λεφτά για τα μωρά που δεν έχουμε μας μάρανε!!! Ο Σ. , κάτι πήγε να μου πει και τον έκοψα με ακόμα μεγαλύτερη αγένεια: Εσύ πάλι μας επεισες πως αγαπούσες πολύ αλλά την άφησες γιατί δεν είχες δουλειά και ντρεπόσουν που εκείνη είχε και συ όχι. Όταν αυτή , μόλις χωρίσατε πήρε το αμάξι και το κάρφωσε στη μάντρα, εκεί εξακολουθούσες να την αγαπάς; Η την αγαπούσες από μακριά; Μια φορα, από την τόση λατρεία που της είχες, στο νοσοκομείο δεν πάτησες να τη δεις που κόντεψε να πάει στον Αδη για πάρτη σου. Αντίθετα, ζήτησες δανεικά από τον Φ., να πας διακοπές…

Αnyway… αγάπα το φίλο σου με τα ζακόνια ποχει… Νευρίασα , απ την άλλη, οκ, ήμουν και γω λίγο απότομη μαζί τους…Εξάλλου, ο καθένας εχει την οπτική του στο θέμα… Αυτά δεν θα μου πείτε; Προσθέτοντας ίσως μαλιστα πως είμαι ανεδαφική, ρομαντική, ασχετη που δεν ξέρω τι πάει να πει ..τρόικα και κρίση και αφραγκία;;; Μάλιστα…

Αρα..

Ψέμματα! Ψέμματα θα λένε αυτοί που λένε πως μπερδεύουμε κάποτε –κάποτε το «περνάω καλά»= παμε τις εκδρομές και τα ψωνια μας και κλείνουμε ρομαντικά ξενοδοχεία, με το «σ αγαπώ» -για το οποίο,  «σ αγαπώ», υπάρχει ως γνωστόν και τραγουδάκι, που λέει «σ αγαπώ μ αγαπάς που με βάζεις» και ο στίχος μετά, το μόνο που δεν λέει είναι «στην τσέπη μου»!!!!

«σ ένα πύργο ψηλό να διατάζεις» λέει και συνεχίζει «κι αμα πέσω από κει βασιλιά μου? –Θα σε κλείσω μεσα στην αγκαλιά μου»- πάλι, δεν λέει στο «πορτοφόλι» μου ούτε για την τρόϊκα λέει κάτι, το ορκίζομαι!`

Αυτά…

Εψαχνα να σας βρω το άλλο του Κότσιρα, το «να μ αγκαλιάζεις», κάτω από το οποίο εχει ένα σχολιάκι: « πολλοί λένε σ αγαπώ γιατί σε χρειάζομαι, λίγοι λένε, σε χρειάζομαι γιατί σ αγαπώ»/

Το ζήτημα δεν είναι η αφραγκία, αλλά το τι ορίζουμε ως «σχεση». Αν εννοούμε το σεξ και τη διασκέδαση, τότε, ναι, η αφραγκία καθίσταται ψιλοχοντροπρόβλημα. Αν στην παραπάνω  «σχεση» ανακατέψουμε και κάτι από «αγάπες και λουλούδια» όμως εκτός και πέραν από τα θεϊκά ντεκολτέ και τους γυμνασμένους μύες και τα θεληματικά αντρικά πηγούνια, ε, η αφραγκία είναι πρόβλημα, αλλά εμπόδιο δεν είναι, πώς να το κάνουμε.. Εκτός αν από οικονομική καταστεί συναισθηματική, τότε ναι. Ή είναι; Ναι ή όχι; Ισως; Παν σχολιάκι δεκτόν. Το λημέρι τα δεχεται όλα τα σχολιάκια.

Οσο για τον Κότσιρα, αυτός μας τα πε σαφώς, αδιαφορώντας για την τρόικα:

 

 http://www.youtube.com/watch?v=TwkVivVv5fw&feature=fvst

 

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: