jump to navigation

Η ΤΡΙΑΔΑ, Η ΦΑΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ COMFORT ZONE Ιανουαρίου 14, 2013

Posted by mariandr in DIETHNIS POLITIKI, Ενημέρωση, Κόσμος, Πολιτική, KΕΙΜΕΝΑ 2013, PAGOSMIOPOIISI.
trackback

 

 

Της    ΜΑΡΙΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ

«Eύχομαι στη διάρκεια της Προεδρίας σας να τον αποκρυπτογραφήσετε», είπε ο πρέσβης κ Ιωσήφ Ιωσήφ, επικεφαλής της

απερχόμενης Κυπριακής Προεδρίας στο Συμβούλιο της ΕΕ, δωρίζοντας ένα αντίγραφο του δίσκου της Φαιστού στον  Ιρλανδό πρέσβη Τσαρλς Σίχαν στις 10-1-2013 στα γραφεία του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στην Αθήνα. Η Ιρλανδία, παίρνει τα ηνία της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το πρώτο εξάμηνο του 2013 και αφορμή για το παραπάνω στιγμιότυπο ήταν η παρουσίαση του προγράμματος προτεραιοτήτων της ιρλανδικής προεδρίας .

Για το τελευταίο που μπορεί να αμφισβητηθεί η Ιρλανδία, είναι η απειρία της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Φέτος, αναλαμβάνει την προεδρία για έβδομη φορά μετά το 1973, οπότε και εισήχθη στην τότε ΕΟΚ και συμπληρώνει σαράντα συναπτά έτη ενεργού ευρωπαϊκής παρουσίας. Άκρως ρεαλιστής και προσεχτικός στη διατύπωση των λόγων του, ο κ Σίχαν ξεκαθάρισε πως η χώρα του σκοπεύει να εργαστεί στο τρίπτυχο «σταθερότητα, θέσεις εργασίας, ανάπτυξη», απερίφραστα  συμπληρώνοντας πως οι ιρλανδικές προτεραιότητες αφορούν και τη χώρα μας.

Διόλου παράξενο.

Καταρχάς, στο δεκαοχτάμηνο συντονισμό των εργασιών του ευρωπαϊκού συμβουλίου, συμμετέχουν, πέραν της Ιρλανδίας και η Λιθουανία (θα  έχει την προεδρία το β εξάμηνο του 2013) και η Ελλάδα ( θα προεδρεύει κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014). Ηδη , η τριάδα αυτή των εν λόγω χωρών, θα «δουλέψουν ενεργά για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, αφού  «η ελληνική αλλά και ευρωπαϊκή κρίση κατέδειξαν την άμεση ανάγκη αλλαγών στην ΕΕ», όπως τόνισε κατά τον χαιρετισμό του ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής αντιπροσωπείας στην Ελλάδα, κ Καρβούνης, αναγνωρίζοντας μάλιστα την ανάγκη να πάρει παραδείγματα από την Ιρλανδία η χώρα μας, αφού η Ιρλανδία, είναι ως γνωστόν η πρώτη χώρα που εισήλθε σε καθεστώς μνημονίου και από το οποίο σιγά σιγά βγαίνει: « Η Ιρλανδία καθίσταται πλέον μοντέλο εξόδου από την κρίση για όσες χώρες εχουν τώρα πρόβλημα», είπε, αναγνωρίζοντας πως αφετηρία της ιρλανδικής κρίσης ήταν η φούσκα των  ακινήτων, ενώ στην Ελλάδα, ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός. Επεσήμανε δε ότι η Κομισιόν, θα απευθύνει 50δράσεις-προτάσεις προς την Ιρλανδική Προεδρία, εστιάζοντας στην οικονομική ανάπτυξη,την ανταγωνιστικότητα, τα δίκτυα ενέργειας, την απασχόληση, την ορθή χρήση των πόρων , την ασφάλεια και το ρόλοτης ΕΕ στο διεθνές σύστημα.

Η δεύτερη αιτία είναι το ίδιο το ελληνικό πρόβλημα, στο οποίο ο  ιρλανδός πρέσβης έκανε ιδιαίτερη αναφορά: «Γνωρίζω ότι στην Ελλάδα υπάρχει μια πραγματική κρίση ανεργίας των νέων, όπως και στην Ιρλανδία λείπουν οι ευκαιρίες για τους νέους», είπε, διαβεβαιώνοντας ότι η Ιρλανδία θα πάρει πρωτοβουλίες, προκειμένου να δοθούν «εγγυήσεις» τέτοιων ευκαιριών είτε με θέσεις εργασίας είτε με επαγγελματική κατάρτιση είτε με περαιτέρω εκπαίδευση-επιμόρφωση.

Με τη σειρά του, ο πρέσβης  κ Παρασκευόπουλος, επικεφαλής του γραφείου της ελληνικής προεδρίας, συμφώνησε πως ο δεκαοκτάμηνος συντονισμός και οι προτεραιότητες της Ιρλανδίας, θα επικεντρωθούν αυστηρά στο ζήτημα της ποιότητας ζωής του ευρωπαίου πολίτη, με εμφαση στο οικονομικό σκέλος, αλλά και στο τεχνολογικό μέλλον.

Αξίζει , σε αυτό το σημείο, να σταθούμε λίγο στο «στίγμα» των προτεραιοτήτων της Ελλάδας κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014, όπως το έδωσε ο πρέσβης μας.

Δήλωσε λοιπόν ότι θα εργαστεί για την ευρωπαϊκή διεύρυνση, κατόπιν για την ανάπτυξη και την εργασία,και τέλος για την ανθρώπινη κινητικότητα εντός της ΕΕ,  κάνοντας λόγο για την «πλήρη ελεύθερη μετακίνηση» και τη «νέα προσέγγιση στη μετανάστευση» με τη «δίκαιη κατανομή βαρών», επισημαίνοντας ωστόσο την άμεση ανάγκη θεσμικής εξέλιξης της ΕΕ μετά τη Λισσαβώνα και την οικονομική κρίση , και κατέληξε: «όταν εμείς θα έχουμε την προεδρία του Συμβουλίου, η Ελλάδα θα έχει ακόμα απαιτήσεις από τον εαυτό της και η ΕΕ θα χει εκλογές, συνεπώς θα είμαστε αντιμέτωποι με ένα εντελώς νέο κοινοβούλιο, αλλά η Ελλάδα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων».

Περί «περιστάσεων» λοιπόν ο λόγος –και ο αντίλογος και οι οπτικές- και, αναλύοντας το πώς αντιλαμβάνεται η Ιρλανδική προεδρία την εξυπηρέτηση του συμφωνηθέντος τριπτύχου «σταθερότητα, θέσεις εργασίας και ανάπτυξη», ο πρέσβης κ Σίχαν τόνισε , μεταξύ άλλων, πως για την αποκατάσταση της σταθερότητας , η ΕΕ χρειάζεται

–      Ενιαίο μηχανισμό τραπεζικής εποπτείας

–      Τραπεζική ανάκαμψη

–      Ταχείες ευρωπαϊκές διαδικασίες

–      Ενδυνάμωση της ΟΝΕ  εντός δημοκρατικού πλαισίου

ενώ τάχθηκε υπέρ της ελεύθερης μετακίνησης εργατικού δυναμικού (και στην Ελλάδα) μέσω της βελτίωσης σχετικής νομοθεσίας του 1996 αλλά και την πάταξη της λαθρομετανάστευσης μέσω σύγχρονου ευρωπαϊκού πλαισίου για το άσυλο. Ως προς την κυβερνοασφάλεια, την παρουσίασε ως «βασικό ζήτημα» για την ΕΕ ξεκαθαρίζοντας πως «καμία κρυμμένη ατζέντα δεν υπάρχει από πίσω», απαντώντας σε σχετική δημοσιογραφική ερώτηση.

Ζήτησε δε την έγκριση και συναίνεση του Ευρωκοινοβουλίου αναφερόμενος στο περίφημο «ευρωπαϊκό πλαίσιο 2014-2020» του οποίου τελικός στόχος είναι μια «εξαγωγική ευρωπαϊκή οικονομία».

Άκρως ενδιαφέρουσες ήταν και οι τοποθετήσεις του για την προώθηση της ψηφιακής τεχνολογίας, τα κριτήρια επιβεβαίωσης των «επαγγελματικών προσόντων», τη νομοθεσία για τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά και για τη διεύρυνση όπως και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Διασαφήνισε πως «είναι ευθύνη της ελληνικής προεδρίας και όχι της δικής μας η δουλειά πάνω στην ευρωπαϊκή διεύρυνση (με την ένταξη βαλκανικών κρατών), ξεκαθάρισε όμως ότι η Ιρλανδική προεδρία επιθυμεί την κροατική ένταξη, εύχεται σταδιακά την ένταξη και άλλων βαλκανικών κρατών, ενώ, αναφορικά με την τουρκική υποψηφιότητα, ήταν σαφής: Η χώρα μου είναι θετική στην εξεύρεση νέας δυναμικής, αλλά ελπίζουμε η Τουρκία να αναλάβει τις ευθύνες της για το Πρωτόκολλο της Άγκυρας. Μας ενόχλησε που δεν αναγνώρισε την Κυπριακή προεδρία», καταλήγοντας πως η Τουρκία πρέπει να συνεργαστεί, « ώστε να υπάρξει συμφωνία απόψεων στο Συμβούλιο, στο οποίο αυτή τη στιγμή εκφράζονται διαφορετικές απόψεις».
Ερωτηθείς από την ανταποκρίτρια του ειδησεογραφικού πρακτορείου των  Σκοπίων στην Ελλάδα  αν η Ιρλανδία θα συμβάλει στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της πΓΔΜ, ο κ. Σίχαν είπε: «Θεωρούμε θεμελιώδες να υπάρχουν σχέσεις καλής γειτονίας, που θα οδηγήσουν και σε λύση του ονόματος και θα περιμένουμε να δούμε πρόοδο σε αυτό το θέμα», αναφερόμενος και στο ταξίδι του κ Νίμιτς σε Αθήνα- Σκόπια.

Λίγο πριν κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα , ο Ιρλανδός πρέσβης δεν παρέλειψε να εκφράσει τη χαρά του για το γεγονός πως η Ελλάδα δεν βγαίνει τελικά από την ευρωζώνη, τόνισε πως για την κρίση , τη βασική ευθύνη δεν εχει η  ευρωζώνη, αλλά πως πρέπει να παλέψουμε για την ενίσχυση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και της σημασίας του.

Η αλήθεια είναι πως , όσο κι αν η «οικονομία», όπως προκύπτει από τα παραπάνω, είναι τελικά και κατ ουσίαν, το 80% της αιτίας  του πονοκεφάλου της ΕΕ του 2013 ανατέλλοντος, και συνεπώς, είναι πολύ ρεαλιστικό να επικεντρώνονται οι προτεραιότητες στην ανάκαμψη της Ευρώπης, άλλο τόσο το εν λόγω ρεπορτάζ δείχνει «στρογγυλεμένο λόγο». Από την άλλη, η παρουσίαση ενός προγράμματος, του όποιου προγράμματος, δεν πρέπει να ταυτίζεται με τη λύση προβλημάτων. Η «πρόκληση» σε ένα πρόγραμμα, είναι να πιστοποιηθεί εκ του αποτελέσματος ο βαθμός υλοποίησης των προαναγγελθέντων στόχων του. «Θα δείξει λοιπόν» πόσο επιτυχής θα ναι η Ιρλανδική προεδρία αλλά και πώς οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται την κοινωνικοπολιτική τους ευθύνη.

Επίσης, η Ευρώπη έχει τα χάλια της, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει, μα η Ευρώπη είμαστε εμείς και μόνο αυτήν έχουμε. Είναι , ίσως και πιο σημαντικό από την οικονομική κρίση, το ζήτημα τού πώς αντιλαμβανόμαστε τη θεσμική μετεξέλιξη της ΕΕ και δη  σ έναν κόσμο σφόδρα αλληλοσυγκρουόμενο, όμως είναι στρατηγικό τραγικό  λάθος να ταυτίζουμε εξαιτίας και στο όνομα όλων αυτών των θεμάτων, την Ευρώπη (και τους θεσμούς της , μαζί ακόμα και με τα «χάλια» της» )με τη μισητή τρόϊκα.

Στο φινάλε, η Ευρωπαϊκή ιδέα δεν γεννήθηκε με τροϊκανή λογική  επειδή συμβαίνει να ταυτίζουν κάποιοι την «ενωση ανθρακα και χάλυβα» με σημερινές πολιτικές εξουθένωσης της ευρωπαϊκής (και όχι πια μόνο ελληνικής) αστικής τάξης. ούτε πρέπει να καταλήξει ως τέτοια. Από την άλλη, πρέπει να γίνει κατανοητό πως, κάποιες αλήθειες, όσο και αν είναι οδυνηρές, δεν παύουν να είναι αλήθειες.

Η εξασφάλιση πχ, της συμφωνίας για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), που θα περιλαμβάνει την καταβολή των άμεσων ενισχύσεων προς τους αγρότες, τη στήριξη της αγοράς, την πολιτική αγροτικής ανάπτυξης ,αλλά και τους νέους κανόνες στη χρηματοδότηση και τους αγροτικούς ελέγχους, και που αποτελεί βασική προτεραιότητα για την Ιρλανδία,  ανακοινώθηκαν στις 9 Ιανουαρίου, στο Δουβλίνο, κατά την διάρκεια παρουσίασης του πλήρους προγράμματος της ιρλανδικής προεδρίας. Αν λοιπόν, στην Ελλάδα του 2013, πιστεύουμε πως η τρόϊκα πχ, φταίει γιατί η κυβέρνηση ζητά μητρώο αγροτών, και πως δεν «φταίει» η απουσία ευρωπαϊκής συνείδησης και ενημέρωσης βάσει της οποίας το μητρώο και οι έλεγχοι θα πρεπε να θεωρούνται αυτονόητα, τόσο το χειρότερο για την άγνοια , για  τις ψευδαισθήσεις μας, αλλά και για την εθνική μας πορεία σε μια περίοδο βαθιάς ευρωπαϊκής σήψης, μα και βαθιάς ενδοσκόπησης. Γιατί, ας μη γελιόμαστε. Οσο «τροϊκανοί» και αν είναι όντως ή κι αν δεν είναι οι «ιθύνοντες» της ΕΕ, όσο κι αν η οικονομική ανάκαμψη –εύλογα- απασχολεί την ευρωπαϊκή ήπειρο που ταυτίζεται με το 25%του παγκόσμιου ΑΕΠ, όμως , αυτόν τον καιρό, αυτές τις ώρες κατά τις οποίες  στην Ελλάδα, ΔΙΚΑΙΩΣ μα αντιπαραγωγικά, επιδιδόμαστε μόνο και απλώς στα αρνητικά της ΕΕ, όμως η σάπια και τροικανή ΥΠΟΛΟΙΠΗ  ΕΕ (αφού και η Ελλάδα «ΕΕ» είναι) έχει ξεκινήσει την ενδοσκόπηση –της, κι αυτή τη φορά, αδιαφορώντας για την απουσία των –ετσι κι αλλιώς πολυφορεμένων και φθαρμένων-διανοουμένων της…

Και ναι, κάτι καινούριο γεννιέται, και δεν είναι λόγω Πρωτοχρονιάς..

Αυτό που θάφτηκε οριστικά, είναι η εποχή της comfort zone..

Το Αmerican Institute for Contemporary German Studies***, που εξακολουθεί να βλέπει στην Αμερική και στη Γερμανία τους τοπ λίντερς για να αποτραπεί ένα western meltdown, πιστεύει πως είναι η εποχή του

It s not only the economy και πως κάποιες ερωτήσεις, σαν τις ακολουθες, είναι αναπόφευκτες και βασικές για μια έντιμη  ενδοσκόπηση άρα και τη δέουσα στρατηγική υπέρ της ασφάλειας της Δύσης στα χρόνια που έπονται:

–      Υπάρχουν ακόμα δυτικές αξίες;

–      Τι σημαίνει πολιτισμός;

–      Τι είναι ευρωπαϊκότητα;

–      Τι είναι δυτικό μοντέλο ζωής;

–      Μπορεί να συνυπάρχει πολιτικοκοινωνική αφομοίωση με ταυτόχρονους ελέγχους εντός δημοκρατικού πλαισίου;

–      Είναι ευφυής στρατηγική μια περαιτέρω πολιτική διεύρυνση της ΕΕ μεσούσης της οικονομικής κρίσης;

–      Η γενικότερη πολιτική ένωση κάνει το διεθνές σύστημα πιο ανθεκτικό σε ξαφνικά σοκ;

–      Η τρέχουσα κρίση διασπά στα εξ ων συνετέθη την ευρωπαϊκή ήπειρο;

-Θα αντιληφθούμε επιτέλους πως υπάρχει κρίση του καπιταλισμού;

–      Θα καταφέρουν οι πολιτικοί να τα βγάλουν πέρα με μια   κοινή γνώμη που βλέπει ότι «ζούμε στo no one s world χωρίς ηγεμόνα χωρίς  συναίνεση για μια νεα τάξη και χωρίς ένα περιεχόμενο για αυτήν;

Επιστρέφοντας πάντως στη Φαιστό, έτσι, για..την Ιστορία και την καταφυγή στον εκτονωτικό  Μύθο,

–       πρώτη αναφορά στη Φαιστό γίνεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα[2] και την Οδύσσεια[3], όπου μνημονεύει την Φαιστό στον κατάλογο των πόλεων που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο και την περιγράφει ως πόλη «εὖ ναιετοώσα», καλά κατοικημένη…

Η πόλη ήταν ανεξάρτητη και αυτόνομη και έκοβε πολλά νομίσματα στα οποία εικονιζόταν η Ευρώπη  καθισμένη σε ταύρο και ένα κεφάλι λιονταριού με τις λέξεις ΦΑΙΣΤΙΩΝ ΤΟ ΦΑΙΜΑ. Και καθώς αναζητάμε ηγεμόνες, στη Φαιστό βασίλευσε η δυναστεία που είχε ιδρύει ο Ραδαμανθυς, γιος όμως του Δία και όχι κοινού θνητού…



*** αποσπάσματα κειμένων των Αlexander Privitera, Jackson Janes, Lily Gardner
Feldman

 

Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: