jump to navigation

11 (χρόνια μετά)+2 (ωστόσο) Σεπτεμβρίου 13, 2012

Posted by mariandr in DIETHNIS POLITIKI, Κειμενα 2012, PAGOSMIOPOIISI.
trackback

Tης Μαριάννας Ανδρούτσου

 

Ο κόσμος είναι καταδικασμένος να αλλάζει έτσι κι αλλιώς. Δεν ήταν λοιπόν αποκλειστική υπεύθυνη «η 11η Σεπτεμβρίου» αυτή που «άλλαξε τον κόσμο».

Μαζί μ «αυτήν»,

είναι επί παραδείγματι  η τότε κυβέρνηση Μπους και όσοι πριν απ αυτήν και μετά από αυτήν, σχεδίασαν τον περίφημο χάρτη της Νέας, Μεγάλης, Μέσης Ανατολής.

Αρχικά, ήταν πολλοί αυτοί που στήριζαν το εγχείρημα εκδημοκρατισμού της Ανατολής μετά την «εισβολή» της Αλ Κάϊντα στη ζωή μας. Αλλωστε, οι ΗΠΑ παραμένουν , με όλα τους τα στραβά,το πιο «ανοιχτό» κράτος του κόσμου, ο.τι κι αν το «ανοιχτό» σημαίνει.

Εντεκα χρόνια μετά, η αμερικανική μηχανή, η πολιτική μηχανή γιατί η στρατιωτική εντολές εκτελεί, μας απογοήτευσε. Οπου το  «μας», περιλαμβάνει τη γενιά που ακολουθησε την «άλλη» γενιά, αυτήν που επέζησε του Β Παγκοσμίου και που οραματιζόταν τον περίφημο «ελεύθερο κόσμο».

Και γιατί απογοήτευσε; Όχι γιατί την 11η ακολούθησε , υπό τη στενή έννοια, ο πόλεμος στο Ιράκ. Θα πρέπει να ναι εξωγήινος κανείς αν πιστεύει πως μετά τη βαρβαρότητα της 11ης, οι Αμερικανοί θα καθόντουσαν με τα χέρια δεμένα. Και θα πρέπει να αισθάνονται στοιχειωδώς ντροπή όσοι προσδοκούσαν την εξαφάνιση στην κυριολεξία και στη μεταφορά του Γκουαντάναμο με την εκλογή Ομπάμα. Οι ΗΠΑ απογοήτευσαν τον «κοσμο» γιατί , όχι μόνο δεν κέρδισαν, μα γιατί περιέπλεξαν ακόμα περισσότερο «την κατάσταση» στον τομέα του ψυχολογικού πολέμου. Παρεκτός; Παρεκτός αν 2500 Αμερικανοί στρατιωτικοί στο Ιράκ μόνο μέχρι το 2006 που είχαν σκοτωθεί, πέθαναν για να αποκτήσει γόητρο το τουϊτερ και να μπορούμε να βαυκαλιζόμαστε πως οι γυναίκες στο Αφγανιστάν ή στην Αίγυπτο μπορούν τώρα να ..κεντάνε δίχως τσεμπέρι ή όπως διάβολο λένε τη μπούργκα και τα τσαντόρ.

Διότι, πόσο χρήμα και μελάνι και ΜΚΟ και προπαγάνδα και βιβλία χύθηκαν , διαχύθηκαν, κυκλοφόρησαν, έδρασαν, έτρεξαν, για να εκδημοκρατιστούν οι κοινωνίες των φανατικών ισλαμιστών στην «ανατολή» μαζί με χιλιάδες νεκρών ΑΛΛΑ οι ισλαμιστές έγιναν πιο φανατικοί από ποτέ, η «αραβική άνοιξη» ήταν μια μαριονέτα εξαρχής και ο προχθεσινός νεκρός αμερικανός πρέσβης στη Λιβύη, ένας νεκρός χωρίς αιτία να δικαιολογεί το θάνατό του, αφού , αν για κάτι μπορούν να αισθάνονται περήφανα τα γεράκια και τα παιδιά τους, είναι  αποκλειστικά, αυστηρά και μόνο , για την περίφημη «πρόκληση αστάθειας» στην «ευρύτερη περιοχή», μια αστάθεια που όμως, όσο και αν ανάγεται στο νέο δόγμα της άρχουσας ελίτ και η οποία προτιμάται στη θέση των ανοιχτών πολέμων, όμως, με τη σειρά της, δεν μπορεί να εγγυηθεί τον αποκλεισμό του παράγοντα τυχαίο και απρόβλεπτο στους εμπνευστές της….

Ποιο το νόημα για τον μέσο πολίτη του κόσμου αυτή τη στιγμή αν μάθουμε αν η δολοφονία του αμερικανού πρεσβη στη Λιβύη ήταν προμελετημένη κι όχι αυθόρμητη; Πόσο πραγματικά αλλάζει τα πορίσματα των ιθυνόντων για την αξιολόγηση της κατάστασης στη Λιβύη ή στην Αίγυπτο και στον ισλαμικό κόσμο γενικότερα;

Παρατήρηση: Ο προβληματισμός δεν αφορά τις επιτυχίες ή μη της αμερικανικής (και συμμαχικής) στρατιωτικής μηχανής σε Ιράκ, Αφγανιστάν μετά την 11η. Πρώτον γιατί η εμπειρία από τη Φαλούτζα αρκεί για να διαπιστωθεί πόσο ακαθόριστη ήταν –δυστυχώς- η αμερικανική πολιτική στην Ανατολή από τότε, και δεύτερον επειδή, τα γεωστρατηγικά οφέλη από την μετακίνηση στρατιωτών από τον Ατλαντικό στην Μέση Ανατολή , όσο κι αν τα αναλύουν και τα μεταδίδουν κόπυ πέϊστ δημοσιοσχεσίτες των Πενταγώνων και των πανεπιστημίων, τα γνωρίζουν στις ακριβείς διαστάσεις τους μόνο οι εμπνευστές τους και πάλι μόνο σε βάθος χρόνου. Το μόνο που ενδιαφέρει τον μέσο πολίτη , έντεκα χρόνια μετά την 11η σε σχέση με τα στρατιωτικά , είναι πόσο στοίχισε στην τσέπη του ως φορολογούμενου «όλο αυτό» και αν ο χρόνος του χάρισε τη δυνατότητα απάλυνσης του πόνου σε περίπτωση που έχασε έναν οικείο του «εκεί κάτω».

Αναφερόμαστε λοιπόν μόνο στη διάσταση που πιο πάνω δόθηκε: Στη ψυχολογική ήττα των αμερικανικών κυβερνήσεων εντεκα χρόνια μετά την 11η, μια ήττα της οποίας ένας από τους σοβαρότερους συμβολισμούς της έμελλε να είναι –δυστυχώς- η δολοφονία του Αμερικανού πρεσβη προχτές: Με ή χωρίς εκδημοκρατισμό των ισλαμικών κοινωνιών, οι αμερικανοί δεν κέρδισαν σε συμπάθεια , με ή χωρίς εκδημοκρατισμό, η κατάρρευση των καθεστώτων τύπου Σαντάμ Χουσείν και Καντάφι δεν βοήθησαν πρακτικά σε κάτι το αμερικανικό έθνος ενώ στην Ευρώπη, το μόνο που κατάφερε ήταν να εκνευρίσει έντονα τον πληθυσμό της που δεν αντέχει άλλους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες στα εδάφη της, στο όνομα είτε των πολέμων και των εισβολών, είτε του εκδημοκρατισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Γραφήματα επί γραφημάτων και αναλύσεις επί αναλύσεων διανεμήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια από και σε διαμορφωτές της παγκόσμιας κοινής γνώμης , στοχεύοντας στο να πείσουν πως η Μέση Ανατολή μπορεί και πρέπει να αλλάξει για να μη ξαναζήσει ο κόσμος μια 11η Σεπτεμβρίου. Αλήθεια, με την εξαίρεση αυτών που άμεσα και έμμεσα πάλεψαν για αυτό το σχέδιο και αυτών που είδαν τη φρίκη της 11ης, πώς υποδέχθηκε η παγκόσμια κοινότητα την είδηση του θανάτου του διαβόητου Μπιν Λάντεν; «Αισθηση», προκάλεσε στους ισλαμιστές απανταχού της γης μα στο συλλογικό ασυνείδητο των ευρωπαίων που ενδιαφέρονται για τις συντάξεις , την ανεργία και τους μετανάστες και δεν θυμούνται πια από τα τόσα και μετά από τόσα καλά-καλά, καμία «αισθηση» από το  θάνατο Λάντεν δεν προξένησε. Και είναι Λάθος των Αμερικανών να κοιτούν μόνο αν ενόχλησε τους ισλαμιστές και όχι αν και κατά πόσο ικανοποίησε η είδηση αυτή τους δυτικούς πολίτες.

Είναι Λάθος αμερικανικό να μην αναγνωρίζουν πως εντεκα χρόνια μετά, έχουν φανατίσει τον γονιδιακά φανατισμένο μέσο ισλαμιστή –και μάλιστα αδιαφόρως της θρησκευτικής του σέκτας- κυρίως ως προς τούτο: ακόμα κι αν υποθέσουμε πως με μαγικό τρόπο ο παραδοσιακός αντιαμερικανισμός των μαζών εκλείψει, ακόμα κι αν οι λιθοβολισμοί ..βιασμένων γυναικών σταματήσουν και οι μουσουλμάνες μπορέσουν να κυκλοφορήσουν χωρίς μπούργκα και προβάλουν τα προκλητικότατα εσώρουχα που κρύβουν μέσα από τις κελεμπίες, όμως ο σημερινός σαρανταπεντάρης ισλαμιστής απόφοιτος λυκείου ή πανεπιστημίου, θέλει ξεκάθαρη και ανεξάρτητη εξουσία στη χώρα του απαλλαγμένη από «μέριμνες» δυτικών. Επιθυμεί να αποκτήσει ηγέτη τύπου Ερντογάν θεωρώντας πως έτσι θα είναι ανεξάρτητος. Φυσικά, τον Ερντογάν τον έφτιαξαν οι Αμερικανοί. Οι τελευταίοι όμως, δεν μπορούν να επάιρονται για το προϊόν τους. Διότι ήδη , από την εισβολή του Ιράκ , ο Ερντογάν ήταν αυτός που δεν διευκόλυνε τα αμερικανικά πολεμικά να περάσουν στο γειτονικό κράτος και ο Ερντογάν ήταν αυτός που ούρλιαζε πως δεν δίνει βάσεις υπέρ των αμερικανών όσο κι αν ήταν ή έκανε το συνέταιρο.

**Παραδοχή: Όλα τα προαναφερθέντα μπορούν κάλλιστα να είναι ένας ολοκληρωτικά λανθασμένος συλλογισμός. Υπό μία προϋπόθεση: Πως, αν η τελική πρόθεση της Δύσης(δεν θα πούμε των ΗΠΑ)ήταν να προκληθεί στεπ μπαϊ στεπ μια συνολική κατάσταση ρευστότητας και συνεχούς αστάθειας   στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, για λόγους και αίτια προφανείς ή μη εμφανείς ή μη, τότε, σαφώς και ήταν αναπόφευκτο να γίνουν πολλά πράγματα όπως έγιναν ή έστω κατέληξαν. Επίσης, ναι, αν έτσι έχει το πράγμα, τότε μπορούμε –αορίστως όμως και ασαφώς-να πούμε πως μπορούμε να μαστε περήφανοι γιατί , πέραν του ..δικτυοκεκτρικού πολέμου που εφήρμοσαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι, κατορθώθηκε να παίζουν αφρικανοί και μεσανατολίτες στο φέϊσμπουκ και στο τουϊτερ και αυτό, είναι μια μυρωδιά ξεπλυμένου πιάτου δημοκρατικότητας. Θα μπορούσε δε να παραδεχθεί κανείς ότι μια μυρωδιά γενικώς από τα λάθη τους πήραν και οι Ρεπουμπλικανοί και οι Δημοκρατικοί, αφού, στο τωρινό προεκλογικό τοπίο, αμφότερα στρατόπεδα ήταν ιδιαιτέρως προσεχτικοί/κά -φταίνε και τα οικονομικά χάλια για αυτό- στην ποσότητα και ποιότητα της αναφοράς σε «αφγανιστάν», «τρομοκρατία», «Αλ Κάϊντα».

**Δύο «ωστόσο» παραμένουν χωρίς απάντηση με τη σημασία τους να υποτιμάται συνεχώς για το μέγεθος της συμβολής τους στη διαμόρφωση τακτικών και στρατηγικών ελιγμών:

–          Το ένα είναι η σημασία των ‘τυχαίων» γεγονότων σαν αυτού της δολοφονίας του Αμερικανού πρεσβευτή

–          Το δεύτερο είναι η κατά πόσο γίνεται ενδοσκόπηση και αυτοαξιολόγηση των «αρμοδίων» για το βαθμό ήττας ή νίκης τους στο ψυχολογικό πεδίο.

–          Το τρίτο , δεν είναι ακριβώς επιφύλαξη τύπου «ωστόσο», μα αφελές ερώτημα , ίσως τραγικά αφελές, πλην, ερώτημα: Αν υποθέσουμε πως η σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, είναι «γενικά καλύτερη» για τα αμερικανικά συμφέροντα σε σχέση με αυτήν που προϋπηρχε του 2001, και πάλι, ποιες και πόσο δυνατές είναι οι εγγυήσεις για το αμερικανικό έθνος πως τα πράγματα θα συνεχίσουν να βαίνουν έτσι «γενικώς καλύτερα από πριν»;  Σε αυτό βέβαια το σημείο, ίσως οι Ισραηλινοί θα είχαν τα δικά τους να πουν και να σχολιάσουν.

** Δύο υστερόγραφα , σχετικά –άσχετα με το θέμα, αναζητούν τη θέση τους στο κείμενο:

Πρώτο , πως είναι αντινομία φιλολογική και φιλοσοφική-πάντα ήταν- να μιλάς για «μετριοπαθή ισλαμιστή». Κι αν η παρατήρηση θεωρηθεί ρατσιστική, τότε η γράφουσα παίρνει το ρίσκο να χαρακτηριστεί ρατσίστρια, αλλά η λογική των πραγμάτων και η Ιστορία αναθεωρήσεις σηκώνει ως ενός σημείου.

Δεύτερο, χρειάστηκε να καταλήξει η κυβέρνηση Ερνρτογάν όπως καταλήγει και να περάσουν τόσα χρόνια, για να αναγνωριστεί η βαθιά αποτυχημένη φούσκα του φαινομένου Νταβούτογλου.

** Και ,όπως πάντα, το «διά ταύτα»: Το είπε με άρθρο της  λίαν επιτυχώς  η Ζουλιέτ Καγιέμ στην Ιντερνάσιοναλ Χέραλντ Τρίμπιουν: Συνεχίζοντας τη ζωή μας μετά την 11η, αν κάτι έμεινε στο μυαλό του (αμερικανού)πολίτη, είναι η έγνοια μη βρεθούμε όλοι αντιμέτωπο με βόμβα τη στιγμή που μπαίνουμε στα μολς. (Τα υπόλοιπα, είναι αναλύσεις που δεν ενδιαφέρουν πια κανέναν, και όσο κι αν ηχοί έως και βλάσφημο στα αυτιά κάποιων,δεν «πουλάνε πια»).

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: